Ik moet even iets kwijt + een vraag

Waarom ik dit plaats, geen idee, ik denk dat ik het gewoon even kwijt moet.
Zoals de meesten wel weten is onze Lizzie 2 jan. van dit jaar overleden, liep ik buiten een rondje te doen met Luna, nu 8 maanden, kom ik een volwassen zoon tegen van de buurman paar deuren verderop, vraagt ie, heb je die andere hond ingeruild?
Ik zei nee? Lizzie is overleden die man andwoorde met oo, eigenlijk stond ik ook wel perplex van, hoe kan iemand zoiets vragen?
Mischien ben ik wel een zeur hoor, dat die man er niks mee bedoelde, maar in mijn ogen had ie op z,n minst kunnen vragen waar onze andere hond was, want Luna hadden we al voor Lizzie kwam te overlijden.

Mijn vraag is eigenlijk, overdrijf ik ik nu?

Groetjes, Anja

Hey Anja,nou ik vindt zeker niet dat je overdrijft hoor.Ik vindt zo'n opmerking totaal niet op zijn plaats.Hoe durft hij zoiets te zeggen.Het floepte er misschien uit maar dan nog is het niet netjes,maar helaas heb je die mensen ook.

Ik denk dat je het je zelf te veel aantrekt, omdat je zelf de dood nog niet verwerkt hebt.
Dat is niet erg, maar niet iedereen is het zelfde en vraagt dan perse door.

Daarnaast wist hij wel dat jullie 2 honden hadden?
Als men iets niet weet kan daar ook niet op gereageerd worden.

Ik vind de vraag of je de andere hond hebt ingeruild niet bijster snugger
Waarom zou iemand een oude hond inruilen?
Vraag dan waar de oude hond is, komt toch iets anders over.

Dankjewel voor je reactie, sommige mensen kunnen zoo bot zijn, natuurlijk zou ik mijn hondjes nooooit inruilen, dat wist de buurman natuurlijk niet, maar hij had het anders kunnen vragen waar Lizzie gebleven was.

Hoe is het nou met jou en je grote kanjer?

Hij had het wel anders kunnen formuleren zeg... beetje bot.

Ik heb geen idee of hij wist dat we 2 hondjes hadden, maar het woordje, inruilen, dat komt in mijn woordenboek niet voor wat mijn hondjes betreft.
Honden zijn na mijn mening geen gebruiksvoorwerp wat je inruild als je het zat bent.
Na mijn mening had ie kunnen vragen waar onze Lizzie was, daar had ik alle begrip voor gehad.
En mischien trek ik het me teveel aan, Lizzie kan zichzelf niet meer verweren, moet ik het maar doen als baas.
Maar het deed wel enorm veel pijn.

Ik heb geen idee of hij wist dat we 2 hondjes hadden, maar het woordje, inruilen, dat komt in mijn woordenboek niet voor wat mijn hondjes betreft.
Honden zijn na mijn mening geen gebruiksvoorwerp wat je inruild als je het zat bent.
Na mijn mening had ie kunnen vragen waar onze Lizzie was, daar had ik alle begrip voor gehad.
En mischien trek ik het me teveel aan, Lizzie kan zichzelf niet meer verweren, moet ik het maar doen als baas.
Maar het deed wel enorm veel pijn.

Dit is dus uit je eigen perspectief kijken "hij had het kunnen vragen", sommige mensen zijn er niet in geïnteresseerd en vragen het dan dus niet, om een verhaal te voorkomen.
Dan wordt er puur een opmerking gemaakt, dat wil niet zeggen dat die opmerking de handigste opmerking was, maar je kan niet van iemand verwachten met jou mee te leven als het ze niets doet.

Begrijp me niet verkeerd, ik vind de opmerking super idioot, maar je trekt het je nu meer aan omdat het over jou Lizzie gaat en niet over een andere situatie.
Op dit moment is dat voor jou niet los te zien van elkaar.

Maar ik vraag soms bewust niet aan mensen hoe het gaat, puur omdat ik weet dat ik dan er een lange tijd aan vast zit, of totaal niet van die persoon wil weten hoe het echt gaat.

Misschien als grapje bedoeld? Zo van, als mijn vriendin in haar eentje bij mij op bezoek komt zeg ik ook wel eens "heb je je vent ingeruild?" Dan hebben we lol. Beetje onhandig van die persoon en zeker omdat jij nog verdriet hebt.

Trek het je maar niet aan

Dat begrijp ik heel goed....
Het was ook een hele botte opmerking als je het mij vraagt...
Helaas is medeleven en compassie tonen voor heel veel mensen niet weggelegd...
jammer...

@Anja, ik vind absoluut niet dat je overdrijft. Mensen kunnen zo bot zijn. Zeker mensen die zelf geen huisdieren hebben, die kunnen zich absoluut niet voorstellen hoe verdrietig je kunt zijn om het verlies van je maatje.

@Veronique, het is juist beter om wel aan mensen te vragen hoe het gaat, daar hebben ze soms behoefte aan. Alleen moet je pas vragen hoe het gaat als je ook echt in het antwoord geïnteresseerd bent.

Anja, sterkte met je verlies en geloof me, het slijt. Alleen - en dat hoort ook zo - zal je hondje altijd in gedachten blijven. Ik heb helaas zelf ook al een paar hondjes verloren en hoe lang dat ook geleden is, ze zijn nog vaak in mijn gedachten en ik vertel ook vaak leuke dingen aan andere mensen over hen. Nu heb ik 4 hondjes, twee asielhondjes en twee die vanaf pup bij ons zijn.

Ik snap wel wat je bedoelt Veronique, Hugo & Jay-Dee, maar ALS je echt iets wilt vragen, vraag dan iets serieus, en niet van, heb je die andere ingeruild, zeg dan gewoon niks.
Ik verwacht echt niet van mensen die langs komen lopen waar onze Lizzie is gebleven.
Natuurlijk heb ik die vraag wel eens gehad, bij de enne praat ik heel kort mee, dan is overleden genoeg en wensen ze je sterkte, en de ander praat je wat langer mee.
Ik ben gewoonb van mening, dat je zoiets niet kunt zeggen, vooral niet als je niet weet of het wel of geen geschikte moment is.

Daar heb je helemaal gelijk in...

Tuurlijk is het fijn als de mensen vragen waar Lizzie is, maar ik verwacht het niet van de mensen.
Vanmorgen kwam ik de overbuuf tegen, ze vroeg nog hoe het ging, kijk, dat is fijn die medeleven.
die zelfde buuf kwam die ochtend ook even aan of ze Lizzie nopg even een laatste aai mocht geven, natuurlijk!
Maar die botte opmerking van, inruilen, zeg dan gewoon niks als je twiojfels hebt waar Lizzie is.

Verdriet is er nog sterk, al zijn de scherpe kanten er wel af, en kan ik weer plezier maken, maar gisteravond ik bed kreeg ik weer zo,n paniekgedachte, verdikkeme, ze is er niet meer, wil haar zo graag nog een aaitje geven, of haar geblaf nog even horen...
Ik zeg altijd tegen Luna, welterusten meisje, dan geef ik Luna een aai, en dat doe ik ook nog steeds met Lizzie, welterusten, en een aai op de foto.
Als mijn dochter dan ziet moet ze lachen, maar dat maakt me niet veel uit.

Maar even terug te komen op Lizzie en de buurman, ik hou gewoon zoveel van Lizzie, dat ik zijn woordje even moeilijk vond om te horen.

Mischien, dat weet ik niet, jij weet dat de man van je vriendin er sowieso nog is, als jij iemand vaag kent en je ziet die persoon alleen lopen, dan komt het denk ik niet in je op om aan die mevrouw te vragen of zei haar man heeft ingeruild.
Stel je vraagt het net een verkeerd moment, kan...

Klopt, maar het was een voorbeeld om de lading van het "als het een grapje zou zijn" uit te leggen