Het begint weer van vooraf aan. Deze nacht is Billy weer onrustig geworden, en hij lijkt weer misselijk en heeft duidelijk buikpijn, loopt met zijn kopje naar beneden, gaat dan even zitten met één voorpootje omhoog, draait rondjes en kijkt ellendig. Je hoort zijn darmpjes al broebelen vanop een afstand en hij beeft als een espenblad. Ik vrees voor de afloop van dit verhaal... Het erge is, dat ik straks moet gaan werken met een late shift. Dat betekent dat ik het spreekuur van de da mis. Ik ga toch bellen voor een afspraak hoedanook, wat er ook van komt. Zo kan het toch niet verder. Ik verga van verdriet omdat mijn schat pijn heeft maar hij kan het niet vertellen. Dit kan toch geen maagdarminfectie meer zijn.



3 doggies








.