
Dit vond ik een heel bijzonder moment.
Rustig zittend aan de waterkant. Faun ligt naast me neer, Pebbles snuffelt wat aan de oevers.
Plots, een zachte aanraking, Fauns donzige poot, bovenop mijn hand. Zo heeft hij daar vijf minuten gezeten, met een blik naar mij die uitstraalde dat hij gelukkig was.
Geluk, in de kleine dingetjes. Vriendschap van het eerste moment.
Het is een heel bijzondere hond, en ik hebb het gevoel dat ik nog veel van hem ga leren.
Zo subtiel is hij in alles. In zijn blikken, in zijn bewegingen, in zijn vraag om aandacht.
Wanneer ik beweeg, beweegt hij. Op straat zoekt hij steun bij mij. Een voorbijganger met veel lawaai tijdens het avondrondje, een blik naar mij toe
'het is goed zo jongen.' , Faun kalmeert. En rustig wandelen we verder. Faun alles aan het ontdekken, ik een hoop aan het ontdekken tijdens een wandeling die ik al tientallen keren met Pebbles heb gemaakt.
Pebbles aan de andere kant, met 'haar' persoonlijke baas Dieter. Af en toe een blik van de honden naar elkaar toe, dan weer zij aan zij lopen.
En dan weer thuis, rustig in de zetel, nog even de dag afsluiten, Faun uitgestrekt op de grond en Pebbles opgekruld in de zetel. Het leven is nog nooit zo vanzelf gegaan.



3 doggies
Als hij lekker bij jullie gewend is! Veel plezier met Faun!








) dus rustig met pebbles en faun op het terras gezeten. Hij vond het spannend maar bloeide na een tijdje wel open. Hebben ze nog wat op het plein gespeeld met andere honden, ging heel goed en faun heeft zich laten zien als een héél sociaal hondje dat zijn hondentaal meer dan goed kent. Afwachtend en bedeesd, maar vriendelijk en vrolijk.









