mijn dieren zijn ook mijn alles, ik ben zelfs o.a. voor hun verhuisd.
ik weet dat ik net als vele van hp ben, door het vuur gaan voor mijn dieren. mensen die mij kennen en ook daarvan zijn er aantal hier op hp weten dat.
toch heb ik ooit een kat naar het asiel moeten doen omdat ik op straat stond. maxje kon ik gelukkig houden. ik begrijp alle reacties onwijs goed, maar als je door een ongeluk fysiek en daardoor mentaal niet goed funtioneerd, waarschijnlijk door de gebroken rug, verbroken relatie er financieel op achteruit bent gegaan. je dus het gevoel hebt in een neerwaardsespiraal te verkeren.
je hebt de optie om te verhuizen, weg uit de situatie (zoals wij honden mensen wel snappen),financieel is minder zwaar. misschien vraagt xena aandacht die michiel zowel fysiek als emotioneel niet kan geven. dan kan je je niet elke dag verzetten om je best te doen voor je dier.
laten we wel zijn; als hier de vraag komt; ik heb weinig geld, werk veel, ben fysiek beperkt en emotioneel zit ik ook niet lekker in elkaar wie van ons raad dan een hond aan?
nu is iemand heel wijs om het beste voor zijn hond te willen en krijgt alleen maar commentaar.
liefde voor je dier betekend ook kunnen loslaten.
dat er vragen zijn lijkt me logisch maar kop mensen moet ik nou hier gaan uitleggen dat het leven niet voor iedereen de gemakkelijste wegen biedt?
wederom mijn antwoord
:
"
gelukkig om te horen dat jij dat besef niet hebt.
"
