Trillende achterpoten

Hallo,

Het begon half december, na een kwartier lopen gingen Nikos flanken achterpoten trillen. Nu ruim 3 maanden verder is het na nog geen 5 minuten lopen dat zn flanken achterpoten al gaan trillen. Ene voorpoot begint sinds gisteren ook te trillen.
Het is zowel in ruststand als tijdens lopen maar is ook niet altijd even duidelijk te constateren.
Hij gaat dan liggen en zn hart gaat heel snel te keer, niet dat hij hijgt dat hij al moe is.
Dit zijn de klachten.

Hij is onderzocht bloed en echografisch onderzoek alles is ok. Zowel zn temperatuur als zn ontlasting en eetlust.
Hij heeft spuiten gekregen voor eventuele artrose of heupdysplasie, hier had ik de volgende dag verbetering in moeten zien maar helemaal niks.
Dus dit is uitgesloten.
Nikos zn ene bal is niet ingedaald, uit het echografisch onderzoek zit dit ook goed.
Nikos heeft een voedselallergie hij krijgt hiervoor dexoral 1 per dag.
Hiermee ben ik gestopt toen ik cortaphen forte heb gegeven (12maart jl.).

Ik heb met de DA besproken of ik magnesium kan geven om het trillen tegen te gaan. Hiermee ben ik maandag begonnen, maar ik weet niet wanneer dit aanslaat?? Zie nog een verbetering.

Tremor en LEMP is de diagnose die ikzelf in gedachte heb.
Toen ik de DA met de ziekte LEMP confronteerde wist hij niks van deze ziekte af.
Het is volgens mij hoe ik het heb gelezen op de website WHG dierenartsen rubriek bibliotheek dat het een nieuwe ziekte is.
Maar ik heb ook het verhaal van Kaya gelezen http://leonbergerforum.9e.nl/viewtopic.php?f=42&t=121.
Ik kan niet zeggen dat Nikos struikeld of dronken loopt.
Ook niet ataxia, lijkt het ook niet op.

Nikos bijna 3 jaar en is een X husky en heb geen idee wat er nog meer inzit maar ik denk geen leonberger.

Wat ik wil weten is hoe ik onderscheid kan maken tussen tremor en LEMP.
En of mijn behandel wijze enig effect zal hebben.

Alvast vriendelijk bedankt

Ik heb geen idee of je hier iets aan hebt, maar mijn hond (Alaskan Husky) heeft ook trillende achterpoten.
Meestal na inspanning, als hij dan stilstaat trillen zijn achterpoten.
Ik heb niet het idee dat het iets ergs is, helemaal nu ik ook voor drie weken zijn zus in huis heb, zij heeft precies hetzelfde,
maar bij beide lijkt het alsof ze er helemaal geen last van hebben.
Ze zijn dan ook wel 11 jaar. En vooral Hobbit heeft ook jaren lang zware inspanning geleverd als sledehond.

Had in een ander topic gelezen met windhonden die snel kampte met verzuring van de spieren dat ze die dagelijks wat gekookte aardappel door het eten gaven.

De week erop op de renbaan was er niets meer aan de hand.
Wellicht dat het in combinatie met die magnesium aanslaat?

Bedankt voor je reactie.
Nikos is 3 jaar en ik heb hem bijna 2 jaar en hij heeft geen zware inspanning gehad.
Hij kan ook niet meer spelen, hij wil wel, mentaal is hij reuze enthousiast maar gaat al gauw liggen.

http://www.hondenpage.com/honden-encyclopedie/wid_340-Tremor-bij-je-hond.php
Er zijn verschillende soorten tremoren te onderscheiden:
de fysiologische tremor, die iedereen in zeker mate vertoont. Wordt erger bij bv. hyperthyreoidie.
de actietremor, die in tegenstelling tot de rusttremor alleen optreedt bij het maken van bewegingen;
de intentietremor, die toeneemt naarmate het doel van een beweging naderbij komt;
de essentiële tremor. Een essentiële tremor is een tremor die vaak in families voorkomt. Een kenmerk van deze tremor is dat hij in omvang kan toenemen door het hele lichaam. een ander kenmerk is dat hij zonder enige aantoonbare oorzaak kan voorkomen. Er is wel aangetoond dat, als een van je ouders een tremor heeft, de kans groot is dat je die zelf ook hebt. De essentiële tremor komt het meest voor in de handen, maar kan ook voorkomen in de benen, voeten, hoofd, tong en stem, etc.
de tremor bij de ziekte van Parkinson. Deze treedt in rust op en wordt minder bij de intentie tot bewegen. De tremor wordt heftiger bij spanning of emotie en is afwezig in slaap. Deze tremor is vrij grof en vrij langzaam ("geld tellen").

Ik heb het gelezen, bedankt, ik had dat zelf niet gevonden, wel andere onderwerpen over tremor.
Ik kan niet zeggen onder welke categorie Nikos valt.

Er is wel wat gebeurt. Vlak voordat hij dit kreeg is men ex-partner vertrokken. Nikos ziet hem als de leider.
Nikos heeft mijn ex partner 2 maanden niet gezien. Ik heb met mijn ex-partner contact opgenomen, dat het niet goed ging met Nikos....hij Nikos komen opzoeken....Nikos maakte een buiging naar men ex-partner en liet zn plas gaan.
Dit betekend dat hij hem als leider ziet....zou mogelijk zijn dat hij zn leider mist.
Maar kan het echt zo zijn dat Nikos zijn lichaam hierop zo reageert???

Nikos heeft in die tijd ook een dikke darm ontsteking gehad, waardoor hij moeilijk zn ontlasting kwijt kon. Hierdoor stond hij lang in de hurkstand om te drukken.
De DA zegt dat mocht hij dit geforceerd hebben dit na 4 dagen weer hersteld had moeten zijn!!

Hoi Diane, Kaya was mijn Leonbergerpup. Er zijn zoveel neurologische aandoeningen die de vezamelnaam LPN hebben. De ene aandoening is wél uit het bloed te halen bv MS (óók honden kunnen deze aandoening hebben) en bv LEMP ALLEEN dmv Sectie. In eerste instantie dacht ik na veel googlen dat Kaya het Wobbler Syndroom had, maar de verschijnselen kwamen niet overeen....Ik kan je adviseren om het hogerop te zoeken, ben zelfs met alle medewerking van eigen DA met voorrang bij DR Stasse in Utrecht gekomen en gelijk een afspraak voor een MRI-scan vastgezet. Heb je mss een rontgen met contrast laten uitvoeren ivm een Hernia? Daar kunnen de symptomen van Nikos ook een oorzaak zijn hoor.Als er een vernauwing ergens vd zenuw zit.Je hond is veel tejong nog om aan te tobben...zielig is dat hé...weet er alles van Ik heb toendertijd heel veel gelezen zodat ik veel info had om een goed en duidelijk beeld aan Dr Stasse te kunnen geven tijden ons 1e bezoek aan Utrecht. Ik had dit voor mezelf opgeschreven Want eerlijk...je aat tóch met een knoop in je maag op spreekuur. Maar ik loop mss wel vooruit en is het bij Nikos zoals ik al schreef een Hernia en dit is te verhelpen. Google eens op Satoe Leonberger... Een Da is géén specialist net als bij de mens...Heel veel Da's hebben nooit van LEMP gehoord. Ik hoop dat je wat aan mijn reactie hebt. Mocht je vragen hebben dan lees ik t wel, geef Nikos maar een dikke knuffel

Even ter aanvulling....Diezel mijn andere Leo trilt soms ook met poten als ze int gras od staat te snuffelen, maar verder geen andere mankementen die op ergere aandoening wijzen...gelukkig...

Ik heb jouw stuk gelezen ja.
Ik heb een goeie DA. Hij heeft het druk, dus altijd allerlei soorten klachten die binnenkomen.
Je zou zeggen dat hij met zoveel verschillende gevallen toch mij meer zou kunnen vertellen.
Hij heeft helemaal geen hernia genoemd.
Ik zal weer contact met hem opnemen.

het komt heel vaak voor bij de dogachtigen. het trillen in ruststand, meestal de achterpoten, ook de voorpoten kunnen daar aan mee doen.

magnesium, is kan geen kwaad, een week of drie dan heb je resultaat zo niet, dan doet het niets bij je hond, het voorkomt spiertrillingen, wordt veel gebruikt in de wieler sport. bij wielrenners, gebrek aan calcium.

ik zal eens proberen of ik het kan opzoeken, er is laatst een groot stuk gepubliceerd over de duitse of deense dog die dit euvel hebben.


de ziekte wordt meestal WOBBLER GENOEMD.

ik lees net dat je al genoeg informatie hebt gekregen van elianne. ik zelf weet dat het vooral voor komt bij de dogachtigen, doggen zoals ook de newfoundlander.

dit is het stuk wat ik bedoel.......Wobbler Syndroom
Het zenuwstelsel laat zich indelen in een centraal deel (de hersenen en het ruggenmerg) en een meer perifeer deel (de zenuwbanen naar zintuigen, spieren en organen). Zo kunnen ook de aandoeningen van het zenuwstelsel in deze twee categorieën worden ondergebracht. Over het algemeen zijn deze aandoeningen ernstig van aard, omdat de zenuwverbindingen de hond in staat stellen om zich normaal te gedragen.
Er kan een degeneratie van het centrale zenuwstelsel optreden. Een verval van zenuwweefsel kan bijvoorbeeld tot afwijkende functies leiden.

Het zenuwstelsel laat zich indelen in een centraal deel (de hersenen en het ruggenmerg) en een meer perifeer deel (de zenuwbanen naar zintuigen, spieren en organen). Zo kunnen ook de aandoeningen van het zenuwstelsel in deze twee categorieën worden ondergebracht. Over het algemeen zijn deze aandoeningen ernstig van aard, omdat de zenuwverbindingen de hond in staat stellen om zich normaal te gedragen.
Er kan een degeneratie van het centrale zenuwstelsel optreden. Een verval van zenuwweefsel kan bijvoorbeeld tot afwijkende functies leiden.
Verder komen verlammingen voor die worden veroorzaakt door misvormingen, afklemmingen of breuken in zenuwverbindingen. Dit gebeurt zowel op meer centraal niveau, vooral bij het ruggenmerg, als op perifeer niveau. In het laatste geval komen specifieke zenuwverbindingen of zenuwbanen en hun werking onder druk te staan.
Aandoeningen die min of meer binnen het centrale zenuwstelsel zijn gelokaliseerd, zullen afhankelijk van de plaats waar ze optreden ook specifieke verschijnselen en functieverliezen oproepen.

Aandoeningen van het ruggenmerg
Aandoeningen van het ruggenmerg komen tamelijk algemeen voor bij honden. Ze worden onder andere veroorzaakt door afwijkingen in bouw van de wervelkolom, waarbij zenuwbanen bekneld kunnen raken. Dit resulteert in verlammingen in overeenstemming met de aard en de plaats van de beknelde zenuw, functieverlies van organen of storingen in het vervoer van zintuiglijke informatie naar het centrale zenuwstelsel.
De dierenarts zal aan de hand van de verlamming of het functieverlies deze beknelling vaak scherp kunnen lokaliseren, omdat er een volledige samenhang bestaat tussen spiergroepen, organen, zintuigcellen en het verloop van de daarop betrekking hebbende zenuwbanen.
De oorzaken kunnen van erfelijke oorsprong zijn en zowel in de aard van de bouw van de wervelkolom liggen als in de aard van de betreffende bot- en kraakbeenstructuur.

Het Wobbler syndroom (ofwel cervicale vertebrale instabiliteit) is een aangeboren aandoening (en vaak ook erfelijke afwijking) die vooral voor komt bij grote rassen als de Duitse Dog en de Dobermann. Wobbler ontstaat door instabiele verbinding van de vijfde, zesde en zevende nekwervels of een misvormde ruggengraat. De reden van deze afwijking is tot op heden nog niet bekend. Klinische studies wijzen uit dat zowel erfelijkheid als voeding een rol kan spelen in het ontstaan van het Wobbler syndroom.
De afwijking lijdt tot een scheuring van de tussenwervelschijf met druk op het ruggenmergkanaal tot gevolg. Deze druk op het ruggenmerg geeft plotselinge symptomen van incoördinatie van de achterhand (omvallen, moeilijk lopen) door de slechte zenuwgeleiding in het ruggenmerg en de nekwervels. De honden lopen als het ware op eieren en hebben een zekere vorm van ataxie. Ze weten als het ware niet goed meer waar ze hun achterbenen plaatsen. Deze symptomen verslechteren meestal langzaam. De honden gaan met de achterbenen wijder lopen om zo meer stabiliteit te hebben. Na een tijdje gaan de dieren ook met hun tenen over de grond slepen waardoor er zelfs letsel op de bovenkant van de tenen kan ontstaan. De symptomen kunnen plots verslechteren met soms complete verlammingen van de achterbenen tot gevolg.
Het uitrekken van en drukken op het hoofd van de hond kan pijnreacties geven.

Bij een röntgenfoto met contrastvloeistof is het Wobbler syndroom vast te stellen. Hierbij wordt contrastvloeistof langs het ruggenmerg gespoten. Door de contrastvloeistof is dan de versmalling van de tussenwervelruimte bij de laatste nekwervels te zien.

Het Wobbler syndroom bij doggen uit zich doorgaans rond het eerste levensjaar. Bij Dobermanns komt het pas op middelbare leeftijd tot uiting.
Een operatie van honden met Wobbler staat nog altijd ter discussie. Naast de zware operatie en lange revalidatie komen de symptomen bij behandelde honden soms toch weer terug. In incidentele gevallen geeft een operatie wel verbetering, maar meestal zijn de vooruitzichten van een hond met het Wobbler syndroom niet gunstig en bestaat de behandeling uit het geven van corticosteroïdeninjecties en fysiotherapie of orthomanuele therapie.

Er wordt op dit gebied nog zeer weinig onderzocht door fokkers. Omdat Wobbler een erfelijke component kan bevatten, is het raadzaam om bij twijfel eventuele fokplannen niet uit te voeren.


Overgenomen van de website van de Dobermann Vereniging Nederland D.V.I.N.
Medisch : Wobbler syndroom:



Orthomanuele diergeneeskunde bij dieren
Geachte collega,
Deze brief schrijf ik om je het volgende te melden. Meerdere keren per maand heb ik een spreekuur voor Orthomanuele Diergeneeskunde in verschillende locaties ter land. Het idee achter de Orthomanipulatie is dat vele kreupelheden en neurologische aandoeningen te wijten zijn aan een afwijkende stand van wervels. Bij de mens is "Whiplash" zeer bekend. Door een ongeluk schuiven wervels over elkaar heen en blijven op elkaar "haken". Patiënten hebben dan moeite met concentreren, tintelingen, gemoedsveranderingen, etc. door (volgens de Orthomanipulatie) een afwijkende bloedtoevoer en overprikkeling van het neurologisch stelsel. Bij dieren is de instabiliteit van de lage rug en de afwijkende wervelstand in de nek (LSO instabiliteit resp. Wobbler-syndroom) zeer bekend. Met het corrigeren van de wervelstand zowel bij mensen als bij dieren is herstel weer mogelijk.
Denk bijvoorbeeld aan het "Wobbler" syndroom. Een neurologisch probleem dat terug te voeren is op een (o.a.) afwijkende wervelstand (1). Bekend is de ataxie bij de oudere Doberman en de jonge Duitse Dog (2)


Voor de behandeling
Direct na de behandeling
Vanuit de orthomanuele visie is er hier sprake van een afwijkende wervelstand waarbij de cervicale wervels zich langs de AP-as (anterior-posterior) naar ventraal plaatsen, met een lichte verplaatsing naar craniaal. Met een zeer eenvoudige handgreep is de afwijkende stand op te heffen. Een enorme opluchting voor hond en eigenaar.
Veel baat hebben ook dieren die een lage rug instabiliteit hebben (HNP II bij LSO instabiliteit). Hierbij is de ingreep wat ingewikkelder. Deze behandeling is gericht op de afwijkende stand van het Sacrum en de laatste lendewervels op te heffen. Soms gaat deze instabiliteit gepaard met een verwrongen bekken (ongelijke positie van de cristae iliacae) dat gemakkelijk te corrigeren valt.
Een hernia patiënt (cervical of lumbaal) moet volgens deze orthomanuele methode eerst een wervelstandcorrectie ondergaan alvorens een andere ingreep plaats kan vinden. Dit neemt niet weg dat eerst en vooral pijnvermindering plaats moet vinden volgens de bekende manier: "Solu - Delta Cortef" en/of andere pijnstillers/ontstekingsremmers toedienen. Het idee dat achter het corrigeren van de wervelstand schuilt is dat een hernia een gevolg is van een foutieve wervelstand en niet een op zichzelf staand probleem. Dus eerst de wervelstand corrigeren, dan eventueel opereren (3).
Bij spondylose denkt men ook dat dit een gevolg is en geen oorzaak. Spondylose zou een non inflammatoir proces zijn, geassocieerd met een degeneratie van de annulus fibrosis van de intervertebrale disc. Benige sporen en brugjes in de intervertebrale ruimtes zijn dan typisch (4). Mogelijk dat de degeneratie tussen de wervels een verzwakking en instabiliteit met zich mee brengen. Het lichaam "probeert" de wervelkolom te stabiliseren door het vormen van "bruggetjes". Opheffen van de afwijkende stand en het verbeteren van de algehele conditie van het dier zorgt waarschijnlijk op langere termijn voor het verdwijnen van die brugjes. Deze veronderstelling is zeer aannemelijk maar moet radiologisch nog getoetst worden.

Voor de behandeling
Na de behandeling, een jaar later
Deze methode, voor ons nieuw, maar niet geheel onbekend, is zeer plausible en zeker aantrekkelijk. Het uiteindelijke effect na een behandeling valt erg positief uit.
Redenen voor verwijzing zijn de volgende:
- Dieren die stram zijn en moeite hebben met opstaan.
- Dieren die moeite hebben om in de auto te springen.
- Dieren die al lange tijd kreupel lopen (rust en medicijnen helpen onvoldoende).
- Dieren die gedeeltelijk verlamd zijn, struikelen over hun voor- of achterhand.
- Dieren die hernia hebben of hebben gehad.
- Bij sommige gedragsafwijkingen zoals: onrustig, angstig of een agressief dier.

Snelle verwijzing verdient de voorkeur.

Graag sta ik u te woord over deze nieuwe benaderingswijze binnen onze praktijk. Wilt u meelopen en/of het een en ander weten, bel even of kom langs op de praktijk.
Met vriendelijke collegiale groeten,
Drs. D.C. Aharon, dierenarts
Noten:
(1) Oliver and Lorenz: "Handbook of Veterinary Neurology", W.B. Saunders Company, 2nd ed. pages 180-185. 1993: "Abnormalities in the size, shape, or position of the articular processes may be present….The vertebral malformation tends to lead to malarticulation and vertebral instability." "Malformation may be a component of the "Wobbler" syndrome."
"In some cases, hyperostosis of the articular facets cause direct spinal cord compression".
(2) T.g.v. compressie van het cervicale deel van het ruggemerg ontstaan er ataxie en paresis: ernstiger ataxie posterior en wat minder opvallend ataxie en paresis anterior, beide d.m.v. zorgvuldig neurologisch onderzoek goed te diagnostiseren.
(3) Sickesz M., arts: "Mijn Rug", Ankh-Hermes bv, Deventer, 11e ed. blz. 30.
(4) Morgan J: "Spondylosis deformans in the dog".
Acta Orthop. Scand. Suppl. 96: 1-88, 1967.
Bron: http://www.kreupeldier.nl/frame_arts_ortho.htm

Hoe gaat het met Nikos?

Hallo
Zelf dacht ik onmiddelijk aan wat elianne aangaf.Rug Hernia.De hond van een vriendin van mij trilt ook heel erg aan de achterhand en vertoond meer van de verschijnselen die jij op noemt.
Daar is een tussenwervel schijf verplaatst en die drukt op het ruggenmerg.Hond is 9 jaar en lijdt ook aan degeneratie van meer ruggewervels.
Maar acute hernia is ook een optie.
Snel kloppend hart kan een reactie zijn op erge pijn.
Misschien dit toch ook mee nemen in de zoektocht.
Vr Gr

Mijn Dober had hier ook last van, later hoorde we dat hij het aan zijn hart had (cardiomyopathie) en dat het trillen daar van kon komen (zijn in Utrecht geweest). Hoe is zijn conditie verder?

Hoi,

Bedankt voor jullie belangstelling.

Met Nikos gaat het beter.
Ik had geen diagnose gekregen van de dierenarts na echo en bloedonderzoek.
Heb een fokker opgebeld en die raadde me ander voer aan Fokker Active en om Nutri plus gel te geven.
Dit had hij echt nodig, het trillen is opgehouden en zn conditie is ook beter, hij houdt het langer uit zonder tussendoor te gaan liggen. Het ging geleidelijk beter.
Husky kunnen ook lijden aan zink tekort en dat heeft Nikos ook, daarvoor geef ik hem zink tabletten van de Kruitvat. En dat helpt ook de plekken zijn bijna weg.

We denken zelf dat hij een grote klap heeft opgelopen van die dikke darm ontsteking en daaroverheen de kou en het zink tekort en het gemis van zn leider. 
Het is gelukkig goed gekomen, men Nikos is weer terug en de leider ook 

Hallo Diane
Wat fijn om te horen.Simpele oplossing,maar wel een belangrijke is gebleken.
En een betere uitkomst,dan al die andere scenario's.
Ik sla het op in mijn hoofd encyclopie.

vr gr

Goed zo, fijn om te lezen