Ik moet het even kwijt
Gister avond met de late wandeling zag ik dat er brood langs de slootkant lag waar ik altijd loop.
Jessy moest toch even piesen dus ik stond te denken, om lopen of er langs.
We gaan er langs. Kort houden of het gewoon proberen.
Gewoon proberen.
Zoals altijd had ze namelijk de wubba in haar bek dus voordat ze brood kon pakken moest ze die eerst los laten en ik stond natuurlijk op scherp
Goed we lopen normaal die richting op, mijn ogen scherp op Jessy.
Ik zie Jessy kijken, kijkt naar de sloot, snuffelt over de grond. Goed begin dus even goed zo gezegd
We komen dicht bij het brood, Jessy loopt nog altijd rustig naar de sloot te kijken en een beetje te snuffelen.
We lopen langs het brood, naja ik dan Jessy liep er gewoon overheen.
Ik zie haar er na kijken, Jessy nee dat is voor de eendjes.
Ze kijkt mij aan dus ik zeg GOED ZO
Ik zie haar nog eens kijken, Jessy nee nee
En Jessy loopt door
Ik stond van vreugde te springen en toen moest Jessy natuurlijk mee doen
Nog even met de wubba gespeeld, het niet uitdagen dus de terug weg zijn we omgelopen
Maar van het weekend had ik al net zo iets.
Vriendlief had zitten knoeien, normaal ben ik het kleine kind maar nu dus hij, zijn hele stoel lag vol rijst.
Jessy stond erbij en ik zeg 1x nee en ze loopt weg, meteen beloont natuurlijk.
In principe had ze alle rijstkorrels zo kunnen oplikken nog voor ik bij haar was dus dat was ook al een trots momentje
En er zijn nog meer dingen maar dan word het zo lang verhaal
Kort samengevat, het lijkt erop dat de bananen los komen



3 doggies






