In de zomer is uitlaten geen probleem maar nu het buiten kouder wordt doet Twinko 's morgens en 's avonds er echt alles aan om niet naar buiten te hoeven! ('s middags geen probleem)
Zodra ik het woord 'buiten' zeg staart hij me aan met ogen vol angst en horror, zodra ik m'n jas aantrek gaat hij achterin de kamer staan schuilen en wanneer ik z'n riem pak kruipt hij onder de salon tafel om zich te verstoppen!
Echt net alsof ik hem mishandel!
Natuurlijk kan ik hem zonder problemen onder de tafel vandaan lokken/roepen en komt hij uiteindelijk wel mee naar buiten, maar soms voel ik me echt zo'n boeman (boevrouw?).
Eenmaal buiten zijn er geen problemen meer. Meneer doet netjes een plasje, poepje en een huppeltje. Rent vrolijk rond en speelt wat.
Maar hebben meer hondjes dit? Ik vermoed van wel. Maar is er iets aan te doen of moet ik me er gewoon bij neerleggen dat ik soms beter weet wat goed is voor Twinko. Namelijk even door de zure (koude) appel heen buiten want eenmaal buiten vind je t leuk!


3 doggies
.beau heeft het ook, is soms niet porren voor een blokje om s avonds die luilak...maar behoeftes moeten gedaan worden, en heb geen zin in een smeerboel s'morgens vroeg bij het ontwaken..'




