happen, trekken en tja.. kleding kapot

Toch nog even een nieuw topic gemaakt want kom er zelf even niet meer uit.

Het probleem met Moby (nu bijna 4 mnd) is is dat hij momenteel nog veel opspringt om aan je kleding te hangen.
Ook als je zit in je voeten happen.
Wil je hem aaien dan bijt hij in je vingers of hangt hij in je mouw.

Wat moet ik dan op het moment zelf doen?
Negeren kan. Als hij blaft dan negeer ik hem en gaat hij uit zichzelf weg dus dat werkt. Maar met happen dan is het te laat en is mijn kleding stuk. Want hij hapt en trekt gelijk en dat gaat dus scheuren..
Hetzelfde met ruilen voor een speeltje. Dan is het dus al gebeurd.

Ik denk zelf dat dit een soort uitdagen is.
Ik let goed op dat hij genoeg aandacht krijgt maar ook genoeg rust neemt.
En tja, negatieve aandacht blijft toch ook aandacht.

Dus wat doen op het moment dat het gebeurd?

Want inmiddels weet ik niet meer wat de beste optie is om te reageren.
Soms wil je boos worden omdat het of pijn doet of hij het weer voor elkaar heeft dat iets kapot gaat. En dat is niet de beste optie..

Alvast bedankt voor het delen van jullie tips en of ervaring!

Als je nou eens heel hard AUW roept? en zodra hij stopt gelijk belonen?

Ik weet niet. Ik Probeer even mee te denken.

Misschien een optie om te proberen hem voor te zijn.
Is erg moeilijk, maar werkt goed! Heb deze tip van mijn hondenschool gehad.
Probeer bepaalde signalen te herkennen, voordat hij hapt. Als hij deze signalen vertoont, corrigeer je hem. Vaak is een kleine 'uh' al genoeg.. Zo leert hij dat happen een no go is.

Wat wij deden bij Ziva als ze hapte, was het geluid maken wat hun nestgenootjes doen als ze pijn hebben. Dus dat jankend auw geluid. Dit hielp echt heel goed bij haar. Maar dat mag je dan alleen doen als ze aan jou of je kleding hangen

dat bedoel ik dus ook.

wat ik deed was toch heel stil blijven staan,ook met het happen (je wilt niet weten hoe vaak ik op mijn kaken strak op elkaar had geklemd )

En een tijd stevige kleren dragen of iets waarvan ik vond dat het niet erg was.

Het is vanzelf opgehouden.

Maar elk hondje is anders, zoveel mensen, zoveel honden en nog veeeeeeeeeeeellll meer manieren

Ja vreselijk haha, daarom zie ik soms door de bomen het bos niet meer

Het stilstaan is dus geen optie, omdat op het moment het gewoon zeer doet. Of hij trekt hij echt kapot en aangezien ik niet altijd oude kleding draag, vind ik dat zo zonde!

Het auw roepen heeft dus geen effect. Hij kijkt me dan echt aan van ja, nou en?

Het herkennen van de signalen is een goede.
Want ik herken zijn bui gelijk. Alleen áls hij dan wil opspringen.. wat dan?
Als ik wegloop wat er geadviseerd wordt, dan hangt hij gewoon in mijn broek. Stil blijen staan ook.

Zo lastig!
En vraagt zoveel geduld..!

Je moet het opspringen in principe voor zijn, maar als hij opspringt, zou ik hem een duwtje geven met een 'uh' of een 'nee'.
Zo weet hij dat wat hij doet, niet geaccepteerd wordt door je, en weet hij ook dat hij niet gewoon zijn gangetje kan gaan, omdat je er toch niets van zegt (negeren).

Ik heb het met Odi ook zo aangepakt, hij hapt graag naar handen als hij kennismaakt met nieuwe mensen (wolveninstinct, kijken hoe ver hij kan gaan). Met zoiets moet je duidelijk aangeven waar jouw grenzen liggen, zo weet de hond ook waar hij aan toe is.

Bij Luan was het vaak een teken van overprikkeling op zo'n moment, wat bij ons werkte was niks zeggen, hem oppakken en even in zijn bench zetten. Niet om hem te straffen maar verplichte rust. Of ik liep de kamer uit als hij dat deed, of ging op de trap staan als hij dat deed. Auw roepen wilde ook wel eens werken. Bij Luan moest je het echt afwisselen om het effectief te houden.
Hou vol, het is een fase waar ze doorheen groeien

Diva deed dat ook !
Wij hebben van de homiddenschool geleerd om de riem kort te houdennzodat ze er niet bij kon en dat heeft gewerkt !