Beste hondenbaasje.
Mijn uit Spanje afkomstige reu Rocky is nu naar schatting 5 maanden en (wat bijzonder schijnt betreffende zijn afkomst) nog niet gecastreerd.
Mijn dierenarts heeft gezegd dat ze vooral bij buitenlandse honden niet erg happig is op jong castreren.
Omdat deze honden vaak wat onzekerder zijn dan een Nederlandse hond, kunnen ze meestal ''letterlijk en figuurlijk'' hun ballen goed gebruiken! Eenmaal gecastreerd kunnen ze in ''angstbijters'' veranderen.
Nou goed, vrij aannemelijk verhaal, toch?
Ik had met mijn dierenarts afgesproken dat we het in elk geval niet te snel zouden laten doen, eerst nog even aankijken hoe Rocky zich de komende tijd gaat ontplooien. Hier komt nu mijn dilemma, of beter omschreven als iets waar ik nu mee in mijn maag zit!
Veel mensen uit mijn omgeving waarschuwen mij er nu voor om Rocky toch vooral niet on-gecastreerd te laten!
''Wel laten hoor'' zeggen ze dan, je hebt er anders alleen maar narigheid van. Gister raakte ik op straat met iemand aan de praat en hij zei letterlijk; Nou meissie, je komt er nog wel achter als je het niet laat doen! Wacht maar als hij straks 8 maanden is, hij je huis besmeurt met vieze afscheiding, pist in huis en hapt naar je kinderen, laat het maar zo snel mogelijk doen hoor!
Nu laat ik me nooit zo snel van mijn stuk brengen door wat een ander vindt, maar ik was gewoon een beetje van slag van dit verhaal en vooral opeens ook heel onzeker.
Nu kijk ik naar Rock en denk: moet ik je nu volgende maand maar direct naar de operatietafel brengen? HELP, ik weet nu niet meer wat ik er van moet denken.
Ik heb nog nooit een reu gehad. Wie heeft nuttige informatie voor mij?
















