Ik doe stage in een dierenasiel en daar zijn enkele maanden geleden Shih Tzu pups geboren. Enkele weken geleden waren ze dus oud genoeg om naar hun eigen thuisje te gaan (en ook de mama
)
Een vriendin van mij heeft een van de pups geadopteerd en het gaat daar heel goed mee! Alleen was hij nog wat bang van grote honden. Gemakkelijk opgelost, ikke naar daar met Larah
Larah is groot maar ooooh zo lief! Ze doet geen vlieg kwaad dus ik vertrouwde er op dat het wel in orde zou komen
Zo gezegd, zo gedaan! Chico, de pup, was in het begin wat bang van Larah en hield wat afstand van haar. Als hij dichterbij kwam begon hij uitdagend te blaffen maar zowel wij als Larah hebben dit genegeerd, in een mum van tijd stopte hij dus ook
Op het einde van de dag was hij het al helemaal gewoon! Toen ik wou vertrekken had ik Larah aangeriemd maar door het tetteren kon ik nog niet vertrekken, dus even de riem los gelaten. Natuurlijk vond Chico dit leuk en wou met Larah gaan wandelen! Wel, 40 kilo vs 2 kilo was toch wel 1-0 :p Soms liep Larah even met hem mee maar daarna was het al gauw van "foert kleine, ik ga naar daar!" en dan zag je hem met man en macht trekken, maar Larah was niet onder de indruk
Soms wierp ze wel eens een blik van "seeeeeg, ist nu ok?"
Helemaal op het einde Chico in de bench want hij was bek af, en ik met Larah'tje naar huis 






3 doggies
Je ziet larah ook echt met zo'n blik van ''okee....
'' 







