Bailey mijn lieve kooikertje van bijna anderhalf gaat al steeds iets ´beter´ luisteren.
Ik ga nog met hem op gehoorzaamheidscursus maar daar heb ik momenteel geen tijd voor (ik heb binnenkort namelijk examens). Na mijn examens wil ik op cursus met hem gaan.
Maar ik kan natuurlijk zelf ook trainen op gehoorzaamheid.
Ik ga regelmatig met hem naar het bos maar durf hem nog niet los te laten lopen (hij is een tijdje geleden vanuit het bos naar huis gelopen omdat hij heel erg was geschrokken van een grote hond en dat wil ik niet nog een keer meemaken). Daarom blijft hij nu in het bos gewoon aan de lange lijn.
Het 'probleem' met Bailey is, is dat hij echt oost-indisch doof is als hij andere honden ziet. Ik weet écht niet hoe ik mezelf leuker kan maken dan hondjes. Als ik op straat loop en we zien een hond gaat Bailey liggen en is er met geen mogelijkheid contact met hem te krijgen. Ik kan roepen, gillen, lachen, dansen of wegrennen maar Bailey heeft alleen maar oog voor de tegemoet lopende hond. Ik ben daarom ook als de dood dat hij nog een keer wegloopt als ik hem in het bos los laat lopen.
Ik heb een grasveldje achter mijn huis en daar ga ik heel vaak met hem spelen met een tennisbal. Dan luistert hij heel goed en ben ik de belangrijkste. Dit komt echter omdat er dan geen andere honden(of mensen) zijn. Als ik met de hond van mijn vriend (Bailey's beste hondenvriendje) naar dat veld ga en ik neem een bal mee ben ik ineens niet meer belangrijk en heeft hij geen oog meer voor mij of de bal.
Hij negeert me gewoon en doet net of hij me niet hoort.
Wat te doen?
Iemand enig idee hoe ik het 'leukst' kan worden?





