Vandaag was een drukke dag, voor mij, mijn man en mijn laikareu Borr.
We zouden met z\'n drieen aan het werk gaan om Engelse les te geven bij een lagere school hier in de buurt.
Voor mij niet echt moeilijk omdat ik ervaring heb in kunst en schildersles met kinderen. Al schilderend namen we de kleuren door, telden we de hoeveelheid bladeren, takken, boomstamstukken en wortels, die we schilderde om later uit te knippen, om een hele grote boom van samen te stellen.
Voor mijn man was het wat moeilijker, die heeft buiten twee tv opnames voor een kinderprogramma, niet echt ervaring met het werken met kleine kinderen.
Voor Borr was het helemaal spannend. Die komt immers als heuse bosbewoner, niet echt vaak in aanraking met jonge kinderen en zeker niet in die grote getalen als vandaag.
Van ons drieen leek echter Borr het minst moeite te hebben met zijn werk van vandaag. Hij genoot van alle aandacht. Een speelplaats vol schreeuwende en rennende kinderen, was geen probleem voor hem, gedwee liet hij zich aaien en gaf wel zeventig pootjes!
Ook in het klaslokalen gedroeg hij zich voorbeeldig, en vond het zelfs prima als zo\'n tien kindervingertjes tegenlijk zijn neus aanraakte om te wijzen waar die zat. Hij was braaf het middelpunt van een kring van kinderen, die hem om beurt mochten aaien als ze een goed antwoord gaven.Â
Soms viel hij, als hij even geen ander werk had, eventjes in slaap. Nou ja stilletjes, terwijl de kinderen een tekening maakte, snurkte Borr op de achtergrond. Maar dat vond iedereen prima, hij had het na een lange dag hard werken verdiend. En om de hond niet wakker te maken, waren de kinderen natuurlijk extra stil.
Oh, wat was ik trots op mijn mannen. Maar vooral op die knuffelbeer van een Borr, een prima werkhond, ruige bosbewoner, maar oh zo lief en stabiel met kinderen, voor mij (en veel grote en kleine mensen vandaag) echt een superhond!. Wat kunnen honden toch flexibel zijn en zich prima aanpassen aan onze \'gekke\' mensenwereld.Â
Borr, heeft zijn \'superhondpakje\' weer aan de kant gelegd en is weer terug in het bos, hij speelt nog even een rondje met de honden hier, en komt lekker bij ons liggen terwijl we nog even in het zonnetje nagenieten van een drukke dag. Zou hij net als ons ook nog de kinderstemmetjes horen nagalmen?



3 doggies







