Ze is er niet meer, Rasha is er niet meer. Wat moeten we nou doen, zo zonder haar. Ze was er altijd voor ons, 5jaar lang trouwe dienst. En nu, zo kil, zo stil. Zo veel pijn. We moesten je laten gaan schat. Terwijl je gistermiddag nog door de straat rende en bij de overburen in het zonnetje ging zitten. Je was nog zo levendig, je glansde erover, met een smile van oor tot oor. En nu, alles is in een klap weg.
Lieve lieve lieve Rasha, wat maakte jij ons leven compleet, jij was alles voor ons. Ik hoop dat je nu rust hebt, je was en blijft een kanjer.



























