Het valt me echt wel op dat er zoveel gelegenheids- en ongeluksnestjes gebeuren.
Ik begrijp het niet goed.
Als hobbyfokker ga je met veel liefde, geduld en kennis om met je honden. Je probeert zoveel mogelijk te streven naar een goede gezondheid met als basis stabiele en geteste honden. Je probeert als rasfokker zoveel mogelijk naar de rasstandaard toe te werken en wilt je ras dan ook als maar verbeteren. Je neemt je nageslacht ter harte en hoopt ze in hun verdere leven te kunnen opvolgen als een gelukkige, gezonde hond met een lief en blij baasje.
Je fokt met FCI-honden en houdt je aan de vereisten van de nationale kennelclub & rasclub. Je wordt door leken verweten dat je rashonden onnodig veel geld kosten. Je wordt gevraagd ook zonder stamboom te "vermeerderen", om te prijs te kunnen drukken. Je probeert de mensen het belang van vererving en gezondheid bij te brengen.
Maar blijkbaar doet deze groep van hobbyfokkers het toch niet zo goed, want reu en teef op elkaar "gooien" blijkt zoveel makkelijker als wij laten "uitschijnen"
Doen wij het dan zo slecht?
Ik zoek een "niet-leuk-knop"







