Hoi Markiesje,
Hier de ervaring van iemand die 2 katten heeft van 9 jaar (ontzettend rustig, lief en totaal niet agressief), die vorig jaar een Berner Sennen pup in huis heeft gehaald.
Het is bij beide katten heel verschillend gegaan.
Toen we Marley (hond dus
) naar huis brachten, hebben we hem eerst in de tuin gelaten. We hebben het voordeel dat we grote ramen naar de tuin hebben. Zo konden ze elkaar zien en kennis maken, zonder risico. Toen we merkten dat get goed ging, hebben we de deuren open gedaan en het initiatief bij de katten gelaten. Resultaat: na 3 dagen lag Clyde ,het mannetje, op de bank en Marley aan onze voeten. Clyde heeft een aantal keer duidelijk gemaakt dat hij de baas is, dat heeft Marley geaccepteerd en klaar. Hij had ook geen moeite als Marley achter hem aanrent om te spelen.
Bonnie (vrouwtje) heeft zich teruggetrokken naar de 1e verdieping. We zijn verplicht geweest een kattenbak te plaatsen, omdat ze niet meer naar beneden durfde. Als ze een poging deed, kroop ze snel de krabpaal in (hoog genoeg, waar de hond niet bij haar kan) en daar blijft ze de hele tijd liggen.
Op een gegeven moment haden we er genoeg van en deden we regelmatig alle deuren boven dicht, zodat ze geen lekkere ligplek had. Hierdoor kwam ze weer beneden in de krabpaal. Ze ziet dat Clyde totaal geen moeite heeft met Marley ( hij wordt volledig afgelikt door Marley).
En nu, Marley is 10 maanden bij ons, is Bonnie voor het eerst weer op de vensterbank gaan liggen en Marley heeft haar met rust gelaten! Ze is ook een paar keer heen en weer gelopen, ook nu rende hij niet achter haar aan! In het begin liet ik ze echter nooit alleen met de hond. Dat gebeurde pas wanneer we zagen dat Clyde volledig op z'n gemak was.
Conclusies: het kan veel tijd in beslag nemen: geduld is het beste, beetje helpen kan geen kwaad (tegelijk snoepjes geven , naast elkaar ); vluchtroute voor de kat is belangrijk (hoog, zoals krabpaal); vergeet niet genoeg tijd te nemen voor de eerste introductie ( de eerste ervaring is bekangrijk. Niet leuk als je hond direct achter de kat aanrent. Hond aan de riem is dan handig). Oh ja: geef je katten nog veeel aandacht. Wij hebben veel tijd genomen om de katten te knuffelen (hond moet zijn plek weten), om jaloezie te voorkomen.
Zo, lang verhaal, maar er komt ook wel wat bij kijken. Ik hoop dat je er wat aan hebt!
Gr. Patricia