Mijn hond is zwaar toegetakeld op straat, door een andere hond!

Hallo allemaal,

Ik heb een niet zo leuk verhaal, en ik moet echt even mijn hart luchten, en als het kan wat advies inwinnen.
Gisteravond laat besloot ik nog even een stukje te wandelen met de hond, het was nog licht en de temp was nog aangenaam. Dus ipv van bankhangen even de voetjes strekken met de hond. Ik bepakte me met een drinkflesje voor de hond wat snoepjes en me mobiel. Klaar om te vertrekken dus.

De wandeling begon goed, toen we ongeveer 30 a35 minuten aan het wandelen waren en dus ook al aardig uit het zicht van mijn huis sloeg het noodlot toe. Via mijn ooghoeken zag ik dat er een hond aangestormt kwam een pittbul, voordat ik erop kon reageren sprong die hond boven op mijn hond, en direct begon hij te bijten.
Ik schrok me werkelijk waar kapot, die hond ging flink tekeer, hij begon met zijn kop te schudden (volgens mij wou hij mijn hond uit elkaar scheuren ofzo). Mijn hond begon vreselijk te piepen en te janken en zelfs schreeuwen zoals ik nog nooit gehoord had. Het ging door merg en been. Ik sprong er tussen en probeerde die pittbul van mijn hond te krijgen maar hoe meer ik aan hem trok hoe steviger hij vast hield. Ik probeerde met mijn handen/armen onder de bek van die hond te komen in de hoop dat hij los zou laten maar niets hielp. IK schreeuwde om me heen voor hulp en uiteindelijk na een aantal minuten kwam er een man aanrennen. Dat bleek dus de eigenaar van die pittbul. Hij vroeg aan mij "is het een mannetje", ik antwoorde "ja", ow zegt die man "donder houdt niet zo van andere mannetjes dan wordt hij dominant en wil hij laten zien wie de baas is", ik kon me oren niet geloven. Ik keek naar mijn hond, en het was alleen maar stil hij piepte niet jankte niet , helemaal niets zijn ogen waren open maar hij knipperde niet ik zag geen teken van leven. Ik schreeuwde tegen die man dat zijn donder mijn hond misschien heeft dood gebeten. De man pakte een stok en sloeg daar 2x heel hard mee op zijn neus (ik vond het wel erg zielig voor die hond, maar hoopte wel op reslutaat). En ja hoor die hond liet direct los en deinsde achteruit. Die man pakte direct zijn hond vast. Ik boog me over mijn hond en die lag levenloos op grond, ik vroeg aan de man of hij een auto had maar dat was niet het geval. Ik belde mijn vriend en vertelde snel wat er was gebeurd en dat hij direct de DA moest bellen om te kijken wie dienst had en dat we eraan kwamen, en dat hij een taxi moest bellen en mij moest ophalen bij het afgesproken punt.
Ik tilde mijn hond op en drukte hem dicht tegen me aan, en toen voelde ik dus dat hij nog wel ademde, zwakjes maar het was er wel. Ik liep naar het afgesproken punt, en ik was zo bang dat hij onderweg in me armen dood zou gaan!
Na enkele minuten kwam de taxi en me vriend stapte uit, hij shrok zich dood.
De hond zat helemaal onder het bloed, mijn handen ook, en mijn witte trui ook.
Het enigste wat me vriend zei was "jesus stap snel in", in de auto gaf me vriend me een deken en hij had een warme kruik meegenomen. Ik deed de hond in de deken met de warme kruik. En ik was zo bang dat hij dood zou gaan, hij bewoog niet knipperde niet met zijn ogen, ademhaling was zwak.

Eenmaal aangekomen bij de DA stonden ze gelukkig al klaar, ze nam de hond van me over en haaste zich naar de behandelkamer. Iedereen begon van alles te doen, en te controleren en ik stond te trillen op mijn benen.
De DA zei dat hij in schok verkeerde en dat hij daarom niet echt op prikkels reageerde.
Maar hij ademde gelukkig wel.
Omdat hij maar bleef bloeden vertelde de DA of het goed was dat ze zijn lange haren afscheerde door al dat haar wat helemaal onder het bloed zat kon ze moeilijk zien en beoordelen waar hij was gebeten en hoe diep de wonden waren. Om eerlijk te zijn waren zijn lange haren mijn minste zorg. Ik stemde akkoord.
Ondertussen kwamen bij mij alle spanningen eruit, ik stond te huilen als een klein kind, gewoon van opluchting en dankbaarheid dat hij nog bij me was gebleven.
Ik waste ondertussen het bloed van me handen en polsen en toen zag ik dus dat mijn handen en polsen ook flink onderzaten. Me vriend vond dat ik naar het ziekenhuis moest maar dat wou ik absoluut niet. Eerst de hond en dan zien we verder. Mijn handen en polsen werden verpakt met verband.
Toen de hond was geschoren kon je goed zien dat hij flink was toegetakeld, hij zat onder de honden beten. Sommige oppervlakkig andere diep.
Hij kreeg er zalf op enzo en hij kreeg antibiotica en pijnstillers.
Toen hij in goede handen was, ben ik snel naar het ziekenhuis gegaan, en ik wou dat manlief bij de hond bleef. In het ziekenhuis zat mijn linker hand honden de wonden in mijn linker pols (boven) heb ik 6 hechtingen en aan de onderkant van mijn pols 4. Mijn rechter hand zat ook onder de wonden en aan de boven kant van mijn pols heb ik 5 hechtingen. en omdat de onderkant van mijn trui kapot was en aardig wat bloed zat wou de dokter even kijken of ik daar ook wonden had, dus trok ik mijn trui uit. Toen zag ik tot mijn schrik dat ik ook een grote wond aan me arm had, die leverde 11 hechtingen op.

Uiteindelijk na een lange tijd bij de DA te zijn geweest en het ziekenhuis mochten we naar huis. Thuis heb ik de hond in zijn bench gedaan, met een deken en een warme kruik, en ik heb de hele tijd naast hem gezeten. Rond 01:15 is mijn vriend naar bed gegaan, en ik heb de hele nacht naast de bench van de hond gezeten. Kijken hoe hij sliep en ademhaalde, wat voelde dat fijn. Mijn vriend is nog een keer naar me toe gekomen met een kop warme melk, en om even te kijken of ik het nog vol hield en om mij stiekum het bed in te praten, maar dat wou ik absoluut niet. Later die nacht stond de hond plots op wel piepend en jankent af en toe maar hij wou bij mij op schoot liggen, dat vond ik natuurlijk prima. Ik wikkelde hem in zijn deken met de kruik en we keke elkaar even aan waarop ik zei "ga maar lekker slapen kleintje", en toen begon hij me kin af te likken alsof hij wou zeggen "bedankt, het komt goed". De tranen vielen over mijn wangen. Dat was mijn ultieme geluk!!

De volgende ochtend heb ik in alle vroegte mijn baas gebeld en verteld was er is gebeurd, ik heb een week vrij genomen zodat ik kan zorgen voor mijn hond. Die week daarna werk ik halve dagen (ochtenden), en ik hoop dat ik de hond dan mee kan nemen naar kantoor in zijn mandje en dat hij weer langzaam kan wennen. Mocht het te druk zijn dan heeft hij de middagen om bij te komen. En na die week moet ik waarschijnlijk wel weer fulltime aan de slag, maar ik heb gezegd dat ik dat alleen doe als het goed gaat met de hond en als hij er aan toe is. Aangezien ik de hond altijd mee neem naar kantoor. Dus 1 week vrij en daarna 1 week halve dagen werken, en de hond meenemen naar kantoor om weer op te bouwen. Er is alleen 1 dag dat ik een hele dag weg moet ivm verplichtingen waar ik niet onderuit kan, maar dan neemt manlief de hond mee naar kantoor. Mijn vriend heeft 2 eigen advovaten kantoren, is eigen baas dus hij kan dat makkelijk doen. Hopelijk gaat het niet te snel voor de hond, maar dat is even afwachten, wat denken jullie???

Verder sta ik voor een ander dilemma waar ik graag jullie advies over wil hebben.
De eigenaar van Donder stond vanmorgen op stoep om te kijken hoe het met mijn hond ging of ie het had overleefd. Mijn vriend was natuurlijk enorm kwaad, en dreigde dat hij de politie zou inlichten, over wat er was gebeurd en dat hij er werk van zou maken.
Die man raakte in paniek en smeekte ons om het niet te doen, want het blijkt dat Donder al meerdere aanvallen op zijn naam heeft staan, en meerdere officiele waarschuwingen heeft gehad. En het blijkt, dat Donder een laatste kans heeft gekregen onder de voorwaarde dat Donder alleen maar aangelijnd mag lopen en dus niet los ook niet op honden uitlaat plaatsen ofzo hij moet ten alle tijden aangelijnd blijven en hij moe verplicht een muilkorf dragen op straat maar zelfs ook in zijn eigen tuin. Dit alles was natuurlijk niet het geval aangezien de hond los liep en zonder muilkorf. De man zweerde dat het niet meer zou gebeuren en dat hij beter op zou letten, dat is allemaal leuk en aardig maar als hij officiele waarschuwingen al negeerd wat trekt hij zich dan van mij aan..toch??
En die hond heeft al vaker andere honden gebeten en verwond, ik wil niet dat dit nog eens gebeurd. Maar als ik er wel melding van maak wordt Donder afgemaakt.
Ik weet niet wat ik moet doen!!!
Mijn vriend zegt dat we wel een melding moeten maken, en hoe zielig het ook is, dat dit gewoon niet kan. Maar ik vind het zielig voor die hond. Die eigenaar zegt dat Donder een heel lief beest is maar gewoon een beetje dominant. En dat die hond zijn leven is. Als ik kijk naar mijn eigen hond die is ook mijn leven, maar juist als ik wist dat hij zo reageerd op honden zou ik mijn uiterste best doen om het niet zo ver te laten komen, juist om hem in mijn leven te houden. Tsja ik weet het niet goed, wat zouden jullie doen??

Dus 2 vragen.
1-> denken jullie dat ik het goed heb aangepakt door eerst 1 week vrij te nemen en daarna 1 week halve dagen werken en de hond weer langzaam laten wennen. Of moet ik langer vrij proberen te nemen en daarma halve dagen werken, of is dat lastig in te schatten??

2-> Moet ik melding maken of niet?? Wat zouden jullie doen??

Graag jullie advies,
Bedankt allemaal!!!

Liefs

Lieve allemaal,

Bedankt voor jullie reacties!
Doet me goed, echt waar.

Ik denk inderdaad dat ik het even van dag tot dag moet bekijken, en dan moet inschatten hoe ik het moet aanpakken. Ik ben blij dat ik iniedergeval 1 week vrij ben, dan kan ik hem goed in de gaten houden en voorzien van alle aandacht,zorg en liefde.

En ik denk inderdaad dat het beter is om toch maar melding te maken, zoals jullie al aangeven heeft de eigenaar van Donder meerdere kansen gekregen en er niets mee gedaan. En dit wens ik zeker geen andere hond toe! Maar toch blijf ik het verschrikkelijk vinden, juist omdat ik zo dol ben op honden, en ik vind dat je elk leven moet respecteren. Maar goed ook moeilijke keuze's maken hoort bij het leven. Maar ik zou me nog slechter voelen als ik er achter kom dat hij een andere hond te pakken heeft genomen.

@Doggy,
De hond gaat altijd mee naar kantoor, hij heeft zijn eigen plekje maar daar ligt hij eigenlijk nooit. Hij ligt liever bij mij op schoot onder het bureau haha.
Het komt wel eens voor dat ik hem niet direct mee kan nemen omdat ik bijvoorbeeld huisbezoeken moet afleggen, maar daarna haal ik hem direct op en gaan we naar kantoor. Dan is hij zo'n 3 a4 uurtjes alleen geweest. En het gaat prima altijd dus, helemaal leuk.

Hij ligt nu weer lekker te slapen in zijn bench, en ik zit uiteraard naast hem met me laptop op schoot haha.
Manlief zegt dat ik hem vanaf de bank ook prima in de gaten kan houden en dat dat misschien iets fijner zit, maar ik vind toch echt dat ik nu het beste plekje heb omdat ik hem zie ademen haha.... hoezo eigenwijs

Lieve allemaal,

Nomaals bedankt.
Ik kom steeds meer tot inzicht dat ik er beter melding van kan maken, en aangifte moet doen.

@Simone en Cody,
Wat de onkosten betreft, we hebben het daar uiteraard wel over gehad.
Ik heb aardig wat kosten moeten maken, wat ik er natuurlijk voor over heb, maar dat ligt nog een beetje "gevoelig". Aan de ene kant heeft die man zoiets dat hij uieteraard de onkosten vergoed, maar aan de andere kant wil hij wel dat ik de rekeningen en een verslag van de dierenarts aan hem overhandig zodat hij dat weer aan zijn eigen dierenarts kan laten zien, om te kijken of er adequaat is gehandeld, en of er zijn gekozen voor de best/ meest goedkope behandeling. Want het natuurlijk wel zonde om iets te betalen als het ook goedkoper had gekunt. En hij had liever gezien dat we naar zijn eigen dierenarts waren geweest,omdat hij die kent en vertrouwd. Maarja ten eerste het is weekend en het was laat dus dan ga je naar de DA die open is, lijkt mij.
Kortom daar zijn de laatste woorden nog niet over gevallen.
Mijn vriend is in alle staat, zijn juridische temprament is wakker gemaakt en hij is er nog niet klaar mee.
Natuurlijk is de reactie van die eigenaar zwaar overdreven, mijn hond was bijna dood!

Maar goed hij leeft nog, ik ben er redelijk van af gekomen, dus we komen er vast wel uit.
En ik denk dat jullie inderdaad gelijk hadden, dat hij niet kwam om te kijken hoe het met ons ging maar om te informeren welke stappen we nu gaan ondernemen.

Hallo allemaal,

Wauw, wat een reacties van iedereen!
Het zijn zoveel reacties, dat ik helaas niet op iedereen persoonlijk kan reageren of bedanken.
Maar ik wil jullie echt allemaal heel erg bedanken voor jullie reacties,meedenken,steun betuigingen, liefde en jullie adviezen. Echt helemaal top, heb er geen andere woorden voor!!!
Ik heb alles wel in de gaten gehouden, en door gelezen maar ik was niet eerder in de gelenheid om een reactie achter te laten omdat ik daar gewoon de tijd voor wil nemen, en niet wil afraffelen want dat doen jullie ook niet

Ik zal jullie even een update geven, hoe het met ons gaat, en wat we (mijn vriend en ik) hebben gedaan.
Allereerst, met mijn lieve schat gaat het wel redelijk, hij slaapt nog veel maar rusten is goed!
Mijn zorgen om hem zijn nog niet helemaal verdwenen, maar misschien maak ik me ongerust om niets.
Het is namelijk zo dat hij bijna niet tot nauwelijks eet, gisteravond heeft hij eindelijk een paar brokjes gegeten, maar na een paar minuten begon hij te kokhalsen. Die bewegingen deden blijkbaar pijn dus op een gegeven moment was hij en aan het kokhalsen en aan het piepen/janken omdat het pijn deed. Uit eindelijk heeft hij die paar brokjes die hij heeft gegeten weer uitgestuugt. En sinds dien wil hij helemaal niet meer eten. Alsof hij bang is dat het weer pijn gaat doen ofzo..?
Zijn lievelings snoepjes pakt hij wel aan (als een echte heer) maar die gooit ie vervolgens weer naast zich neer. Ik heb van alles aangeboden maar hij wil echt helemaal niets. Hij heeft bijvoorbeeld vandaag nog helemaal niets gegeten!!!
De DA zegt dat het voorals nog geen kwaad kan dat hij nog niet heeft gegeten, ze zegt dat hij van zelf wel trek krijgt. Ook zegt ze dat het verstandig is om gewoon wat voer naast hem neer te zetten ze zegt zodra je even niet oplet en er geen aandacht aan schenkt zul je zien dat hij tot je grote verbazing gaat eten. Maar hoe meer ik probeer hoe afstandelijker hij kan reageren. Dus nouja nu hoop ik maar dat ze gelijk heeft en dat hij inderdaad gaat eten zodra ik niet oplet ofzo. Ik heb het aantal brokjes zelfs geteld wat ik erin heb gedaan, zodat ik kan controleren of hij er van heeft gegeten.... Hoe gek ben ik haha
Drinken doet hij soms, af en toe 1 of 2 slokjes en dan is hij klaar, terwijl hij vroeger voor de aanval aardig wat kon drinken. Maar nu, nauwelijks. De DA zegt dat ik het in de gaten moet houden, ivm uitdroging. Dus nouja ik hou het in de gaten.
Vannacht heeft hij wel bij ons op de slaapkamer geslapen met de bench aan mijn kant van het bed, zodat ik hem goed in de gaten kon houden. En af en toe als hij wakker was, heb ik even naast hem gezeten dus dat was wel prettig.
Verder maak ik zijn wonden regelmatig schoon, maar uit bepaalde wondjes komt nog steeds wat bloed. De DA had al gezegd dat ik dat kon verwachten, en dat ik het gewoon goed schoon moet houden. Op de kans op infecties zo klein mogelijk te houden. Dus ik maak zijn wonden elke keer dan ook goed schoon.

En met mij gaat het ook wel redelijk.
Mijn handen/polsen en arm doen wel wat zeer maar ik heb pijn medicatie dus dat scheelt.
Nadeel is wel dat ik bijna nooit medicijnen in neem dus als ik zo'n pil in neem voel ik me soms aardig in de wolken haha. Maak ik dat ook nog eens mee moet je maar denken ' en verder leef ik gewoon van moment tot moment, en ik zie wel wat er wel en niet gebeurd. Gelukkig heb ik een hele lieve vriend, die alles voor ons over heeft dus dat scheelt enorm. Alhoewel hij moet uit het werk zelf boodschappen doen, ben benieuwd hoe dat zal aflopen haha.

Dan kom ik bij het volgende, wat we hebben gedaan mbt Donder.
Ik heb alle reacties gelezen van jullie, en iedereen was wel van mening dat ik er een melding van moest maken, maar over het wel of niet in laten slapen van Donder verschilde de meningen nogal.
Ik heb mijn goeie vriendin over de vloer gehad die de trotse bezitter is van 2 goeie opgevoede, lieve, gekke speelse pitbulls. En mijn dilemma nogmaals ook uitgebreid met haar besproken. Aangezien zij heel actief is in de honden brach met haar honden, en veel activiteiten met ze onderneemt kent zij ook aardig wat mensen. Zij vertelde me over een goeie kennis van haar, die wellicht iets voor mij zou kunnen beteken.
Want ik ben het helemaal met jullie eens dat dit nooit had mogen gebeuren, en dat Donder op dit moment een gevaar is voor de samenleving/maatschappij. En dat hij op dit moment absoluut niet thuis hoort in een woon wijk met andere dieren,mensen en kinderen. Maar dat ik ook vind dat Donder nooit een goeie start heeft gehad, en ik ben van mening dat elk dier dat wel verdient.
Ik heb er dus inderdaad wel melding van gemaakt, en ze hebben me  ook verteld dat Donder afgemaakt/ingeslapen zou worden omdat hij de stempel "gevaarlijk/zeer- gevaarlijk" heeft gekregen, maar ik heb gezegd dat ik niet wil dat hij wordt ingeslapen, ik heb namelijk iets beters kunnen regelen.
Die goeie kennis waar mijn vriendin het over had, heb ik telefonische gesproken en ik heb haar uitgelegd wat er is gebeurd en hoe ik er over denk.
Die kennis Jolanda is gedragstherapeut en samen met haar echtgenoot zetten zij zich in om honden zoals Donder her op te voeden. Ze woont net buiten een dorp op een woonboederij zonder buren  maar wel met aardig wat eigen land. Ze hebben zelf ook 6 honden waarvan 2 pitbulls, alle honden waren voorheen "red zone"honden, en nu zijn het schatten van dieren die geen vlieg kwaad doen. Jolanda gaf aan dat zoals ze mijn verhaal hoorde dat het niets met dominatie te maken had, maar dat het donder vooral en alleen ging om te moorden. Maar ze gaf ook aan omdat Donder nog aardig jong is dat het mogelijk zou kunnen zijn om hem her op te voeden, mits hij de nodige intensieve zorg krijgt die hij nodig heeft. Na lang praten was ze bereid om Donder die kans te geven!!!
Maar er zat wel een voorwaarde aan... Ze gaat voor 1 jaar intensief met Donder aan de slag maar mocht het zo zijn dat er na 1 jaar niet tot nauwelijks of geen verbetering heeft opgetreden dan laat ze hem als nog inslapen. Daar ben ik mee akkoord gegaan, misschien vinden jullie 1 jaar te kort maar ik vind het top!
Op deze manier krijgt hij toch nog de eerlijke maar ook echt alle laatste kans die hij verdient, en ik hoop van harte dat Donder met het juiste baasje en begeleiding en intensieve zorg kan veranderen. En nogmaals die mevrouw en meneer wonen afgelegen geen buren, maar echt alleen een woonboerij met land, ze hebben geen kinderen niets. Dus het is niet zo dat Donder in een woonwijk terrecht komt, want dat is niet zo. De eerste periode zal hij ook niet tot nauwelijks in contact komen met de andere honden, totdat ze hem hebben geobserveert. Op het land krijgt hij alle beweging die hij nodig heeft, en 's avonds laat na 23:00 uur zal ze met Donder eventueel wandelen in de bossen maar dan uiteraard wel met muilkorf aan.

Ook na lang praten met alle betrokken instantie's die Donder wouden laten inslapen lang gepraat, ze hebben ook contact opgenomen met Jolanda enz en uit eindelijk zijn ze ermee akkoord gegaan. De huidige ex eigenaar van Donder is hier allemaal niet van op de hoogte want hij wou er niets van weten. Donder is in beslag genomen, hij heeft papieren onder tekend en papieren mee gekregen en toen is hij vertrokken. Ik wou hem er wel van op de hoogte brengen, maar ik dacht ook als je zelf geen interesse toont waarom zou ik het dan wel doen.
Alleen is het zo dat jolanda dit natuurlijk niet gratis doet, en daar wel een bedrag voor vraagt.
De instantie's betalen daar natuurlijk niet aan mee, omdat hun advies was om hem in te laten slapen de huidige ex eigenaar van Donder is er niet van op de hoogte, dus hebben mijn vriend en ik besloten dat wij het betalen. Dan maar een keer iets minder lang op vakantie haha. We hebben het er graag voor over. En we hopen van harte dat Donder te veranderen is, met de juiste baasjes en hulp en inzet.
Mocht het zo zijn dat Donder het wel heel goed doet dan gaat de training verder en zodra hij eraan toe houdt ze hem of zelf of hij krijgt een ander baasje. Maar Jolanda en haar man zijn daar heel selectief in, hij komt alleen bij mensen die bekend zijn met het ras en die weten hoe ze met zo'n hond om moeten gaan. Verder krijgen ze een proef periode, en zal er een aantal huisbezoeken plaats vinden. En ook zullen ze de eerste periode ondersteuning krijgen. Dus het is niet zo dat ze een advertentie in de krant zetten en dat ieder willekeurig iemand Donder mee krijgt. Dus dat vond ik ook super. Over 5 a 6 maanden nemen we even contact met elkaar op om te kijken hoe het gaat.

Ik ben erg blij met de oplossing die is gevonden.
Ik weet dat sommige van jullie dit misschien geen goeie oplossing vinden, en andere denken dat honden zoals Donder niet te veranderen zijn, maar ik hoop van harte dat Donder het tegen deel weet te bewijzen.
En mocht het zo zijn dat Donder niet te veranderen is en dat hij wordt ingeslapen dan heb ik wel een hond het leven ontnomen maar dan heb ik er vrede mee omdat ik weet dat ik alles heb geprobeerd wat in me macht lag. En dan was Donder gewoon te ziek, en die moet je uit eindelijk uit hun lijden verlossen.

En verder wou ik nog even zeggen over het feit dat Donder mij heeft gebeten, ook mijn eigen schuld was. Ik ben zelf tussen het gevecht gesprongen, en mijn moeder heeft me altijd gezegd dat je je niet moet bemoeien met vechtende honden omdat e zich tegen jou kunnen keren. Op dat moment dacht ik daar niet aan, ik dacht aan mijn hond. Maar de aanval was inderdaad gericht op mijn hond en niet op mij. Pas toen ik me ermee bemoeide werd ik gebeten.

Zo en dan ga ik nu maar eens honden botjes uitdelen aan iedereen, ook belangrijk haha
Nogmaals bedankt voor jullie zorgen, en ik hou jullie zeker op de hoogte (als jullie dat willen natuurlijk).
En ik wil jullie ook bedanken nogmaals voor alle adviezen, het heeft mijn ogen geopend en het heeft me erg geholpen in het nemen van een besluit. Een besluit waar ik achter sta en waar ik mee kan leven. Ik weet dat ik ook aan de maatschappij en samenleving moet denken daarom denk ik dat dit een goeie keuze is. Omdat hij nu niemand tot last zal zijn. Hopelijk zijn er mensen die er ook zo over denken!!

Liefs voor jullie, en een poot van die kleine van mij haha

Maar dan zit ik met nog een vraag, ja de radars werken door, wat gebeurt er nu met die baas van Donder?
Mag zo'n man weer de eerste beste hond aanschaffen met mischien weer alle gevolgen van dien.
Zijn hier geen instantie's voor waar je al mee in gesprek bent geweest die daar een halt naar toe kunnen roepen want dit soort mensen moet toch een levenslang verbod op het houden van dieren krijgen!
Nouja, Donder is dus in beslag genomen, en ik ben nog aan het uitzoeken samen met mijn vriend of we er op de één of andere manier voor kunnen zorgen dat hij de komende tijd (en het liefs levens lang) geen honden meer in zijn bezit mag hebben. Maar dat is nog niet makkelijk. We zijn het dus nog aan het uitzoeken, en kloppen bij verschillende instantie's aan. Mijn vriend is ook aan uitzoeken of we het misschien opgelegd kunnen krijgen via een rechter, en we zijn ook aan het uitzoeken hoe eventueel politiek hier iets in zou kunnen betekenen. Jaa we gaan grondig tewerk, ik heb immers wel wat tijd over

@Lisette en Rox,
Ik vind het niet zo netjes en nodig om over bedragen te praten, het is niet dat ik niet wil vertellen hoeveel het ons gekost heeft, maar ik ben bang dat er dan weer een discussie ontstaat en dat vind ik niet nodig. Laten we het erop houden dat we er een leuke vakantie van hadden kunnen boeken
Mocht je toch echt heeeel nieuwsgierig zijn, wil ik je best een prive mail versturen haha
En ja het is eigenlijk tegek dat wij voor de kosten opdraaien, aangezien wat Donder allemaal heeft aangericht. Maar Donder is niet zo geboren, hij is zo gemaakt! En als je het kunt betalen, en er niet krom voor hoeft te liggen, dan doe ik dat graag. Want ik vind dat elk dier de beste zorg verdient die hij/zij maar kan krijgen, dus ook Donder. En tsja dat kost geld, maar dat heb ik er graag voor over.

Toen mijn vriend en ik ongeveer 3 jaar terug besloten om een hondje te nemen, wisten we ook niet echt waar we aan begonnen. Pitbulls en rottweilers vind ik echt super mooie honden, daarom ben ik me daar eerst in gaan verdiepen. Veel lezen, veel mensen gesproken die in het bezit zijn van die honden, maar ik ben er achter gekomen dat je stevig in je schoenen moet staan voor dat type hond, en dat ze echt een leider nodig hebben en dat je consequent voor ze moet zijn. Anders worden zij de baas en jij de volger, en dan onstaan er problemen. Ik ken mezelf goed genoeg om te weten, dat ik er niet aan moest beginnen. Omdat ik die verantwoording niet wou dragen, mocht ik het niet kunnen.
En mijn vriend is vanaf dag 1 heel duidelijk geweest, hij zei "we gaan ons eerst verdiepen in de rassen, we laten ons niet leiden door die schattige kopjes, we zoeken een hond die we aankunnen" en daar heeft hij gelijk in. Verder roept me vriend altijd naar iedereen dat wij hier in huis een zogehete "uitsterf beleid" hebben, dieren gaan hier alleen weg als ze komen te overlijden door ouderdom of als ze ziek zijn en worden ingeslapen. Wat hier in huis komt gaat er dus niet uit, daarom zei me vriend ook je kunt niet na een tijdje zeggen "ohw die hond past toch niet bij ons, of hij luisterd niet"want zo werkt het gewoon niet!

Ik ben zeer tevreden met het hondje dat we uiteindelijk hebben genomen, maar pitbulls en rottweilers blijven erg mooi. Gelukkig kan ik er genoeg van genieten omdat vrienden in het bezit zijn van deze hondjes  Het is inderdaad jammer dat mensen niet de tijd nemen om ze ECHT te leren kennen, en dan pas een oordeel geven.

Ga je niet verdedigen PLEASE...
Het is al erg genoeg om zoiets mee te moeten maken..


Toen ik die bewuste reactie had gelezen, was het ook helemaal niet mijn bedoeling om erop te reageren.
Normaal gesproken reageer ik ook helemaal niet op dat soort berichten, zoals ik toen ookal aangaf "geloof kan ik je niet geven". Maar aan de ene kant was ik nog zo emotioneel, dat het mij diep raakte.
En ten 2e dacht ik, stel dat ik niet reageer dan zijn er misschien die gaan denken "zie je wel, ze reageert niet daar is vast een reden voor. Misschien is het toch een verhaal wat ze uit haar duim heeft gezogen". En dat wou ik gewoon niet, natuurlijk kun je niet verwachten dat iedereen zomaar geloofd wat je neerzet, maar dit vond ik toch wel een iets andere situatie. Vooral voor mijn lieve hond, die ik bijna kwijt was, en moest vechten voor zijn leven. Sorry hoor, maar dan wordt ik erg kwaad als ik dan zulke berichten lees. Puur gebasseerd op het feit dat ik niet alles met de seconde heb bijgehouden op mijn horloge..??

@Allemaal,

Bedankt voor jullie reactie's, en sorry dat ik nu pas reageer.
Maar ik ben echt ziek geweest, niet normaal ik heb me in jaren niet zo slecht gevoeld.
Ik begin nu weer een beetje bij te komen zeg.
Me wond was ontstoken, dus ik goed schoonmaken, naar de huisarts geweest ik had een kuurtje meegekregen dus ik ben daar met volle moed aanbegonnen. Maar 's nacht hele hoge koorts koud/warm, bibberen niet normaal, heeft me vriend me opgepakt en naar het ziekenhuis gebracht, daar heb ik weer een nieuwe antibiotica gekregen 1 die wat sterker was. En dan moest het over gaan. Maar niet heus, ik werd alleen zieker joh, hoge koorts, me wond werd dikker en roder en zelfs blauw en er kwam troep uit. Uiteraard was ik niet gaan werken, maar 's middags belde ik me vriend met de mededeling dat hij direct naar huis moest komen want ik voelde me zo ziek. Wij weer direct naar het ziekenhuis, en die arts had zoiets van "die hechtingen moeten er direct uit, want de wond is te ontstoken,dit gaat van kwaad tot erger". Hechtingen eruit gehaald, schoongemaakt, nacht in het ziekenhuis gelegen aan het infus met antibiotica, volgende ochtend naar huis, weer een andere antibiotica gekregen, zwaarder die ik ook 3x per dag moet innemen ipv 1x per dag. En nu krabbel ik weer langzaam op. Pff, wat was dat schrikken zeg. Flink onderschat dus... Maar ik ben er weer.

Ik heb ook heel wat in te halen op het forum, allemaal leuke nieuwe onderwerpen, en nieuwe reacties... Leuk hoor. Heb ik wel gemist haha.
En nu hopen dat ik maandag alsnog kan beginnen werken, en dan natuurlijk met mijn lieve maatje aan mijn zijde!!

Liefs