Trekken aan de riem

" Mijn ervaring is dat dit niet zo heel veel geduld vraagt om het in de basis af te leren. Helemaal afleren wel (andere hond die hij ziet, andere prikkels etc), maar als je om te beginnen met 90% verbetering al blij bent dan ga je de komende week tijdens het wandelen elke keer als hij trekt van richting veranderen. Zodra er spanning op de lijn komt, stoppen, willekeurige andere kant uit. Een parkeerplaats of veldje is perfect om dat te oefenen. Elke stap in de richting dat hij trekt is een beloning voor hem. Hij krijgt zijn zin. De andere kant op zal hem leren dat zijn gedrag niet zal opleveren wat hij graag wil.

Voor mij is dat eerder een stukje symptoom bestrijding. De hond volgt vanwege de wending, niet vanwege de persoon die de wending maakt.

Het echte trekken, dus laten we zeggen 90% van de wandeling, is voor mij een indicatie dat de band tussen mens en hond in een onderhandelingsfase zit. Wie bepaalt de snelheid en de richting?

En het antwoord daarop is aan jou. Vind je het niet erg dat de hond trekt, laat je hem trekken. Vind je dat wel erg (neem aan van wel) moet je een antwoord formuleren. Wendingen maken zijn in die zin een reactie op het gedrag van de hond, nog meer aandacht voor zijn lichaam en dus geen duidelijk antwoord. Het antwoord moet juist uitstralen dat je graag hebt dat de hond aandacht heeft voor jouw lichaam.

De meest effectieve manier om "trekken" tegen te gaan, is een duidelijk antwoord geven. "Ik bepaal het tempo" en "ik bepaal de richting" Wil dus zeggen dat je heel stug door gaat lopen, jouw snelheid, geen wendingen maar puur waar jij naar toe wil. Des te sterker de hond, des te moeilijker dat natuurlijk is. Je zou kunnen beginnen met de riem om je middel te slaan, dan sta je meteen een stuk steviger.
"

"
Dan ga je dus op de rechte stukken hem wel belonen. Hij trekt en hij gaat vooruit. Ben het niet met je oneens, maar dit is de laatste 10% voor mij. Zodra hij weet dat ik elk moment kan afslaan en volgt, let hij al mijn taal en ben ik al degene die bepaal. Dan hou je nog over de momenten dat hij een andere hond ziet of iets interessants ruikt. Dan komt dit stuk inderdaad nog. Althans, zo werkt het voor mij Een ander zal weer een andere aanpak hebben


Als je de hond als prikkelautomaat ziet (zoals dit op veel hondenscholen geleerd word) dan zou wat je schrijft helemaal kloppen.

Ik (en nieuwe wetenschap met mij) beschouw de hond als een heel sociaal, denkend en gevoelig dier. Vanuit die visie moet je je eerst afvragen waarom de hond eigenlijk trekt. Die luttele paar tellen dat hij eerder bij een doel is, is dat nou echt al dat gesjor aan je nek en verspilling van energie waard? En het word pas helemaal mooi als de hond recht naar voren trekt, is dat al die energie wel waard?

De hond trekt, mi, omdat hij een gesprek met je aan het voeren is. De hond communiceert op twee manieren (via geur, en via lichaamstaal) omdat geurencommunicatie tussen mens en hond wat moeilijk gaat (wij kunnen lang niet zo goed ruiken) moeten we het voornamelijk hebben van lichaamstaal.

In dat licht heb je het dus niet zo zeer over belonen en straffen, maar over communiceren. Je eigen tempo lopen, en waar jij wil lopen, is communicatie. Je zegt daarmee twee dingen: "ik bepaal waar en hoe snel ik lopen wil" en ten tweede geef je aan "ook als je trekt, kom je nergens sneller)
"