Lieve HP'ers,
Een aantal van jullie weet dat Yuna al vanaf de dag dat ze door haar fokker is teruggehaald bij haar oude eigenaren, last heeft van haar ogen (entropion) en haar oren (chronische ontsteking).
We zijn nu een jaar en heel wat verschillende middeltjes verder, maar helaas heeft het niks geholpen.
Omdat we eerst wilden dat Yuna hier helemaal op haar gemak was en ze geen onnodige stress zou ervaren, hebben we een operatie uitgesteld... maar maandag om 09.00u is het zover.
Dan zullen allebei haar oogleden worden gecorrigeerd en zal tevens gekeken worden naar haar oren.
Maar... ik ben nu al verschrikkelijk zenuwachtig voor de operatie...
Yuna zal onder narcose gebracht worden en het idee dat ik haar daar moet achterlaten vind ik verschrikkelijk... Gelukkig mogen we wel bij haar blijven tot ze in 'slaap' is, zodat ze ons niet hoeft te zien weggaan. Ik wil er ook alles aan doen om te zorgen dat ik bij haar ben als ze wakker wordt, want ik weet dat ze anders helemaal in paniek schiet. Ze legt niet snel vertrouwen in mensen en is bij ons nu net zo goed bekomen van alles wat ze in het verleden heeft meegemaakt, dat ik wil voorkomen dat ze wakker wordt in een omgeving, waarin niks voor haar bekend is.
Pffff... ik zie er echt tegenop... aan de ene kant ben ik enorm blij dat we haar op deze manier kunnen helpen, maar aan de andere kant ben ik zo bang voor het moment dat ik haar daar achter moet laten, ook met het oog op eventuele complicaties...
Hebben jullie misschien ervaring met een dergelijke operaties of tips voor me, hoe ik dit het beste kan aanpakken? Immers wil ik ook niet dat Yuna mijn angst te zwaar gaat oppikken, want dat zou juist averechts werken...



3 doggies



















