hihihi heb me net weer een breuk gelachen om Luan. Mijn vriend doet vaak het laatste rondje voordat we naar bed gaan, maar Luan is niet zo'n avond hondje
.
's Ochtends maakt het niet uit hoe vroeg je hem wakker maakt om naar buiten te gaan, hij vindt het heerlijk om mee op pad te gaan. Maar 's avonds... Als ik 's avonds uit mijn werk kom ga ik meestal met hem naar buiten, eten, nog ff lekker spelen, botje eten, kroelen, etc. Rond een uurtje of 9 valt Luan meestal in slaap, maar wordt tussendoor nog wel wakker en gaat ergens anders verder liggen maffen.
Als mijn vriend dan opstaat en tegen hem zegt "ga je mee naar buiten" komt dat slaperige koppie als door een wesp gestoken omhoog, zijn haartjes rond zijn oren staan heel eigenwijs alle kanten op. Maar met name de blik die dan volgt... de bekende, uiterst treurige, enigszins arrogante maar bovenal verontwaardigde toller blik. Hij lijkt echt te denken "Naar buiten baasje, ben jij gek?! Het is donker en koud en nat en ik lig hier heerlijk op dit warme kleed te slapen, ga jij zelf maar lekker naar buiten!" Mijn vriend roept hem meestal dan nog een keer en dan, heeeeeel langzaam, met enorm veel getreuzel en theatraal gezucht staat hij op, gaapt eens, rekt zich uitgebreid uit en werpt mijn vriend nog een verontwaardigde blik toe voordat hij naar de deur sjokt 
Zijn die van jullie ook van die drama queens 's ochtends of 's avonds? 



3 doggies





). maar savonds nee joh vooral als het dan ook nog eens regent of koud is dan kun je op je kop gaan staan maar ze blijft liggen. 















