Trots op mijn Dobberdondersteen!

Sorry, lang verhaal maar ben gewoon even blij .
Het is me de laatste tijd al vaker opgevallen, maar het gaat steeds beter met Dobber haar gedrag. Vroeger viel ze standaard met al het haar op de rug omhoog uit aan de lijn naar andere honden maar dat is nu teruggebracht tot gespannen lopen aan een slappe lijn en niet voor me uit beginnen te springen (ZONDER de hele tijd te fixeren). Het rustig voorbij lopen is nog niet helemaal gelukt, ze probeert nog steeds als de hond bijna voorbij is voor- of achterlangs naar de hond toe te gaan (zonder grommen of blaffen!) maar is goed te corrigeren d.m.v. doorlopen en een 'nee, niet doen'. Daarna loopt ze ook al snel weer rustig naast me in plaats van de rest van de wandeling hyper te lopen doen. Gecombineerd met haar snelle 'herstel' van deze halfslachtige uitbarstingen sterkt me dat wel in het idee dat ze steeds beter leert om te gaan met de spanning EN mijn rol in het geheel. Namelijk dat we NIET uitvallen naar andere honden maar rustig doorlopen omdat ik dat van haar vraag. 

Vandaag tijdens de wandeling zaten we even op een bankje toen er een oudere mevrouw met een boomerachtigiets aan kwam lopen. Tot de andere hond begon met grommen en blaffen bleef Dobber helemaal stil en relatief rustig naast me zitten. Toen liep het baasje van de hond weer verder en trok haar hondje met zich mee waarop die begon te grommen en blaffen. Dat was wel wat teveel gevraagd voor Dobber dus die begon ook te blaffen en grauwen (NIET met het haar omhoog). Maar ook hier weer heel goed te corrigeren en dat merk ik dus veel vaker. Als er een situatie komt waarbij ik duidelijk moet maken dat ik het liever niet heb is dat ook snel geaccepteerd (en nee, er komt dus geen geweld nog koekjes en snoepjes bij kijken). 

Iets anders waar ik erg blij mee is, is dat ze steeds beter te sturen is tijdens het loslopen. Laatst waren we even op de zeedijk en na een paar keer corrigeren ('nee') en doorlopen stopte ze al met happen naar de golven en zelfs een overvliegende groep eenden kon haar niet van mijn zijde krijgen (*YES!*). Later toch maar even losgelaten (was verboden daar) en weer een kick gekregen van hoe veel het luisteren op afstand verbeterd is. Ze vloog een heel eind bij me weg, op naar de golven en eendjes die erop dreven. En TOCH bleef ze 'bereikbaar' en kwam ZONDER in golven/eenden gehapt te hebben naar me toe. Heerlijk! Ook later tijdens het snuffelen etc. bleef ze goed luisteren als er iets van haar gevraagd werd en bleef ze bij me in de buurt. Al het oefenen met de frisbee is dus niet voor niks geweest .

Lang verhaal, maar moest het even kwijt. Enne, zo vaak open ik geen topic dus dan maar even een hele lap tekst in 1 topic proppen toch?!  Na een jaar en drie maanden 'trainen' en de algehele houding en reactie op gedrag veranderd te hebben mag ik met recht zeggen trots op Dobber te zijn. Is Dobber nu een tweede Lassie? Nee, absoluut niet! Dobber zal nooit een hond worden die elk commando stipt direct opvolgt en die nooit even test hoe het zit. Maar als het haar gedrag van nu vergelijk met dat van 'vroeger' (niet luisteren, onzinlijk, agressief aan de lijn etc.) dan ben ik met recht trots op haar!


Edit: even ingekort, was wel errug lang .

toppie

Daar kun je trots op zijn.

heeeeeeeeeel lang, maar heeeeeeeeeeeeeel leuk. je mag trots zijn op je hond, '

en een hond behoud gelukkig zijn eigen karakter, dat moet je niet willen ombuigen toch, zo door gaan.

Ga zo door en jemag spinazie eten . dit zeiden mijn ouders altijd als ze vonden als we iets deenwaar zr terecht trots opwaren. alleen dat spinazie eten hoefde voor mij niet. dobber goed zo ga zo door samen met het baasje . gefeliciteert Groeten Hein.

je hebt toch altijd een trots gevoel als je je hond weer iets hebt bijgeleerd soms zijn het kleine dingen en soms ook grote ' vooruitgangen '.  Terecht hoor !

Tof!

Je bent trots op haar en dat wil je met ons delen. Daar is helemaal niets mis mee.
Lekker gevoel is dat, hé?! Alle inspanningen niet voor niks geweest.
Goed gedaan

Daar mag je gerust over uitwijden hoor, super! 

Super! Daar mag je zeker trots op zijn

Dank jullie wel allemaal . Ik had al eerder een topic willen maken over hoe goed ze het doet maar het kwam er niet van. Gisteren waren we aan het wandelen en ondanks dat ze dus naar die andere hond toe wilde en er ook bij gromde en blafte, ging het bewonderenswaardig goed. Zeker nog wel wat kleine dingetjes die nog aangepakt moeten worden (zoals TOCH even proberen te markeren als ik het niet zie ) maar voor de rest: super. Ook als ik foto's aan het maken was bleef ze dicht bij me staan en als we dan weer verder liepen ging ze weer voor en achter me lopen te snuffelen. Ook een paar keer rook ze hazen en konijnen en dan was ze even heel gefixeerd, maar puur met 'kom Dobber' en doorlopen was ze dan weer bij me. Terwijl ze on-zet-tend jachtgericht is en alles wat beweegt/vliegt/rent/etc. dat jachtinstinct triggert.

Heerlijk, als je training en al die moeilijke momenten waarin je zeer en zeer geduldig moest zijn zo 'afbetaald' worden!

En hoe is dit je zo goed gelukt? Ik ben wel nieuwsgierig, zeker het deel over jacht wat je in goede banen kunt leiden!

Eigenlijk zoals ik eerder in het topic al beschreef . Dobber mag nog wel speuren, maar dan alleen aan de lange lijn en als ik aan daarvoor de vrijheid gegeven heb. Eerder niet. Kijk, als ik haar nu los heb en er schiet bij wijze van een konijntje voor haar neus weg dan gaat ze er echt wel achteraan. Maar zover ben ik ook nog niet dat ik haar dan bij me kan krijgen. Wat in elk geval me wel heel erg geholpen heeft is het oefenen met de frisbee. Vroeger mocht ze altijd de frisbee direct pakken, nu moet ze eerst voor me komen zitten, aankijken (toestemming vragen zeg maar) en dan pas mag ze als ik 'pak maar' zeg en 'm weggooi de frisbee pakken. Ik geef ook wel eens het commando voor blijven en dan moet ze blijven zitten terwijl ik het weggooi. Ik ben nu zo ver dat ik Dobber in volle run op het laatste moment kan verbieden de frisbee te pakken en dan laat ze 'm gaan ipv dat ze m uit de lucht pakt. Maar dat is allemaal in kleine stapjes gegaan en vergt heel veel zelfbeheersing van DObber maar ik merk heel goed dat het in 'het echte leven' veel verschil maakt! Dat is echt een tip die ik kan geven. En tsja, ik denk niet dat dobber het ooit zo goed gedaan zou hebben en nog steeds doet als ik niet mijn eigen houding veranderd had (zoals ik dus eerder al geschreven heb).