Luca is bij ons in een urne. misschien dat ik zijn as ooit uitstrooi, maar nu wil ik dat hij nog bij me blijft. ik mis hem te hard om hem nu al los te laten.
De urne staat in onze slaapkamer en iedere avond wens ik hem welterusten en vertel ik net zoals hij nog leefde wat ik de volgende dag ging doe.
het klinkt voor -niethondenmensen- waarschijnlijk hartstikke belachelijk, maar ik heb er erg veel steun aan tijdens het verwerkingsproces.


3 doggies