Vorig jaar moesten wij op twaalfjarige leeftijd afscheid nemen van onze Lara.
Je was bijna 4 jaar toen we jou tegenkwamen in het asiel en meteen verliefd waren.
Je was goed opgevoed en een makkelijke hond, maar hoe konden we jou bij ons roepen daar kwamen we na een paar weken pas achter. Kom hier kende je niet, maar alleen kom wel. Wat hebben wij daarom gelachen. Je ging mee op vakantie en de wintersport vond je top, sneeuw gaf je vleugels en een jonge geest.
Je bent en blijft ons meissie en je wordt nog steeds gemist. Vannacht heb ik over jou en Indy gedroomd, jij in de bloei van je leven en Indy ook. Veel lol gehad met een kapotte leren voetbal. Zo zie je maar weer, je blijft altijd bij mij.
Lara, heel erg bedankt voor de mooie jaren die we samen hebben gehad. Dikke kus en knuffel van je vrouwtje.



3 doggies

