R.I.P. Bullet

Wat een heerlijke dag moest worden is een drama geworden. Vanochtend vroeg om 07.00 stonden we al op het trainingsveld met de honden omdat het nog lekker koel was. Bullet mocht als eerste en hij had er zo'n zin in, maar na de 2e keer stellen stortte Bullet zo voor onze ogen dood neer op het veld

We hebben reanimatie gedaan en ogenblikkelijk een dierenarts gebeld, die is letterlijk in zijn ochtendjas komen aanrennen (woont om het hoekje), maar het mocht niet meer baten, acute hartstilstand, vorige week is hij nog helemaal onderzocht

Dag mijn lieve mannetje, je was een toppertje

Bedankt voor de lieve reacties.

Nee we weten zeker dat hij geen pijn heeft gehad, dat was het eerste wat ik vroeg. De da denkt dat hij al dood was voor dat hij op het veld viel en dat zou wel kunnen, de pakwerker stond 2 meter bij hem vandaan en was meteen alles gaan checken maar geen teken van leven meer

We laten wel autopsie doen, ik wil zeker zijn dat er niets anders gaande is geweest wat bij een onderzoek omhoog had moeten komen.

Shai heeft afscheid kunnen nemen, maar veranderde in een groot monster, niemand mocht meer in de buurt komen, ook wij niet meer, ze ging letterlijk over hem heen staan, grommen zoals ik haar nog nooit heb horen grommen en haar lippen konden niet meer hoger, tanden bloot. We hebben haar maar even gelaten en zijn even een kopje koffie gaan drinken, even Shai en Bullet alleen laten. Ze is erbij gaan liggen en heeft zitten piepen en heeft met haar neus geprobeerd hem tot even te duwen, maar na een 30 min kwam ze heel rustig naar ons toe lopen!

Echt, we zijn kapot, maar aan de andere kant, hij is gestorven tijden iets wat hij zo graag deed, en dat was werken!

Bij allebij de honden weten we geen exacte datum, maar Bullet was jonger dan Shai, we gokken op een jaar of 3 a 4 

Heb net Shai wel even verplicht in de bench gestopt, ze blijft maar zoeken en zoeken, we worden er helemaal gek van, bij alles vliegt ze op

Alle mensen die op het veld aanwezig waren hebben honden zien sneuvelen tijdens het echte werk, ook ik heb het meegemaakt en dat was ook altijd waar ik het meest bang voor was (het worden collega's van je, niet alleen maar een hond), Een deel angst werd al weggenomen toen er kogelvrije vesten kwamen voor honden, maar dit is 10 keer zo erg als in de strijdt sneuvelen

Bullet was 3 of 4 jaar oud

DA belde net op hij vraagt zich af of hij geen sluipende cardiomyopathie kon hebben gehad, ook hij is helemaal kapot, aangezien hij bij ons trainde

Nou lang wachten tot we de uitslagen hebben ben ik bang!

Hij is eerst letterlijk van de hondenhel (was net zoals Shai zwaar mishandeld) naar ons gekomen en nu is hij dan ook echt naar de hondenhemel gegaan, zo jammer dat we maar zo kort van hem mochten genieten

Mijn werk is wel blij ergens dat dit dus niet tijdens een belangrijke missie is gebeurt en ze hebben al weer een ander zorgenkindje voor ons op het oog. Als het goed is komt Tikvah ( betekend hoop) half juli! In de tussentijd wil ik even rust en pakken we eind volgende week de trainingen weer op!

Dank jullie wel voor het meeleven. De nacht was hel, Shai heeft echt bijna de hele nacht liggen huilen als een wolf en ze is ook gestopt met eten. Wandelen wil ze niet, maar Cris tilt haar gewoon in de auto en gaat toch wandelen, ze staat steeds stil, en zet 4 poten in de strijd, maar na en duwtje loopt ze dan toch maar weer 10 passen en begint dan weer opnieuw, dus heeft ze weer een duwtje! Voor de rest ligt ze in haar bench, de andere bench hebben we weggehaald!

Nog even een kleine update. Shai heeft nog steeds niets gegeten en gedronken en heb al met de da van mijn werk gebeld en hij zegt dat dat morgen toch echt wel moet gebeuren, anders moet ik langs de da hier om te overleggen hoe of wat.

Ze ligt nog steeds in de bench en wil nog steeds niet veel, ja af en toe komt ze al gillend naar je toe en wil ze als een baby op de borst liggen en dan trilt ze vreselijk We houden ons gewoon aan het schema wat we dagelijks hebben en alles van Bullet is weg en gewassen.

Deze reactie vinden we wel allemaal raar, ze heeft echt niets met honden en kon ook niet alleen bij Bullet zonder toezicht!

Helaas was Shai erbij ja, die stond vanaf de zijlijn te kijken

Wat ons nu achteraf wel opvalt was dat Shai heel vaak haar neus deed stoten tegen de ribben bij zijn voorpoten.

Als ik op mijn gevoel afga zou ik zeggen dat het niet de emotie van missen is, maar een soort emotionele shock van de impact van de gebeurtenis. Wie weet triggert het zelfs iets uit haar verleden?

Dat laatste wat je schrijft ... alsof ze ook een soort van hartmassage doet?

Sta je open voor klassieke homeopathie? Denk dat het Shai nu misschien wel zou kunnen ondersteunen om er beter door te komen.


We hebben al de Bach Rescue die we gebruiken dat raadde ze ons aan (gister even snel gehaald), maar het doet tot nu toe helemaal niets.

Nee, Shai heeft vanaf dat Bullet bij ons kwam altijd met haar neus tegen zijn ribben gestoten!

Hoop ik ook, wij kunnen elk moment worden opgeroepen en dan moet ook zij aan het werk

De spray doen we nu standaard 4 keer per dag en alleen als ze een paniekaanval mocht krijgen dan mogen we nog een keer de spray extra gebruiken.

Dat zou ontslag betekenen We zouden namelijk niet om iets kleins opgeroepen worden, maar Syrië he als ze daar nou eens rust zouden creëren

De gt die bij ons werkt zegt dat het mssn nog wel beter is als we naar Israël gaan, totaal andere omgeving, andere honden om haar heen en dan daar heel rustig aan gaan trainen. Ik weet nog niet wat ik hiervan moet denken aan de ene kant zeg ik ja, het leven gaat door, maar aan de andere kant zeg ik ook weer nee

'Ziek' is ziek toch? Kan een onstabiele hond aan het werk, zeker dit soort werk? Hoop dat jullie wat tijd gegund is.


Ik weet niet in hoeverre ze dit ziek willen noemen, we zijn nogal erg van hup terug in het zadel! Cris gaat morgen naar het trainingsveld met Shai, puur om te kijken wat haar reactie is terwijl er een pakwerker op het veld staat. Gaat ze letterlijk kruipend naar de plek waar het gebeurde, dan ga ik toch nog een keer overleggen!

Als ik aan de slag moet dan wil ik wel een hond hebben die er staat, anders wordt het levensgevaarlijk voor mijn meisie en voor mij.

Het onweer doet haar gelukkig nog steeds 3 keer niets

Petra, dat durf ik niet te zeggen. Ik weet niet wat ze nu doet mocht ik bv aangevallen worden, voor hetzelfde geld reageert ze dan toch wel, haar baasje in nood!

Het belangrijkste is dat ze weer wat gaat eten en drinken, dan zitten we volgens de gt van mijn werk in een stijgende lijn omhoog. Vannacht loopt Cris ook gewoon voor de burgerwacht, hij zei al, al moet ik haar duwen, ze gaat wel (ook op aanraden van gt werk), niet meegaan in haar gedrag, juist doorgaan zoals je altijd doet.

We zitten nog ergens anders mee. Tikvah komt natuurlijk ook naar ons over een tijdje. Zou ik dat moeten vervroegen of moet ik dat nu juist uitstellen?

We zitten nu inderdaad met kippensoep en een grote spuit zodat we het in haar bek kunnen spuiten en ook hebben we speciale zakjes met poeder, maar ze laat alles gewoon uit haar bek lopen als ze de kans krijgt!

Ik ken Tikvah niet. Ik weet dat ze nog geen 2 jaar is, maar heel goed is in het werk (speurhond)

Ook Tikvah heeft een rugzakje, is als jonge hond (10 maanden a 11 maanden) weggehaald omdat haar baasje haar met regelmaat sloeg met een honkbalknuppel en heeft ook heel veel bij de da gelegen.

Het enige wat ik weet is dat het een zeer gevoelig maar zeer pittig teefje is, die net als Shai niet het kaas van haar brood laat eten.

Tikvah zou half juli komen!

Wordt een beetje lastig, Tikvah komt niet hier uit Holland, maar komt uit Amerika!

toen met de paarden was iets anders, toen is ze niet gestopt met drinken! Het enige wat ze toen wilde was op een borst liggen, net als een baby, dat wil ze nu ook en dat laten we ook toe! Ze ligt nu thuis aan het infuus, ze eet en drinkt nog steeds niet en reageert bijna negens meer op. De da zegt dat als dit niet aanslaat ze mssn de maandag niet meer haalt, ze heeft het opgegeven!

we hadden Bullet nog niet zo lang, hij was bij ons om te trainen en daarna zou hij naar Israël gaan, eerst naar mijn neef, die zou hem daar nog 3 weken rustig trainen zodat Bullet kon wennen aan de warmte! Daarna zou Cris naar Israël gaan om de hond echt in te zetten. Met Tikvah eigenlijk hetzelfde verhaal, hier eerst door trainen, daarna naar mijn neef en dan het werk in!

We krijgen heel wat honden aangeboden en sommige van die honden zijn echt voor ons getraind, maar ja, eerst zien en uittesten, dan pas sturen wij ze door, of sturen ze terug naar vorige eigenaar!

Dank voor de reacties!

Aan het eind van de middag stond er ineens iemand aan mijn deur met een 11 weken oude Mechelaar pup, die meneer woont in de buurt en had gehoord van een vriendin van mij wat er aan de hand was. Hij heeft jaren in Amerika gewerkt bij de hondenbrigade en was daar min of meer de gt.

Hij vroeg of hij binnen mocht komen, dus omdat we hem min of meer kennen hebben we hem dan ook maar binnen gelaten. Shai reageerde totaal niet, maar nu het mooie, de pup ging bij Shai in de bench liggen en ging haar likken, waarop Shai na 10 min eindelijk haar hoofd zelf omhoog deed en de pup begon terug te likken. Na een half uur kwam de pup uit de bench, met een wankelende Shai erachter aan, pup ging drinken, dus Shai ging ook drinken!

Toen de pup klaar was met drinken kwam zij naar mij gehuppeld, met een Shai zachtjes kwispelend erachter aan. 15 min later moest die man helaas weer weg, maar ik heb zijn nummer dus kan hem altijd bellen mocht ik zijn pup nodig hebben. Rond een uurtje of 7 stond ik in de keuken kip tandoori klaar te maken en wie hoorde ik achter me komen te staan, ja ja, Shai met haar beer in haar bek, ze ging naast me zitten en keek me aan zo van, krijg ik nou nog wat of niet, waarop ik eindelijk in tranen uitbarsten natuurlijk (ook Cris, maar dat mocht ik niet vertellen).

Ik had nog 2 kilo mager rundergehakt liggen in de koelkast, dus ze krijgt nu steeds kleine hapjes, ze moet het wel zelf aangeven. Ze wilde om een uurtje of half 9 graag met de auto mee, nog wel wankel op de poten maar ze had meteen weer een dennenappel in haar bek.

Maar nu komt het. Ik werd rond een uurtje of half 10 gebeld door iemand die mijn nummer had gekregen van mijn da en begon haar verhaal te vertellen. Het verhaal waar zij mee kwam was precies het verhaal van Shai, alleen dan geen trauma aan vooraf. Zij deed veel speuren, wat wij ook doen en ze vroeg of ik ook wel in de polder ging speuren en dan helemaal achterin, dus ik zei ja, daar waren we dinsdagavond nog geweest, alleen met Shai! Het vermoede is nu dat ze iets hebben binnengekregen (wat weten we niet), morgenochtend komt de da bloed afnemen om te zien of daar iets terug te vinden is en meteen om te controleren of er schade is.
Het vermoeden: mssn heeft 1 van de boeren wel chemicaliën gespoten om onkruid tegen te gaan of iets dergelijks.

Cris komt net terug van een klein rondje 10 min en liet al weten dat Shai aardig wakker is en behoorlijk scherp reageerde op een vent in een smal steegje.

We zijn zo blij, maar vonden het eigenlijk wel raar dat Shai zo heftig reageerde op de dood van Bullet, echt een band was er niet tussen die 2 en het is niet de eerste hond die ze heeft zien dood gaan, dat heeft ze de laatste keer in Israël ook meegemaakt met een andere hond van onze eenheid!, Toen heeft zij en alle andere honden ook afscheid mogen nemen, maar ging een paar uur later weer gewoon aan het werk!

Plus, Shai heeft niks met andere honden, pups zijn oké, maar voor de rest heeft ze er echt niks mee en met Bullet was het gewapende vrede, maar kon de vlam ook zo in de pan vliegen.

We hopen inderdaad te kunnen achterhalen over hoe of wat, maar sommige stoffen zijn na een bepaalde tijd niet meer te traceren

Hij is morgen vrij, maar wij mogen komen, dan heeft hij alle tijd voor ons

Shai deed al met haar neus duwen vanaf Bullet bij ons kwam, ik denk dat Shai iets aangevoeld heeft!

Vanochtend zijn Cris en ik terug geweest de polder in, wat ons op viel was dat helemaal achterin geen dieren stonden, dus we wilde graag de boer spreken waar het land van was, maar die boer was er niet en van zijn vrouw mochten we wel rondkijken daar en desnoods wat bodemmonsters nemen, hun hadden zieke koeien gehad.

Dus we zijn weer helemaal terug gegaan en hebben wat (we hadden van die testbuisjes mee, gekregen van de da) buisjes volgestopt met aarde en gras enzo en ik wilde nog verder naar achter, maar daar stonden allemaal braamstruiken. Noem me gek, maar ik ben dwars door die braamstruiken gegaan (zit onder de kleine wondjes) en zag tot mijn verbazing, oude koelkasten, oude vriezers en een stuk of 30 lege vaten, gewoon een illegale dumpplek

We hebben meteen de politie gebeld en hun speciale team heeft ook monsters genomen, de braamstruiken zijn weggehaald en alle troep is weggehaald door mannen is speciale pakken. Wat ik begrepen heb wordt de grond daar een heel stuk afgegraven en dan worden er opnieuw monsters genomen zodat echt alles weg is.

Wat ik nu weet is dat er in die vaten zware pesticide heeft gezeten wat in Nederland verboden is!
Het trillen van Shai en de depressie passen ook heel goed in het plaatje van vergiftiging. Shai had vorige week wel 2 keer overgegeven en had ook al een dag behoorlijk de dunne, maar ja, voor de rest was ze gewoon gaan met die banaan.

Wat ik weet zijn er dus koeien ziek geweest 1 overleden, Shai is ziek geweest, Bullet weten we nog niet wel doorgegeven, 3 schapen dood maar die staan veel verder naar voor maar waren ontsnapt en naar achter gelopen, en dus nog 2 andere honden waarvan dus 1 overleden!

Niemand heeft gedacht aan een illegale dumpplek, maar ja niemand wist iets van elkaar, ook de boeren niet.

Shai krijgt weer babbels, de muilkorf moest toch weer om bij de da en ze kwam net al aan met mijn kisten