Ik zag net een topic voorbijkomen: "Zo baas, zo hond" waarbij het over een niet zo heel erg duidelijke
uiterlijke gelijkenis ging.
Mijn moeder zegt altijd dat het niet raar is dat het zo goed klikte tussen ik en Caedlih: zij kon geen enkele plas weerstaan, ik kon dat als kind ook niet.
Eén van mijn moeders favoriete verhalen is dat ik (4 jaar oud), zoals zo vaak weer eens met mijn laarsjes aan het ploeteren was in de grote plas voor onze deur. Heen en weer, voorzichtig kijkend of het water ergens in de plas over de rand van mijn laarsjes heen zou gaan of niet.
Toen er uiteindelijk wat water binnengelopen was, besloot ik blijkbaar dat er nog wat meer water bij kon. Dus toen werd alle voorzichtigheid steeds meer over boord gegooid tot ik vrolijk door de plas heen en weer spetterende.
Om daarna te besluiten dat het nog wel wat natter kon en me gewoon op mijn kont liet zakken. Midden in de plas. En daar zat te spetteren en te gillen. Op mijn kont in een simpele plas op een niet zo warme dag.
Mijn moeder stond stiekem vanachter het raam toe te kijken, lachend.
Nu draag ik nooit meer laarzen (vind ze niet comfortabel voor een stevige wandeling), dus loop ik netjes om alle plassen heen.
Maar die keren dat ik ze toch nog eens aantrek, moet ik ... uhm ... toegeven ... dat ik nog steeds geen enkel plasje oversla...
En dat ik dan nog steeds voorzichtig door het midden van de plassen stap om uit te testen of het water net onder de rand van mijn laarzen zal blijven of net niet...
Wie past qua karakter ook goed bij zijn/haar hondje?






