15 jaar geleden besloten mijn ouders om een hondje te kopen voor mij en mijn zus. ik was 9 jaar...de dag kwam toen we hem gingen halen! Spannend! toen we aankwamen, zat hij onder vlooien, teken en maden (heeeeel vies zeiden mijn ouders) maar goed...voor 100 gulden konden we hem meenemen, ik was direct verliefd op zijn koppie. me zus vondt hem niet zo leuk. dierenarts geweest, enting gehad, nagekeken, op de vlooien, teken en maden na was hij gezond. toen hij eenmaal vrij was van die vieze beestjes. begon het hele leven met deze kleine man! Een boerenfox pup van 10 weken en kreeg de naam Loekie.
Loekie was direct mijn kleine beste vriend! Als ik naar school moest, moest ik huilen omdat ik hem dan een paar uur missen moest. Eenmaal thuis veel spelen, knuffelen, wandelen met mijn moeder en Loekie. wat een pret!!!!
Op een zekere dag...ik was een jaar of 11...Loekie 2 jaar...ging me zus met een vriendin en mijn Loekie wandelen. op zich geen probleem...een half uur later kwamen ze thuis in tranen en paniek...Loekie was gebeten!! MIJN Loekie was gebeten!! Die hond was wel 3 koppen groter, hij had Loekie zijn poot er half afgebeten! Mijn beste vriend had zoveel pijn...ze gingen naar de dierenarts...ik mocht niet mee het was te eng...ik bleef toen bij mijn oma...wat was ik bang en verdrietig en eenzaam...3 uur later kwamen ze thuis...zonder Loekie...waar is Loekie?!?!?! Hij was geopereerd...zijn pootje hebben ze gelukkig kunnen redden. Hij moest nu goed rusten. en mochten de volgende dag langs komen. ik kon niet slapen die nacht. mijn ouders ook niet. toen gingen we naar de dierenkliniek. de dierenarts kwam ons het goeie nieuws brengen dat Loekie de nacht goed was doorgekomen, hij ging hem halen. eenmaan met Loekie aan gedragen beet hij de dieren arts nog even flink hahaha! en mocht hij mee naar huis! Die dag was onze band nog sterker, en mocht mijn zus niet meer met hem wandelen de eerste 2 weken.
Ach...ik praat hier over een aantal jaar geleden. al die jaren daarna waren fantastich. natuurlijk ook minder fijne dagen/weken maar die vergeten we snel!
Toen kwam Shadow...mijn eerste Border Collie teef...een pup van 7 weken. Wat ging dat goed! en wat heeft ze hem opgepept zijn laatste 2 jaar, hij was toen onderhand al 13 jaar!
8 december 2011....loekie kreeg in zijn slaap spontaan een epilepsie aanval...hij heeft er 10 gehad! 15 december 2011 hebben wij mijn kleine vriend op 15 jarige leeftijd laten inslapen...oef wat was dat moeilijk...en doet me nog verdriet!
Tot op de dag van vandaag, herkent Shadow nog steeds zijn naam, als ik zeg Loekie! Dan kijkt ze, kwispelt en komt een aai halen...ook zij zou hem wel missen maar gelukkig niet zo intens dan mij. Dag kleine vriend...bedankt voor een fijn leven! ik hou van jou voor eeuwig en altijd!!!



3 doggies









