sem en mexx

Denk gewoon aan het welzijn van Mexx, en niet aan dat van de mevrouw. 't Kan best zijn dat die Mexx graag wil terugzien, maar wil Mexx ook het asiel terugzien?
Wat de entingen betreft: heeft ie geen boekje? Het is toch een volwassen hond, he? Heeft de dierenarts dan uitgelegd waarom de entingen nog es een tweede maal moeten herhaald worden? Want persoonlijk lijkt het me onnodig, maar misschien had ie er een duidelijke reden voor?

Dat is idd wel een hele vreemde uitleg... Misschien vertrouwt hij het asiel niet zo en vermoedt hij dat er helemaal geen enting is gegeven?
Wanneer komt je eigen dierenarts terug uit vakantie? Anders zou ik even afwachten tot hij terug is, en dan met hem even alles overlopen.
Verder geeft Dobry hierboven je goed advies. Je moet eens proberen je in de situatie vd hond te verplaatsen en je voorstellen dat je in een wereld terecht komt die je helemaal niet kent, met een taal die je niet spreekt, met gebruiken en regels die je niet snapt en dat je daarenboven nog bang bent ook.
Dan heb je ook ruimte en rust nodig om alles te leren kennen, een een rustig, vriendelijk en geduldig iemand die het je allemaal zo goed mogelijk probeert duidelijk te maken.
Hij kent dat nog niet, wandelen met een buggy. Misschien kent hij nog niet eens wandelen met een volwassene. Geef hem tijd om eerst jullie, je huis, je tuin te leren kennen. Dan eens even de straat op. Dan een eerste wandelingetje in de buurt, enz, enz.
Als je naar een hondenschool wil gaan: bel er een aantal op in je buurt en vraag naar hun leermethode, of ze ervaring hebben met angstige herplaatsers. Ga eens zonder hond kijken als ze cursus geven en zie hoe ze het aanpakken. Kies dan de instructeur waarvan je voelt dat ie het rustigst en geduldigst met honden omgaat. Sommige instructeurs zijn echte dril-sergeanten. En jij hebt een angstige hond, dat is geen goede combinatie. Zoiets als een angstig jongetje bij een tierende legersergeant, die wordt daar ook niet beter en zelfzekerder van.

't is niet door de hond aan halve prijs weg te doen, dat je goeie baasjes vindt... ik stel me ook hele grote vragen bij dit asiel: de husky meegeven zonder deftige info over het ras, dan de hond omwisselen en een andere meegeven, dan de prijs halveren, hond is smerig en vuil... dit heeft niks meer met 'dieren opvangen uit liefde' te maken, dit lijkt meer op een handelaar.

Ik zou de husky toch niet stigmatiseren als 'niet goed met kinderen', maar je kan de mevrouw wel melden dat ze de kandidaat-kopers betere info moet geven over het specifieke karakter van een Husky, want daar ging ze toch echt wel de mist in.

Vivian, wacht met dat castreren. Het asiel verwacht heus niet dat je dat nu meteen doet. Leg hen uit dat de hond angstig is, dat je hem eerst rust wil gunnen, daarna aan de angst gaat werken en het castreren kan daarna wel.