De behendigheid ging wel goed. Ze deed het zelfs erg goed! Maar op een gegeven moment werd ik weer draaierig en op dat zelfde moment liet Dribbel weer zien dat we moesten stoppen. Ze ging zelf ook in de schaduw onder een tuintafel liggen en had het duidelijk ook warm. Dit was het punt om te stoppen.
Drinken wilde ze niet uit de gesamenlijke bak, dus heb ik maar wat water uit die bak over haar kop gegooid met m'n handen en met m'n natte handen de binnenkant van haar oorschelp een beetje nat gemaakt. Nog even in de schaduw blijven zitten en toen naar de auto.
De auto had ik al open gelaten op de parkeerplek zodat het niet te heet zou worden.
Gelukkig was de weg naar huis maar 10 minuten rijden en uiteraard met alle ramen zo danig omlaag dat ze er niet uit kon (zou ze niet doen, maar vind dat altijd eng), maar ze toch een lekker windje ontving. Bij thuiskomst gelijk een schone bak water neer gezet (dronk ze van) en de tuinslang over haar heen gedaan zodat ze echt goed nat was, waar ze echt voor ging staan. Ze ging het water er niet eens vanaf schudden, wat een instinct!
Uiteindelijk ging ze nog water drinken uit de sproeikop van de tuinslang, gekke hond.. Dat water komt dan inderdaad in je neus 
Vervolgens zeik nat naar binnen, op de koele laminaatvloer in de wind van de open schuifpui en een Festini aardbeien ijsje met haar gedeeld. Nu is het hijgen volledig gestopt. Af en toe gaat ze even verliggen van plek (andere plek zal dan wel opgewarmd zijn).
Arme hond.. Gelukkig zijn we optijd gestopt. Maar zelfs ik moet even afkoelen.