Hadden we het maar anders gedaaan

Soms wou je dat je het anders kon doen of vooraf meer kennis had.
Ik heb een tijdje getwijfeld om dit verhaal wel of niet te posten omdat het een vrij vaag verhaal is en ik/wij ook wel hebben gefaald achteraf gezien. En het misschien lijkt dat Rexy een verschrikkelijke hond is zoals ik hem misschien beschrijf, maar dat is het zeer zeker niet.
Rexy (7,5jaar) is de hond van mijn ouders, sinds een jaar woon ik op mijzelf dus zie ik hem minder (nog wel zeer regelmatig).
Zelf heb ik ook een hondje Caintie.
We hebben al heel lang getwijfeld over Rexy’s eerste 8 weken, omdat heel veel dingen voor ons gevoel achteraf gezien niet klopte en zeker toen we met Caintie konden vergelijken.
Rexy komt van een boerderij, ze hadden een nestje pup waar Rexy er één van was, er liep nog een beaglepup tussendoor en ze hadden 1 hond dit moest de moeder van Rexy zijn, echter zat zij apart en mocht niet bij de pups.
We hebben proberen contact met moederhond te maken maar dit is niet gelukt. Ook was het heel moeilijk te zien of ze drachtig was geweest. Terwijl je dit van de moederhond van Caintie goed kon zien ook liep zij tussen het kleine grut door.
Rexy is een kruising Maltezer ruwharige Jack Russell volgens zeggen.
Helaas zijn mijn ouders naar een pupcursus geweest waar Rexy als pittige hond werd gezien, het was onze eerste hond en hij had ook zeker pittige trekjes. Hij was altijd super ‘enthousiast’ en blafte de hele les.
Nu we Rexy in de loop van de jaren hebben leren kennen is hij helemaal geen pittige hond is hij blaft vaak uit angst en niet uit enthousiasme, staart vaak overstrekt, gespannen lichaamshouding, voorpootje omhoog. Allemaal signalen waar uit blijkt dat hij angstig is. Terwijl daar werd gezegd dat hij dominant was en super enthousiast.
Terwijl ik met Caintie naar een cursus ben geweest waar heel erg om positieve tijd draaide en individueel.
Rexy is echt een eerste klas schatje, heel gevoelig kan niet tegen ‘boosheid’ als je tegen Caintie nee roept, doet het hem niks en Rexy staat naast je om ‘sorry’ te zeggen en troost te komen zoeken. Ook is het een echte knuffelhond.
Vanaf pup af heeft Rexy een complex de grond of vooral spullen op de grond, zodra iemand wat van de grond wil pakken (bepaalde dingen), wordt hij boos begint hij heel hard te blaffen/grommen (altijd kwispelen erbij).
Rexy is daar naast ook snel overprikkelt en moet dingen echt verwerken. Het liefst blijft hij ook gewoon thuis dan dat hij mee moet naar spullen dit is stress vol voor hem. Als hij overprikkelt is raakt hij sneller in de stress/boosheid.
Wel is het een echte energiebom rennen, spelen sommige zeggen volgens mij heeft hij ADHD als hij in het bos rent.
Hij is super lief en sociaal naar mens en dier (wel overduidelijk meer een mensenhond dan een dierenhond). Maar soms lijkt het even zwart te worden voor zijn oogjes als er bijv. wat op de grond ligt en iemand wilt dit afpakken en opeens is hij weer terug op de wereld en zoekt hij troost bij je en kwispelt hij naar je. Het lijkt wel of hij het zelf niet wilt.
We zijn met hem naar de DA geweest waar ze ook gespecialiseerd zijn in gedrag. Daar is toch ook wel het vermoeden dat Rexy een trauma heeft opgelopen.
Mijn broertje en ik waren nog wat jonger toen en zeg ook niet dat we iets verkeerd hebben gedaan, alleen denk ik wel dat Rexy achteraf gezien bij de fokster en op cursus een verkeerde start heeft gemaakt. Dus ook bij ons.
Wel zijn we er al snel achter gekomen dat geduld en hem veiligheid bieden echte sleutelwoorden voor hem zijn. Als hij ‘boos’ is, hem op zijn gemak laten voelen tot dat hij weer terug is op de wereld. Bijten heeft hij nooit gedaan als hij boos is het is vooral grommen/blaffen en in zichzelf keren.
Het gaat met ups en downs soms heeft die een hele tijd nergens last van qua ‘boosheid’ buiten is hij altijd erg onzeker terwijl vaak andere mensen deze signalen niet zien omdat hij zo blaft maar toch verstijft. Hij is ook bang voor sommige honden en mensen.
Hadden we het achteraf gezien maar anders gedaan, misschien was hij dan nu minder vaak in de stress.
Het is echt niet zo dat hij niet te vertrouwen is en alleen maar negatief gedrag heeft want dat is maar een klein deel van hem. Want het is gewoon een super lieve vrolijke speelse hond. Ook is hij mega lief voor Caintie. Ik merk wel als Caintie bij hem is dat dit hem steun geeft, als ze buiten wandelen is hij zekerder, durft samen met hem bij andere honden te kijken. En als hij heel erg aan het blaffen is en Caintie is dit zat corrigeert hij hem hierin.
En hij valt ook nooit ons of Caintie aan hoor! Toevallig hebben ze gisteren gevochten om een stukje buffelhuid maar dat stat los van Rexy gedrag. Daarvoor hebben ze nog nooit gevochten en lagen er altijd al buffelhuidjes door het huis.
Waar het probleem ligt weten we niet bij de fokster, pupcursus of bij ons zelf. Of meerdere factoren. Daar gaat het ook niet om, want we kunnen dat niet veranderen. Alleen we zijn nu al jaren op weg om Rexy meer rust te geven in zijn eigen hoofdje.
En voor geen goud zouden we onze lieve Rexy willen missen!!!!!

goh ik herken Goa hierin, dat is som ook een wandelende tijdbom, zo lief en echt mijn hondje maar soms veranderd hij in een echte gremlin, grommen en tanden laten zien en echt om bang van te krijgen als je hem niet kent, zit ook soms met de handen in het haar.... dus ik lees even mee want ben benieuwd naar de reacties.

Ja Rexy heeft ook 2 gezichten om het zo maar te zeggen. Dat ze eerst bij de DA haast niet konden voorstellen dat zo lief hondje ook zo kan omslaan.

idem hier Goa lijkt zo een engeltje maar soms echt raar hoe hij plots zo'n tijdbom kan zijn, soms denk ik komt door zijn karakter en verleden, hondenschool gedaan maar gaat er gewoon niet uit .... bij mij is het wel jaloers zijn denk ik want eist me volledig op en oh wee als er iemand in de buurt komt, ...

Als ik naar Caintie en Rexy kijk, is Rexy eigenlijk liever als Caintie maar ook een tijdbom. Terwijl Caintie in zijn gedrag eigenlijk altijd het zelfde is.
Laatst zei iemand tegen mij zij heeft ook 'probleemhond' uit het buitenland het zal me niks verbazen als Rexy ook ergens wegkomt omdat hun gedrag ook zo op elkaar lijkt.
Als pup had hij extreem verlatingsangst maar dat is er wel helemaal uit. alleen als we bijv. op vakantie gaan o.i.d. voelt hij dit en raakt hij wel in zijn verlatingsangst.
Jaloers is hij niet eigenlijk.

Ik las dat jou hond uit het buitenland komt?

ja Goa komt uit het buitenland en in de hondenschool koppelde ze dit aan zijn gedrag... natuurlijk ken je de ouders niet en achtergrond, mijn andere honden zijn ook voorspelbaarder, ze leven op een normaal ritme, Goa is elke dag anders .... hij beschermt alles , zo mogen de andere honden niet aan zijn bench komen, dan kruipt hij erin en lijkt een echte weerwolf te worden ongelooflijk hoe hij dan zijn tanden laat zien.... en nog zo van die dingen, goa heeft wel als pup voor alles moeten vechten en had enorme verlatingsangst, dat is eruit denk ik dan maar diep vanbinnen blijft hem dat toch achterna spoken..

Dit doet mij zo denken aan Sammeke, het vorige hondje van mijn ouders. Sam was een chihuahua, en hoe lief hij ook kon zijn, soms veranderde hij in een klein monstertje. Als ik bij mijn ouders kwam was hij mijn beste vriend, kwam knuffelen, echt een lieverd, maar zodra ik het poortje opende en naar buiten stapte veranderde hij, niet alleen zijn gedrag, het leek alsof zijn uiterlijk mee veranderde. Ik weet dat dit raar klinkt, maar het leek alsof zijn ogen van kleur veranderden. Zoals Tamara zegt, een Gremlin. Als ik terug door het poortje binnen ging was het over en was hij weer de lieve Sam. Heel raar.

Binnen huis nooit last van? alleen puur buitenhuis?

Kan me voorstellen dat ze het daar aankoppelen, maar blijft natuurlijk iets lastigs.
Bij Rexy is er niet echt iets waar ze het aan kunnen koppelen ja vermoedens.