Ik had "vroeger" altijd grote honden waar ik van alles mee deed.
Trainen, flyball, speuren, veel apporteren.
Nu wordt de maat van de honden steeds kleiner.
Waarom weet ik niet maar het is nou eenmaal zo.
Nu moet ik zeggen dat ik met mijn kleine yorkshire terrier net zo stoei als met de grote honden.
Dat kan niet zou je zeggen maar als ik met haar in huis speel gaat het er af en toe "wild" aan toe.
Steeds drukker, steeds sneller wordt haar balletje naar mij toegegooid.
Lekker rollebollen en omgooien, achterna rennen in huis, verstoppertje....
Ik wordt door haar soms echt zo'n giebelend klein kind. De buren zullen soms wel denken.....
Ik wist nooit dat het hebben van zo'n klein hondje zo veel aktie en plezier zou geven.
Ervaren jullie het ook dat je zo verrast wordt door je hond?






