Zoals jullie weten heb ik een lieve en onderdanige Amstaff teef van 23mnd.. Kan altijd overal met alle honden, is heel lief en aanhankelijk naar mensen en kinderen, en is heel makkelijk met nieuwe dingen (bijvoorbeeld met de trein reizen of vuurwerk en onweer, maakt ze weinig van).. Ik krijg regelmatig complimenten hoe lief ze is en hoe goed ze luistert.. Maar omdat het toch een "pitbull-achtige" blijft schrikken mensen toch nog wel es als we aan komen lopen, alle "powerdogs-eigenaren" herkennen dit wel.. Terwijl dat eigenlijk juist een 'agressieve reactie' uit lijkt te lokken.. Dan bedoel ik dat sommige mensen echt gaan gillen of wegrennen ja dan rent die hond er dol achteraan, terwijl ze in 1e instantie gewoon wou passeren.. Nu mijn vraag..
Het lijkt soms wel of Chels de smaak beetje te pakken krijgt van mensen beetje laten schrikken.. Soms ziet ze iemand en dan neemt ze een korte aanloop met daarna een noodstop/sliding-stop waarbij 1 zacht blafje vrijkomt, staart omhoog.. Uiteraard schrikt vrijwel iedereen hiervan, en dan lijkt het wel alsof ze dat gewoon even grappig vond, want daarna gaat ze onderdanig kwispelen en een aai halen.. Ps het gebeurt maar een hele enkele keer hoor, voordat iedereen begint te toeteren dat 'ie altijd aangelijnd moet, ik vraag niet wat ik eraan moet doen, ik vraag waarom ze dit doet.. Ze is altijd zo lief en onderdanig naar alles en iedereen en dan opeens uit het niets doet ze dit wel es.. Over het algemeen gebeurt het vaak 's avonds als het donker is en/of als iemand moeilijk te zien is of opeens uit een zijstraat komt ofzo.. Is dit dan persoonsgebonden, of heeft het met het donker en onbekende te maken, of vind ze het leuk om mensen ff te laten schrikken?




