Hoi Louise,
Ik ben zelf de gelukkige eigenaar van een alaskan malamute en sinds een goeie twee weken: van TWEE malamutes! Hahahaha, ook ik ben dus gebeten door het besmettelijke 'malamutitis' oftewel het meerdere-malamute-virus.
Ik heb heel lang nagedacht, pro's, contra's, om een tweede hond erbij te nemen. Uiteindelijk beslist om voor een tweede te gaan en tot nu toe: het gaat meeeeega-geweldig!
Uiteraard waren de eerste dagen aftastend: m'n oudste (Nanu) was heel controlerend over de pup (Nukka), stelde haar grenzen heel scherp. Ik heb haar hierin laten doen. Nu liggen ze lekker naast elkaar te slapen, spelen ze veel en heb ik de indruk dat de band tussen hen elke dag steviger wordt.
Ik ben dus blij met mijn beslissing om voor een tweede hond te gaan. En hoewel het natuurlijk meer werk is (8 slijkvoeten in huis ipv 4, hahahaha), is het soms ook makkelijker, want ze amuseren zich volop met elkaar. Maar ik heb wel gewacht tot m'n oudste bijna 2 jaar was en dus mentaal ook uitgegroeid. Want jouw is hond nog maar 1 jaar, en dus nog wat puberig, vermoed ik?
Hoe is haar karakter? Is ze rustig en stabiel? Kan ze goed met andere honden (reu en teef)?
Daar moet je goed op letten, en dan kan je beslissen of een tweede hond goed is of niet. Want twee honden die moeten samenleven, maar elkaar niet kunnen luchten, da's natuurlijk vreselijk.
Heel veel plezier met je zoektocht naar nummertje Twee!

