Flynn heeft sinds een paar maanden een leuke vriend bij.de waakhond van de buurman.
Hij woont in een wei met een hok, en komt nooit uit die wei uit.
Flynn gaan dan met mij of mama aan de lange leiband voor de draad wandelen, en dan snuffelt hij met sam ( zo heet hij om het even makkelijk te maken), met een hoop gekwispel en rennen erbij.
Dan gaat Flynn weer mee naar huis, en een paar dagen later komen we weer terug naar sam, zo gaat het nu al een paar maanden.
Als ik met Flynn bij ons in het bos ga wandelen dan is er 1 stukje waar hij sam door de omheining heen kan zien zitten.
Ze blaffen dan heel de tijd naar elkaar en beginnen te janken allebei, waardoor ik dan begrijp dat ze naar elkaar toewillen.
Als we dan de keer erna sam gaan bezoeken zijn ze beide weer vrolijk en kwispelend en gaan ze langs de draad heen weer rennen en dollen met elkaar.
Maar wat ik me nu afvroeg.
Ik vind het zo jammer dat ze nooit ''echt'' met elkaar kunnen spelen, maar ik durf flynn niet bij sam laten.
Die wei is sam zijn territorium, dus gaat hij dan niet helemaal anders reageren dan het vrolijk doen wanneer flynn voor de draad zit?
Sam is een kruising tussen een jack russel en een boerenfox, en hij is makkelijk 2 koppen groter dan flynn.
ook is hij geen tamme huishond , en heeft hij nog nooit een andere hond gezien buiten flynn, dus ik weet niet of dit een rol gaat spelen in hoe hij zich gaat gedragen, en of ik het ga zien aankomen als het misgaat.
Hoe zouden jullie dit aanpakken zodat de hondjes toch ''echt'' kunnen spelen ?
Of vinden jullie het geen goed idee om ze bij elkaar te laten en moeten ze maar verder voor de draad?
Groetjes Josephine en Flynn!



3 doggies


De baas kan dan ook aangeven of het kan op eigen terrein of beter op neutraal terrein !