Een ex-collega van mij had twee jaar geleden dit identieke probleem. Haar hond, kruising Jack Russel-Teckel, rende achter alle fietsers aan en zij was dit spuugzat. Met zes collega’s, allen hondenbezitters, hebben we toen het een en ander in scene gezet. Achterliggende gedachte is dat honden altijd succes hebben met wegjagen, omdat de fietsers doorfietsen. Wij hadden afgesproken om te stoppen, om te draaien en “woest” achter de hond aan te gaan totdat de hond weer (bijna) bij de baas was. Een lege weg genomen waar bijna nooit iemand kwam en toen kon het beginnen. De lege weg is wel van belang omdat “alle fietsers” hetzelfde moeten handelen, wil je snel effect hebben.
De eerste paar keer was de hond nog wel stoer, maar na een keer of vijf begon de hond toch te twijfelen aan zijn acties. Waar hij eerst nog op 4 meter van de baas bleef staan blaffen, kon je hem toen bijna helemaal terugdrijven naar de baas. Daarna zag je hem twijfelen of hij er echt wel achteraan moest gaan. Na pakweg 10 keer ging de hond naar de baas kijken met een blik van, “wat moet ik hier nu mee” als er weer een fietser aan kwam. Toen we met zijn drieen aankwamen en allen omdraaiden en achter de hond aan gingen, was de boodschap wel duidelijk.
Vanaf dat moment kwamen de knakworsten te voorschijn en werd de hond bij de baas geroepen. Even wachten totdat de hond de fietser zag, hem roepen en iets lekkers aanbieden.
Na anderhalf uur kwam de hond bij de baas lopen als er weer een fietser aan kwam. Bijna dankbaar nam hij het stukje knakworst aan. Twee weken later hebben twee collega’s nog een herhalingsoefening gedaan, want het sloop er weer een beetje in. Ze hebben maar een keer om hoeven draaien en sindsdien doet de hond het niet meer.
De hond is wel een tijdje een beetje bang geweest voor fietsers, maar een maandje later negeerde hij fietsers compleet.