Gisteren heb ik te horen gekregen dat mijn rugpijn geen spit is, maar een hernia. Ik moet heel veel rusten en mag onze Rupert (nu 18 weken) niet zelf uitlaten.
Mijn vader is hier nu in huis voor Rupert, maar hij doet het zo anders dan ik of mijn man. Rupert moet bv zitten, dan gilt ie wel 3 of 4 keer en duwt tegen zijn kontje. Hij laat hem weinig slapen omdat ie anders zo druk is. Bij het uitlaten rukt ie aan de riem als Rupert wat dreigt op te pakken of te hard trekt (had trekken net een beetje eruit gekregen) Rupert komt steeds naar mijn vader toe als hij wil spelen en mijn vader gaat er in mee. (wij negeren hem omdat hij niet zelf bepaalt wanneer wij met Rupert spelen)
Mijn vader negeert het piepen niet en gilt "houd je mond" enz enz
Ik vind het vreselijk en eg steeds dat ie dat niet moet doen en leg ook uit waarom niet, nou mijn vader is eer eigenwijs en vindt zijn methode de beste en heeft gewoon 'piep' aan mij of doet het dan als ik het niet zie of hoor. Ik vind het zo sneu voor Rupert en ben bang dat hij straks mij ook niet meer vertrouwd.
Ik kan mijn vader niet wegsturen, heb anders geen hulp en ik kan en mag onze pup niet zelf uitlaten. Dit kan wel 6 weken duren en als er over een week geen verbetering in is, wordt ik opgenomen in het ziekenhuis en 2 weken plat met spierverslappers. Ik voel me zó schuldig! Iemand ideeen, tips?













