Anoniem (gast)
Vanmorgen lekker een rondje wezen wandelen..
We hebben overal nog echt veel sneeuw maar het dooit
ontzettend op het moment.
Jess was net onderweg haar geliefde bal zo snel mogelijk te halen
toen ineens de sneeuw onder haar wegbrak en ik haar zo naar beneden zag vallen.
weg was ze!
Ik gilde en begon te rennen.
Toen ineens haar koppie uit het gat stak,
met haar tong nogsteeds uit haar bek.
Met de grootste handigheid sprong ze eruit (alsof er niets gebeurd was)
en zette ze haar weg naar de bal met nog meer overtuiging voort..
Met de bal in haar bek kwam ze ontspannen terug gerent.
Ze keek me nog even niet begrijpend aan,waarom ik nou aan het hijgen was?
Toen legde ze de bal bij m'n voeten..ze kon weer..





