Vandaag weer een lange wandeling gemaakt met Andor.
Nou ja, dat is eigenlijk dagelijkse kost inmiddels dat we zo'n 10 tot 15km per dag lopen.
Maar vandaag Andor even aan het schrikken gemaakt.
Meneer luistert eigenlijk best goed, maar hij neemt zo'n enorme afstand van mij dat ik hem even heb laten schrikken.
Hij liep weer een heel eind voor mij aan, dus ik gauw achter een dikke boom gaan staan.
Je zag hem opeens achterom kijken en je zag de schrik in zijn koppie.
Hij kijkt, kijkt nog een keer, ziet mij nog steeds niet, en toen....
Zette hij het op een krijsen, gillen dat hij deed.
Dus ik een keer fluiten, dat hij kon horen waar ik was.
Hij kwam met een gang op mij aan gerend, niet normaal.
Rest van de wandeling heeft hij zo ongeveer achterstevoren gelopen, stel je is voor dat je het vrouwtje kwijt bent... Hij heeft er in ieder geval van geleerd en lette sindsdien super goed op mij.
Verder zojuist nog iets, heel apart.
Loop even met Andor het kleine rondje.
Zie ik een vrouw staan met haar hond, honden kenden elkaar al maar elkaar een beste tijd niet gezien.
Die vrouw zegt tegen mij, ja ze kennen elkaar al, maar denk niet dat het goed gaat nu.
Waarop ik dus zeg, o is jou hond agressief geworden dan. krijg ik als antwoord: "Nee maar de jouwe vast wel" nou toen had ik echt zoiets van waar zijn we nou eigenlijk mee bezig.
Andor gaat sinds hij voldoende uitdaging krijgt met elke hond samen. Reuen, teefjes, ook intacte reuen. Dus nee, niks geen kwaads in mijn ventje. Maar ach, mensen moeten altijd wel iets hebben he, haha.



3 doggies
Andor is harstikke lief, die vrouw is vast tegen een boom gelopen xD






