Co owner

1 Als u niets zinnigs toe te voegen heeft aan mijn vraag reageer dan ajb niet
2 Gaat niet iedereen op zijn eigen manier met zijn huisdier om? Hetzij als hobby, sport, werk of als schoothond or whatever. Wie bepaald wat het juiste manier is?
3 Wie heeft het over prijswinnaars zoeken? Ik ben op zoek naar de "beste" honden en showkwaliteit maakt daar een klein deel vanuit. Karakter, gezondheid en andere erfelijke eigenschappen staan bij mij voorop.
4 Laat nu maar eens met je grote mond zien wat voor showwinnaars u heeft uitgepikt op 3 weken oud? Ben heel benieuwd.

aan 3 weken?
ze kunnen amper lopen dan. Daar haal ik geen kampioen uit dan.

Tja, maar als alleen maar uiterlijk telt...
bij mij is het karakter. Hoe ze eruit zien, is het minste van mijn zorgen. daarnaast worden er elke dag kampioenen geboren. Het is de geleider echter die het eruit moet halen.

Als ik dit hier allemaal zo lees wordt ik een beetje misselijk. denk dat geen 1 hier echt met honden om kasn gaan als je de hond zo als gebruiksvoorwerp ten behoeve van een hobby ziet. of je hebt er plek voor of noet. en ik lees hier veel gedoe over later zien wat de goede teefjes of reutjes zijn . dat kan ik U al vertellen als ze 3 weken oud zijn wijs ik u de evteuele prijs winnaars aan. En ik ben van mening als je dast niet kunt a je eerst nog een boel moet leren b er gewoon niet aan beginnen maar ipv een puupy cursus zou ik ook iemand adviseren dan maar een konijn te nemen ofzo. Dit land is helemaal verpest door Martin Waus

dit is ongeveer wat mijn moeder vertelde.

Bij ons in België kan je bij KMSH vragen naar een model voor zo een contract.

Wat je zegt over de kosten:

in Belgë is het zo dat;

je zelf zonder advocaat naar de vrede rechter kan jezelf verdedigen,

de persoon die schuldig is bevonden betaald de gerechtskosten.

Het kan zijn dat als je in deze ambetante situatie zou komen je eerst naar gerechtsdeurwaarder moet, deze kosten zijn inderdaad wel wat hoog maar normaal gezien is het degene die het contract niet naleeft die nadien alle kosten terug moet betalen.

Als je een goed contract hebt waarbij jij dus geen breuk begaan hebt zal de rechter in jouw voordeel rechtspreken, alle kosten zijn dan voor degene die contractbreuk heeft gepleegd.

Nuja ik hoop dat je dat nooit zult moeten doen.
Maar eerlijk, ik zou ofwel de pup plaatsen bij een bloedbroeder (in de zin van, iemand die je compleet 100% vertrouwt) ofwel zorgen dat jij eigenaar blijft maar de pup uitplaatst onder een goed contract.

@Saartje & Nabu
In de theorie kun je het best wel goed afdichten waarschijnlijk, maar in de praktijk is het niet zo eenvoudig. En dat heeft toch ook voornamelijk met kosten te maken. De kosten voor de rechtzaken zijn gewoon heel hoog. Dat weegt in de meeste gevalllen niet op tegen de opbrengsten. Dat is dus het grootste probleem. Ook al ben je de eigenaar van een hond en de gene waar de hond zit zegt dat je hem niet meer terug krijgt dan wordt het al heel lastig. Je kunt hem niet zo maar even ophalen. Zo werkt het helaas niet.

Om problemen te voorkomen in de aard van 'het gast gezin ziet de hond als hun eigendom en willen er geen nest meer mee' ben je best van het contract er te laten uitzien als een bruikleen contract.

Jij bent dan de naakte eigenaar van de hond. Het gastgezin mag dan de vruchten dragen van het eigendom (sorry dat ik het zo zeg, ik vind het zelf vreselijk maar ja)
Dat betekend, zij krijgen de winst van de pups (of bvb een pup uit het nest) (alleszins een vergoeding), jij betaald de kosten.
Jij bent wel volledige eigenaar van de hond, dus als jij er een nest van wil heeft het gastgezin er niets over te zeggen.

Volgens mij kan je wel clausules e.d. in het contract steken om jezelf toch wat extra bescherming te geven en ervoor te zorgen dat jij natuurlijk niet de alledaagse kosten moet betalen.
Natuurlijk zijn er voorwaarden voor het contract om te gelden, als deze voorwaarden niet volbracht zijn gaat het contract niet door en gaat de hond terug naar de naakte eigenaar.

Ofwel kan je het als een huur contract doen, jij huurt de hond van het gezin voor een nest en betaald hen een vergoeding, uiteraard hebben zij dan geen aansprakelijkheid meer over de pups aangezien ze hun vergoeding al hebben gehad.

Ik zou mij als ik jou was alleszins goed inddekken want als je een goede rashond aan (bijna) niets van de prijs 'weggeeft' lok dat heel vaak een hoop mensen die alleen impulsief denken en 'goedkoop' er van af willen zijn.
In de aard van goh ja een paar weken de hond moeten missen is niet erg, die shows, de school, enz enz dat gaat allemaal wel. Maar ze kunnen ook snel van gedacht veranderen en geld zien in je teefje, een torenhoge vergoeding vragen oid. Voor de rechter zal het gastgezin 9/10 winnen omwille van de emotionele band. Tenzij je een bindend en rechtsgeldig contract hebt.

Als je wil kan ik even aan mijn moeder vragen (zij is juriste) wat je het beste doet om jezelf veilig te stellen en toch een in evenwicht zijde contract kan opstellen.

Wij voelen ons wel eigenaar en toch ga je er veel bewuster mee om.
Vertrouwen in elkaar, dus als gastouder en fokker, is heel belangrijk, maar ook een hele open communicatie.
Ik schrijf vaak een mailtje met foto's (ook wel verplichting in contract foto van staan, kop en zitten 1 x per maand), we bellen regelmatig zowel met vragen als haar op de hoogte te houden.
Nu heeft ze weer een nestje zitten en als de pupjes 6 weken zijn ga ik met mijn kindjes ook daar naar toe voor zowel mn meiden als voor de puppen als ervaring. Wij hebben gewoon heel goed contact met de fokker.
Ik kan natuurlijk niet in de toekomst kijken, maar we hebben een contract getekend en of dt het nu wel of niet rechtsgeldig is voor ons is dat bindend. We zijn het aangegaan en ik houd me er aan en neem aan dat de fokker dat ook doet

Je kunt zoveel mogelijk je best doen denk ik. Maar voor de rest blijft het toch een gok. Of je nou een gast-ouder/co-owner zoekt of een eigenaar voor de pups. Dan komt het toch op vertrouwen aan en als je twijfel hebt of geen goed gevoel moet je het sowieso niet doen.

Helemaal mee eens!

Ja ik denk dat buiten het contract het vertrouwen in de gastouder/co-owner nog veel belangrijker is. Het selecteren van een pupkoper is al lastig, maar dit is nog veel lastiger omdat er veel meer zaken vanaf hangen.

In de meeste puppykoopcontracten staat btw ook dat de pup nooit doorverkocht mag worden maar altijd terug moet naar de fokker wanneer hij/zij herplaatst moet worden.

@maart: wat vreselijk! ik hoop ontzettend dat als een pup van me ooit in zo'n situatie komt, de eigenaren hem/haar terug brengen.. Gastgezin of niet..

Dat zal zowiezo bij mij niet het geval zijn omdat ik dat hoe dan ook altijd zal proberen te voorkomen.
We zoeken al voor een geplande dekking naar een gastgezin, als we weten dat we wat willen aanhouden.
De mensen hebben dan dus nog geen pups gezien, en als ze geen gastgezin willen zijn krijgen ze evengoed nog een pupje naar hun zin. Maar dan gewoon voor hun zelf alleen.
Zo kun je door goed selecteren, duidelijke informatie geven en vragen stellen, en mensen genoeg bedenktijd te geven, de impuls acties denk ik zeker wel eruit filteren...

Ik heb er trouwens ook wel slechte ervaring mee.
pup totaal verwaarloosd terug gekregen (ondervoed, boordevol wormen, niet gevaccineerd, geen spieropbouw door constant in bench gehouden geweest te zijn...) Gelukkig is ze terug bij mij terecht gekomen en stelt het nu zeer goed.

Maar ok, dat kan je met een pup te verkopen, ook tegenkomen. Al is de kans dat die dan terug bij je terecht komt, wel al kleiner, daar dergelijke mensen gewoon euro's zien en die vermoedelijk gewoon zouden doorverkopen.

Ik vind zelf bijvoorbeeld 3 nesten helemaal niet meevallen. Dat vind ik voor een hond best wel heel veel.

En aan de afspraken houden is makkelijk gezegd, maar situaties veranderen, mensen veranderen. Dus als iemand in eerste instantie graag mee wil werken omdat ze het wel heel leuk vinden, wil niet zeggen dat dat na 5 jaar nog zo is. Misschien is de hele situatie bij die mensen wel heel erg verandert en is het voor deze mensen niet meer mogelijk om mee te werken. Daar zal een rechter zeker wel rekening mee houden. Wat je ook regelmatig ziet is dat mensen zo graag dat pupje willen dat ze alles tekenen zonder er bij na te denken. Zij kunnen niet vooraf inzien wat de consequenties van die afspraken overzien. Jij als fokker wel. Ook daar zal een rechter wel rekening mee houden.

Het is overigens niet zo dat ik het iedereen afraad. Ik persoonlijk denk dat je het alleen moet doen met mensen die je echt goed kent en ook echt vertrouwd en ook weten waar ze aan beginnen. En zelfs dat is geen garantie.

Wij zijn eigenaar van onze Tybor en de fokker is mede eigenaar.
Zo staat het ook op zijn stamboom.
Wij hebben Tybor ook gewoon gekocht met de afspraak, mocht hij uitgroeien tot een mooie reu de fokker hem enige keren mag gebruiken voor een dekking.Alle testen en shows die we gaan doen komen ten laste van de fokker.Voor de rest bepalen wij zelf hoe ver en hoe vaak dat gaat gebeuren.Komen er dingen uit de testen waarvan wij vinden dat het niet goed is om daar mee te fokken stoppen wij ermee.

Die is wat mij betreft eigenaar van zodra de pup het nest verlaten heeft. Mijn naam staat enkel op papier... voor de rest is het niet mijn hond en ik heb er niet over te beslissen. (behalve wat nest aangaat uiteraard, maar ook dat gebeurt dan gewoon in samenspraak)
Uiteraard is deze pup dan ook gratis geplaatst. De teef blijft van mij op papier haar leven lang, heeft verder ook geen invloed qua sport etc... dan wordt gewoon mijn naam ingevuld als eigenaar en de naam van de persoon waarbij ze woont is dan de handler ervan.

Ze krijgt nu haar nest binnenkort, maar daarna telt weer sport voor een jaar of 2, moesten de pups leuk uitgroeien, volgt er nog een nest, maar zowiezo komt nu eerst haar sportcarriere op de eerste plaats.

Opbrengst van een nest is voor de persoon waar ze zit, eveneens een pup. Teef werpt ook daar, is voor haar het aangenaamste om in haar vertrouwde omgeving te blijven.

Ps. ik weet trouwens wel van in ieder geval 1 situatie waarbij de fokker de hond toch echt terug kreeg omdat het gastgezin zich niet aan de gestelde afspraken hield... Dit met enige tegenstrubbeling van het gastgezin, die het er totaal niet mee eens was, maar de hond is wel terug gegaan naar de fokker..

Ik denk dat je absoluut een heel erg goed gevoel moet hebben bij je gastgezin, bij enige twijfel zou ik het niet doen.
Hoe het precies juridisch zit weet ik niet, ik heb het nooit meegemaakt en hoop het ook nooit mee te maken.
Het contract is niet rechtsgeldig tenzij opgesteld door een notaris, dus vandaar dat ik zei bewijs van een mondelingen overeenkomst. Zo is het mij in ieder geval verteld door een advocaat.

wat betreft kosten van een rechtszaak en opbrengsten van een nest.. Ik denk dat je dit helemaal verkeerd ziet.. Een goed gefokt nest brengt namelijk amper wat op, je mag blij zijn als je een beetje rond draait, dus dat gaat zowiezo al niet op.
Ik begrijp niet goed welke situatie je over praat, als je het hebt over een rechtszaak beginnen, dus ik kan daar niet veel zinnigs over zeggen. De situaties en omstandigheden kunnen namelijk uiteenlopend zijn...

Wat ik verwacht van een gastgezin is simpelweg dat ze goed voor de hond zorgen, en zich aan de afspraken houden die we gemaakt hebben.
En die afspraken vallen ook reuze mee. Daarnaast is het dus inderdaad zaak dat je een bepaald vertrouwen hebt in mensen, om te voorkomen dat je gebruik moet maken van opgestelde contracten, rechters en advocaten...

Ik ken verhalen goenoeg dat de gast ouder de fokker voor het gerecht sleept en dat de fokker verliest omdat de rechter dan vind dat de hond van de gastouder is ook als er een contrakt is

Een contract is geen bewijs van een mondelinge afspraak. Het is gewoon een schriftelijke overeenkomst. Maar dat was ook niet mijn vraag. Want kan iemand die geen eigenaar is, want die betaalt niet de dagelijkse kosten van de hond, van jou in alle redelijkheid verwachten dat je dat doet. Het is maar de vraag of een rechter daar in mee gaat.

En stel nou dat je een rechtzaak moet gaan aanspannen om je gelijk te krijgen. Heb je enig idee welke kosten dat met zich meebrengt en is het dan nog wel reeel om dat ook te doen. Wat is de opbrengst van het nest tegen welke kosten zitten er aan een rechtzaak. En stel je krijgt je gelijk, laat je dan het nestje geboren worden bij die mensen? Want wat doet dat met het vertrouwen in die mensen.

Daarom dus mijn twijfel of dit wel haalbaar is. En of je in de praktijk wel echt iets hebt aan die contracten. En of het niet iets is wat je eigenlijk alleen maar uit goed vertrouwen moet doen.

Daarom willen de meeste fokker gast gezinnnen binneneen straal van 30 minuten zodat ze elke dag kunnen langs gaan

Oke, dat is wat mij altijd verteld is...

Hoe dan ook, dat is wel de afspraak die wij gemaakt hebben en dat vind ik zelf ook het prettigst.
Wil toch echt zelf wel de geboorte en de opvoeding van de pups doen en dat niet aan mijn gastgezin overlaten..

Dit klopt absoluut niet. In Nederland is het mogelijk dat de hond op naam staat van de fokker, maar bij iemand anders woont en daar het nestje krijgt, ook wordt het nestje dan gewoon daar gecontroleerd en hoeft de teef dus niet de stress te ondergaan om met pups en al in een vreemde (nooit echt geheel eigen) omgeving te liggen.

Als fokker moet je gewoon bij het maken van de afspraak om te chippen aangeven dat ze op een ander adres liggen. Zolang de teef maar op naam staat van de fokker is er niets mis mee.

@ Bassie: Het contract is altijd een zwart op wit bewijs van een mondelinge overeenkomst, en die mondelinge overeenkomst is bindend. Het gastgezin (of coöwner, wij werken met gastgezin) heeft altijd zelf de keus om wel of niet akkoord te gaan met de overeenkomst. Doordat ze het contract ondertekenen heb je bewijs dat ze ermee akkoord zijn gegaan.

Wij hebben momenteel 1 teefje in een gastgezin zitten, bij mensen die onderhand gewoon goede vrienden zijn geworden (let wel dit waren ze niet, dat is zo gegroeid door het intensieve contact over het teefje)
Zij hebben niet voor de hond betaald, en betalen de dagelijkse huishond kosten. Alle kosten die ze ook gehad hadden aan een huishondje. Alle kosten voor het fokken en showen komen voor mijn rekening. Daar tegenover staat dat ik haar max 3 nesten mag laten krijgen, en die zal ze bij mij thuis krijgen. Ze gaat dan weer terug als de puppen verhuist zijn.
Belangrijk vind ik dat een gastgezin dichtbij woont, zodat je vaak kan wandelen met de roedel en het teefje, en ze regelmatig de teef meenemen naar ons, zodat dit geen onbekende omgeving voor haar is.
Wanneer je met stambomen fokt, zal de teef namelijk het nest moeten krijgen bij de fokker thuis, anders krijgen de pups de kennelnaam niet mee.
Om veel stress te voorkomen door haar te laten bevallen in een voor haar vreemde omgeving met vreemde mensen en vreemde honden, zorgen we dus dat ze regelmatig hier komt.

het lijkt mij dat deze mensen zich eigenaaar voelen dat zijn ze ook gewoon de hond zal nooit m meer bij hun weg gaan dus lijkt me het zelfde voelen je bent hem alleen af en toe 2 dagen kwiijt voor een dekking

Goede vraag? Dat zou ik dus ook wel heel graag willen weten

Dank voor je reactie
Dat is inderdaad slim om dan voor een reu te gaan! Misschien beetje rare vraag, maar voelen jullie je nu gastouder of gewoon eigenaar van de hond?

Er zijn zoveel mogelijkheden ,maar denk dat het belangrijkste is dat het voor beide partijen het best werkt. Jullie hebben dat zo goed geregeld

Ik heb hier wel een vraag over aan degene die met co-ownerschap werken. Ik zie dat de meesten ook wel werken met een contract en dat is natuurlijk goed. Wat ik alleen niet begrijp is dat voor de wet de eigenaar van een hond degene is die voor de dagelijkse verzorging van de hond. En dat wordt door geen van jullie betaald. Hoe zie je het voor je als de andere co-owner uiteindelijk zegt dat hij het niet gaat doen. Je kunt dan zeggen, ik heb een contract, maar financieel is het niet haalbaar om dat met behulp van een rechter af te dwingen. Sterker nog, ben je wel co-owner voor de wet? En die kosten van een rechtzaak wegen niet op tegen de opbrengsten. Dus hoe zien jullie dat voor je? Is het niet vooral op basis van goed vertrouwen? En is het contract niet gewoon als afsprakenlijstje?

Wij zijn gastouder voor een reu.
Hij is nog niet gekeurd op alles, maar zodra hij goed is gaat hij de fokkerij in.
Wij hebben bewust voor een reu gekozen, omdat wij niet zoveel weken onze hond kwijt willen. Nu kunnen wij dat wel, maar onze kids (2 en 4) snappen dat niet.
Onze formule is zo. Wij dekken alle normale kosten en de fokker dekt alle kosten met betrekking tot de fokkerij en shows. Voor een dekking of show gaat de hond 2 dagen van de tevoren logeren bij de fokker
Hij blijft zijn hele leven bij ons en wordt met zn 10 overgeschreven op onze naamof hij moet eerder niet voldoen.
Mocht hij niet door de keuringen komen dan hij wij de eerste keuze of we hem willen houden of dat de fokker er een ander huis voor moet gaan zoeken.
Zo kunnen wij de fokkerij van dichtbij bekijken, maar we willen zelf niet fokken. Ook hebben wij zo een hele goede sporthond in huis waar we heel blij mee zijn.
Het contract is ook van beide kanten ontbindbaar, maar met alleen geldige reden van beide kanten
Wij zijn heel blij met deze formule