gisterenavond nog NA middernacht iets moeten gaan checken buiten...
Ben ik nét aan de poort, hoor ik vanuit het donker achter mij een gestommel en dan een gebrul als van een leeuw...
Staat Antontje daar, midden in z'n kennel, helemaal onder het stro met z'n slaapkop héél boos stoer te wezen...
Ik dus maar gauw: 't niks, 't is mama...: maar gauw weer slapies doen!!
stond 'm daar nog effe héél verongelijkt te kijken, met een snoet van: zal 't gaan ja??? een mens doen geloven da ge een gevaarlijke inbreker zijt???
en dan is 'm, nog steeds met een héél verontwaardigd gezichtje, weer z'n bedje ingerkopen...))
kleine jongentjes worden groot...





3 doggies

