Wanneer het definitieve besluit nemen....?

Mijn Caedlih had dezelfde kanker en ik heb haar pas laten inslapen toen ze door een hersenbloeding (zij had een uitzaaing in de hersenen) plots verlamd werd. De dag voordien kon ze nog wandelen (ook al ging dat niet goed meer, ze vroeg er nog zelf om en genoot er duidelijk nog van), had ze nog haar eten uit zo'n voederbal gehaald (deed ze enorm graag), had ze nog genoten van een kauwbeen.
 
Oude hondjes zijn oude hondjes: ze kunnen duidelijk minder aan en hebben allerlei gezondheidsproblemen. Dat geldt des te meer van hondjes met kanker.
Mijn grens voor het inslapen is: kunnen ze, met een aantal aanpassingen qua duur van de wandelingen enzo, nog genieten? Zien er er nog gelukkig uit?
Gezond is ze niet, daar kun je niets meer aan veranderen. Maar zelf laat ik geen dieren inslapen die er nog gelukkig uitzien, die nog genieten, hoeveel kwaaltjes ze ook hebben.
 
Mijn Caedlih had ook pijn, zij het bij haar vooral vanwege ernstige artrose.
Toen ik haar een aantal jaar daarvoor had laten opereren (voor die artrose), merkte ik na de operatie op dat ze er gelukkig uit zag. En toen besefte ik ook dat ik dat gelukkige snoetje al een tijdje niet meer gezien had. Daarom heb ik tijdens haar laatste periode goed in de gaten gehouden of ik dat gelukkige snoetje nog elke dag zag. Ik zag het na het wandelen, na een kauwbeentje, na haar voederbal, na het zien van één van haar vriendjes, na het doen van haar dagelijkse oefeningen, na een appeltje. En ook daartussenin.
Als jij je niet voor de geest kunt halen hoe haar snoetje er ongelukkig uitziet, zoek dan eens een aantal foto's op die genomen zijn op momenten dat ze duidelijk genoot en gelukkig was. Dan zul je het verschil zien.

Ik vind het een schitterend idee dat je een pasta in huis hebt waarmee je haar in slaap kunt brengen. Ik had hier nog nooit van gehoord, maar vind het zo'n troostend idee. Jij zult je geen zorgen hoeven te maken dat het opeens slechter met haar zal gaan en dat je dan op dat moment geen dierenarts zult kunnen bereiken.
Ik snap wel niet waarom je een huisbezoek een week op voorhand moet afspreken. Dat is bij mijn dierenartsen helemaal niet zo, die mocht ik zelfs 's nachts uit hun bed bellen om mijn hond te laten inslapen (hadden we vooraf besproken en ik was verbaasd dat ze dit zelf aanboden).
Als je haar zelf al in slaap kunt brengen, dan is het toch niet meer zo belangrijk welke dierenarts het is? Dan merkt ze het toch niet meer als het eens een vreemde dierenarts is? Eventueel kun je nu al iemand zoeken?

Veel, veel sterkte toegewenst en hopelijk kunnen jullie twee nog een paar mooie moment hebben, liefst nog heel wat meer dan dat!!!

Ik hoop dat jullie ontzettend genoten hebben van jullie boottochtje!!! Achteraf is het een troost dat je je lieveling nog zoveel mogelijk in de watten gelegd hebt, en dat je die dingen die ze erg leuk vinden en nog aankunnen extra veel gedaan hebt.
Het is een moeilijk tijd waar je nu in zit. Je bent blij dat ze er nog zijn, maar tegelijkertijd ben je zo bang ze te verliezen en panikeer je bij elk klein dingetje.
Veel, veel sterkte!!!

Fijn dat je zo genoten hebt van je boottochtje. Aan zijn snoetje te zien, heeft hij dat ook gedaan.

Ik wens jullie nog een heleboel van die momenten toe!!!

Heel veel sterkte gewenst!!!

Mocht hij morgen nog zo moedeloos zijn: dat kan ook van die Rimadyl komen. Die werkt bloedverdunnend en geef je beter niet bij dit soort kanker (omdat de kanker op zichzelf al inwendige bloedingen veroorzaakt, en de Rimadyl dit nu erger maakt). Hij kan dus moedeloos zijn vanwege bloedarmoede door inwendige bloedingen.
Caedlih kreeg cortisone: dit werkt pijnstillend én bloedverdikkend. Het vertraagt ook de groei van de kanker.
Vanwege de bijwerkingen, is het echter geen wondermiddel en alleen maar te overwegen als je hondje geen andere klachten heeft.