Vooroordelen

Het is niet altijd een vooroordeel. Ik heb in een wijk gewoond waar 2 staffords en 1 pitbull een aantal honden en 1 persoon flink te pakken hebben gehad, met (voor de hondjes) de dood als gevolg. Bovendien heb ik aanvallen zien gebeuren, waarbij het baasje de hond niet los kreeg, terwijl het bloed uit de strot van de aangevallen hond liep en dan nog het gegil en geschreeuw van de hond en baasjes erbij. Nou, geloof me, dat maakt indruk en niet zo'n fijne. Daarvóór dacht er nooit over na, gevaarlijke hond of niet.
Vanaf die tijd was ik echt bang dat een van mijn honden de volgende zou zijn. Het slijt nu weer wel, maar er blijft een stukje angst, als er een (voor mij) onbekende stafford of pitbull in de buurt is.

Ik ga nu bewust die dieren niet zomaar meer uit de weg, ligt aan wat voor een baasje erbij is. Ik wil van die angst af, want ik realiseerde me toen ook al dat het met de opvoeding te maken had. Maar als er dan met mijn honden gespeeld gaat worden, sta ik te trillen op mijn benen. Maar goed, de ervaringen tot nu toe zijn ok.

Wat bij mij de meeste indruk heeft achtergelaten is, dat men de bek van de hond niet open kreeg. Misschien zit er op die rassen dáárom zo'n lading, of hoe zeg je dat? Dat is veel enger dan dat je weet dat je de bek van een hond open kunt trekken.

Dat weet ik nú wèl, maar ik bedoel eigenlijk ook dat het idee dat de bek op slot kan (zoiets zou je in een nachtmerrie mee kunnen maken), maakt dat er meer angst is voor die rassen en ze daarom al snel veroordeeld worden.
Ik weet ook wel dat dat niet klopt.