Lastig als je omgeving niet meewerkt hoor, maar heb vertrouwen in jezelf en in je hond hoor, met jullie is niets mis. (het is trouwens een enorm leuke hond om te zien
)
Lees het boekje gewoon eens door, er staat uiteraard veel meer in dan dat ik zo kort opnoem, zo simpel is het ook allemaal niet, er komt toch wel wat, of eigenlijk een heleboel creativiteit bij, soms moet je juist een lange lijn laten, soms juist niet. Er is ook niet een pasklaar toverstokje om de hond ineens zo rustig te laten zijn dat hij alle situaties aankan. Soms is het juist goed om situaties uit de weg te gaan totdat de hond wat meer zelfvertrouwen heeft in zichzelf, maar ook in jou, jullie samen.
Als we op een spannende plek lopen, waar Lola de neiging heeft om snel door te willen lopen, houd ik de lijn in twee handen, zodat ze echt naast me moet blijven, ik hou dan met de ene hand echt tegen dat ze sneller kan en zet er dan wel ook de pas in, zodat we niet slenteren. Maar soms is langzaam lopen en even laten snuffelen, juist weer wel goed, het is een gevoel wat je gaat krijgen na een tijd als je je hond goed leert kennen.
Zelf laat ik Lola ook af en toe gewoon de weg kiezen, grappig is dat ze meestal een vrij korte route kiest, ze heeft inmiddels ook een eigen manier verzonnen om aan te geven of ze wil oversteken, heel schattig vind ik zelf: ze blijft stilstaan en kijkt me aan, ik zeg, wat is er wil je naar de overkant? Dan krijg ik een kwispel en we steken over haha.
Maar voor we dit allemaal bereikt hebben is er dus wel wat tijd overheen gegaan.