Cesar Millan, ja of nee?

Ik zit in tweedeling over Cesar.

Als je me vraagt, ik heb een hond die zo agressief is dat hij afgemaakt moet worden dan zou ik zeggen, Cesar! Dan is die hond nog te redden.

Als je me vraagt moeten mensen die thuis naar zijn programma kijken dat gaan toepassen? Dan zeg ik nee... Te veel mensen passen zijn harde technieken toe op honden die helemaal niet zo gevaarlijk zijn. Denk dat daarin het gevaar zit van Cesar. Bij honden die opgegeven zijn, prima... laatste poging ze te redden. Maar Cesar kan iets met honden dat niet veel mensen kunnen. Hij heeft het zelfvertrouwen om door te pakken. Doe je wat hij doet terwijl je niet dat zelfvertrouwen hebt bij een gevaarlijke hond... nou, dan ben je de gebeten hond.

Mja, al denk ik eerder dat dat met zijn juridische afdeling te maken heeft. Mensen beseffen het niet, maar Cesar is een kleine 100.000.000 dollar waard. Dat is 100 miljoen dollar. De mensen die kijken hebben zoals Jacqueline al zegt, daar maling aan.

Zeker hondenbezitters, laten we eerlijk zijn, we zijn toch allemaal experts hier? Zo is dat thuis voor de buis niet anders.

Nou niet goed vinden, ik vind zelf dat het bij Cesar aan de situatie ligt. Kijk, een gewone pup opvoeden of een hond die wat veel blaft, daar hoef je niet voor te tikken, niet de hond op de zij te leggen. Doet Cesar zelf trouwens ook niet, maar op tv zien de mensen de allergrootste probleemgevallen. De mensen gaan dat dan reflecteren op hun eigen hond waar feitelijk niets mis mee is. 9 van de 10 keer doet die hond wat ze hem zelf geleerd hebben... (opspringen is zo leuk als pup, die kleine schattige pootjes tegen je aan als je thuis komt, wat is ie blij je te zien - aai aai aai... 6 maanden later weegt die hond 40 kilo en is hij nog steeds blij je te zien... en springt hij nog steeds tegen je op... maar tegen die tijd val je om... etc etc)

en die mensen zien Cesar dan bezig met zijn niet-positieve, maar corrigerende aanpak en gaan dat doen. Zonder eerst op een positieve manier zonder straf of dominantie te hebben geprobeerd. En daar gaat het dus mis.

Wat Cesar doet is een laatste middel wat mij betreft. Daarvoor zijn er andere wegen te bewandelen. Een goed voorbeeld daarvan is de veel minder bekende, maar wel geniale honden-expert en dierenarts Ian Dunbar die je hier een lezing kunt zien houden: http://www.youtube.com/watch?v=GOW0IKO_zfM

Kijken, want het is geweldig leervoer uit de hand van een echte expert en dierenarts

Maar inmiddels zijn er tig wetenschappelijke goed onderbouwde studies geweest waardoor wij nu wel beter weten. Dat is er mis. Jouw voorbeeld komt op mij over alsof je wijst naar een van de schilderijen van Rembrandt waarin we de geneesheren van die tijd zien en dan zegt, wat is daar mis mee? Voor die tijd was het normaal. Nu weten we beter. Gebruik die nieuwe kennis.

Van mij ook respect hoor. Vind het fijn dat we van mening kunnen verschillen. Maar je zegt het zelf al een beetje, jouw grens bereikt. Heb ik ook weleens hoor. Maar op die momenten ligt het aan mij.

@Moniek, honden zijn geen kinderen. Democratie is er hier ook niet. En toch hoef ik niet lichamelijk te straffen...

Ah sorry ik dacht even dat je ze letterlijk 1 op 1 zag. Mijn fout! Met die nuancering kan ik prima leven.

Ben overigens blij dat dit gesprek er eens is en ik waardeer het van de mods dat het topic niet op slot staat. Het is dan ook een beschaafde discussie

Ik vind je vergelijking mank gaan... dat een hond zich niet wil schikken aan de mens is iets totaal anders dan een hond die geen zin meer heeft om te leven. Echt totaal anders wat mij betreft. Dat is een beetje alsof je zegt, een of andere zware crimineel past zich niet aan de gangbare omgangsvormen en regels van de maatschappij, dus wil hij niet meer leven. Terwijl die zware jongen waarschijnlijk vol levenslust zit. Dat iemand (of een hond) zich niet wil schikken aan regels is echt iets anders dan een hond die 15 misschien wel 16 jaar is en onder het bed gaat liggen om te sterven.

edit: dubbel

Laten we honden nu gewoon zien als honden en niet als mensen. Er zijn een paar overeenkomsten dat honden ook gevoel hebben en leven in een complexe sociale roedel, maar daar stopt het ook wel een beetje. Dat is ook waar CM mis gaat trouwens, wat hij doet is 100% gebasseerd op de dominantie theorie. Die theorie is in de jaren 30 tot stand gekomen door onderzoek naar wolven. In de dierentuin... op 20 vierkante meter. Totaal anders dan de echte wolven waar we nu langzaam maar zeker wat meer over te weten komen. Wat blijkt, die beesten hebben wel een rangorde, maar het draait er niet om dominantie. Sterker nog, de wolf die het laatste mag eten, dient als een soort van bliksemafleider voor ruzies. Op het eerste gezicht, een onderdanige wolf. Nu weten we dat de roedel juist voor die wolf een van de betere stukken vlees apart houdt... Complex sociaal stelsel!

Maar wat ik wilde zeggen is, als je vind dat de hond niet meer veilig met mensen kan omgaan en je besluit hem in te laten slapen, prima. Maar ga er niet van maken dat de hond niet meer wil, want ik gok dat je dan de mist in gaat. Die hond wil echt niet naar zwisterland om daar rustig te versterven uit vrije wil... alleen de mens en doodzieke dieren hebben dat... dat ze willen sterven. That's all.

Hier ben ik het mee eens hoor. Het enige wat we kunnen doen is letten op de lichaamstaal en ogen van de hond.

Dat laatste, dat herken ik ook. Ook in mijn eigen omgeving en soms zelfs bij mezelf. Ik heb dan een Jack Russell... kortom, niet zeuren als hij blaft, daar is ie voor gefokt. Nu blaft hij niet veel, maar als hij blaft, dan is het juist op een moment dat het echt niet kan. Dus ik herken me daar wel in. We willen als mens als het ware een hond die precies doet wat wij willen, waarbij de hond zijn hele zijn dan maar even moet opofferen. Dat kan inderdaad niet.

Helemaal mee eens met zonnetje. Een hond straffen is een teken van onmacht. Onvoldoende geduld en tijd die mensen bereid zijn in een hond te stoppen. En je hoeft er nieteens constant mee bezig te zijn, als de momenten waarop je er mee bezig bent maar vol zijn van positiviteit dan gaat de hond vanzelf het gedrag herhalen dat je graag zou willen zien.

Ik verwijs naar de link die ik plaatste op de vorige pagina, Ian Dunbar is met recht een expert op dierengebied en honden in het bijzonder. Daar kan bijna elke hondenbezitter en zelfs de mensen met hun diploma´s nog veel van leren.

Ok, dat is een eerlijke mening en daar is niets mis mee. Toch zou ik als ik in die situatie zou komen (afkloppen, is me nog nooit overkomen) alle wegen willen bewandelen. Als ik dan met de methode van CM de hond rustig krijg, dan kan ik vandaar uit weer verder bouwen, op een positievere manier. Zo kijk ik er zeg maar tegenaan. Maar nogmaals, ik vind de methode van CM achterhaald en alleen van toepassing als al het andere niet werkte. En dan nog alleen om daarna weer terug te gaan naar de positieve manier.

Beetje jammer dat je dit als gast doet... Terwijl je vast wel een account hebt. De studie uit 1913 is precies wat Cesar doet. Achterhaald. Gebasseerd op wolven in een dierentuin met 20m2 ruimte. Waardeloze studie dus. Staat in schril contrast met de natuur, maar het staat er verder ook helemaal los van.

Wij als mensen willen dat de hond een bepaalde manier van doen heeft. En het staat gewoon vast dat je dat sneller en beter doet met dat gewenste gedrag belonen in plaats van de 1913 op dierentuin omstandigheden van wolven gebasseerde roedel-theorie. Die laatste is echt ontkracht hoor. Ik ga er graag verder met je over in discussie, maar niet als gast. Dan wil ik ook weten met wie ik praat, als ik de moeite moet doen om je de studies te linken.

Precies. Ik zou zelf de aanvulling willen doen. Begin positief, ook met je correcties. Slaan is eigenlijk nooit nodig. Vroeger als jonge hond heb ik die fout ook gedaan. Mijn honden in het ouderlijk huis luisterde wel, maar uit angst. En waren uiteindelijk niet te vertrouwen. Waarom niet? Nouja, mijn ouders gingen uit van de harde aanpak. Ik kopieerde dat gedrag. Nu ik het zelf doe zonder ouders, heb ik een geweldig betrouwbare hond. Die nooit een tik krijgt. Hij krijgt wel eens straf (ga maar even in de mand) en probeert dan voor zijn mand te gaan liggen, maar met 3, 4 keer herhalen gaat ie toch echt in de mand. Al steekt ie er bij wijze van protest zijn kop wel uit. Maar ik vind het een geweldig prettige manier van omgaan met de hond.

Niets meer tikken, niets meer schreeuwen. En het resultaat? Een jack russell die verdomd goed doet luisteren. Mijn band met de hond is nu al geweldig. En zo lang heb ik hem nog niet. Dat zou ik met een harde manier van opvoeden nooit bereikt hebben. En laten we eerlijk zijn, de mensen die slaan doen dit uit frustratie. Niet omdat het de beste manier is van de hond gedrag aanleren. Ze slaan de hond zijn hele leven. Moet ook wel, want hun methode heeft geen lange termijn resultaat.

Te gek dus! Maar ik wil ze de kost niet geven die uit frustratie, zoals mezelf in het verleden, wel een tik uitdelen.

Ik wil alleen maar even zeggen dat ik het zeer waardeer dat ook het beladen onderwerp van CM nu bespreekbaar is hier. Dank aan de mods, dank aan iedereen die hier op een relaxte manier over praat We kunnen het wel