Duidelijk uitgelegd, Wilma & Ilja!
Mijn vriendin en ik hebben zelf 4 honden, 2 reuen, 2 teefjes. + Regelmatig oppashonden over de drempel. Soms 7 hijgers op de mat... Wel veel ja. Hier ook soms voor buitenwereld kennelijk jaloezie in het spel, die idd niet meer is dan 'leiding' nemen van de hond. Een vriendin van ons past wel eens op één van de reuen. Zij heeft heel hoge stem, maar het 'm vooral doet is dat ze alles vraag aan de hond. Bello: Zit??? Bello: Kom hier??? Bello: Ga af??? Vinden de honden geweldig: zij luisteren niet meer en nemen 'de leiding! Wat soms chaos tot gevolg heeft. En die honden trots: hebben ze toch alweer een mens gedresseerd! (klinkt alsof Rody de vriendin van zijn baas misschien inclusief baas? heeft gedresseerd...)
Onze honden vormen een roedel, waarin één de leider is (alfa male / 1e mannetje). Dan het tweede mannetje etc. Dan volgt (volgen) de (5) teefjes. Dat lijkt 'zielig', maar dat is het alleen maar vanuit ONS gezichtspunt. Wij willen democratie, honden kennen alleen maar autocratie: zij begrijpen alleen zo precies wat er aan de hand is. Het is duidelijk en zij voelen zich er veilig en prettig bij. Een van de teefjes is hond van 52kg. Maar zij onderwerpt zich probleemloos aan de beide mannetjes (1e leider 23kg, 2e leider 16kg!)
Nu en dan is er een 'rangorde gevecht', vooral onder de vrouwtjes. Laat maar vechten: 't ziet er eng uit, veel herrie, lost zich vanzelf op: is niet meer dan rangorde bepaling in het roedel. Voor de hondjes wordt weer duidelijk: wie staat boven wie? Let op: er is nog nooit bloed gevloeid! (Wel altijd opletten, eventueel klaar staan om in te springen!) (De alfa male staat in zo'n geval rustig op, loopt sloffend naar de plaats van het gevecht, kijkt even wat er gebeurd, en draait zich om om weer lekker te gaan pitten, terwijl het 'gevecht' voortduurt...
(Zelfde geldt eigenlijk ook voor honden op straat: een honden gevecht lijkt op een vechtpartij van twee flink dronken kerels: ze rijen een beetje tegen elkaar op, stompen eens wat op elkaar in (per ongeluk een bloedneus) maar is zelden ernstig. Wel altijd je hond LOS laten )
Wat betreft mensen: mensen staan ALTIJD boven de roedelleider, en dus de rest van de honden. Daarom hebben wij onze lieve vriendin 'afgericht' om haar opdrachten aan de hond(en) gedecideerd te geven.
Wanneer een hond jaloers naar mensen toe doet, wordt het dier naar zijn 'plaats' gestuurd. Bij ons geldt het volgende schema: komt er bezoek, dan vragen we het bezoek het even te melden wanneer ze bijna voor de deur staan (mobieltje = geweldige uitvinding!). Vervolgens gaan alle honden op hun plaats (de mand) met de opdracht 'Bello: Blijf!'. Vervolgens komt het bezoek binnen. WIJ begroeten het bezoek, en vervolgens roepen de roedelleider (=alfa hond) Die wordt uitgebreid begroet. Feitelijk is dat al genoeg: honden begrijpen dat! Maar bezoek begrijpt het niet en wil alle honden begroeten.... Dat gaat dan op het rijtje van rangorde.
Het zelfde geldt voor eten geven: de leider eerst, de tweede als tweede, etc. En, het wordt eentonig: het zelfde geldt voor voertje voor slapen gaan en het pilletje… en gewoon aanhalen en bij het aanlijnen… en bij de deur door gaan: altijd eerst de baas.... En bij.... alles
Oh, bij eten nog een probleem: nooit te gelijk met de honden eten. Ideaal is eerst de mensen eten, daarna de honden. Wij doen eerst de honden, en eten dan op zijn vroegst 10 minuten na de honden! En NOOIT voeren tijdens eten: voor je het weet heeft de hond weer een mens prima gedresseerd...
Ook het rijden van honden (swaffelen…?) op elkaar is niets meer dan vertellen wie er de baas is. Komt erg seksistisch over, maar een lager in rang staand hondje dat 'geen zin heeft' bijt altijd van zich af wanneer ze er niet ontvankelijk voor of wanneer ze weer weet wat haar plaats is! En dat wordt ALTIJD gerespecteerd, hoe opgewonden de reu ook is! (anders dan bij mensen dus?)
Het komt er dus op neer dan te baas altijd de leiding neemt, niet zal aarzelen (zelfs ook al is het in jouw ogen oneerlijk, of maak je een beoordelingsfoutje: niet herstellen op dat moment…) en altijd heel erg consequent te zijn. En, tja… ook al ben je nog zo geroutineerd, je maakt daarbij altijd fouten…
Ik hoop dat met deze voorbeelden nog wat meer duidelijkheid ontstaat.
Lees bijvoorbeeld:
De hondenfluisteraar (Klaas Wijnberg)
De taal van je hond (Stanley Coren)
Honden trainen voor dummies (Jack en Wendy Volhard)
En tal van andere boeken. Maar een boek is maar een boek, soms kom je er dan nog niet uit. Wordt dan niet boos op je hond! Hij volgt zijn natuur, snapt jou gewoon niet (en jij hem niet.... oeffff) en kan echt niet anders.
Ga dan naar een honden trainer (vraag bij de dierenbescherming!)