Hondenforum Wandelingen met Brando 2012

In dit topic komen de verslagjes en foto's te staan van wandelingen die we dit jaar vast en zeker zullen maken. Nadien kijkt Brando mee of ik alles wel goed opschrijf.
We wensen iedereen die over onze avonturen komt lezen veel lees- en kijkplezier.
">

ZONDAG 15 JANUARI

Aan het einde van de middag was het nog altijd mooi weer en zijn we het bos van de Drijflanen ingetrokken. Brando mocht lekker loslopen en dribbelde lekker met me mee, soms links, soms rechts, dan weer achter me.
"> "> ">

Terwijl we de vlakte tussen de bosdelen naderden begon de schemering in te vallen. ">

De avond begon met een hemel vol mooie kleuren.
"> ">

Bij een van de door Natuurbeheer gegraven vennetjes in dit natuurgebied staat een groepje Berkenbomen en enkele daarvan weerspiegelden in het rimpelloze water.
"> ">

Bij het volgende stuk bos lag deze tak en mocht Brando even poseren. Het duurde even voor Brando begreep dat het de bedoeling was dat hij zou blijven staan, hijzelf vond het namelijk leuker om er overheen te springen.
">

Op de laatste vlakte van dit gebied heeft Brando een paar oefeningen gedaan voor hij weer aan de riem ging. Ondertussen kreeg de lucht steeds mooiere kleuren.
"> ">

Gewoonlijk gaan we na deze wandeling naar huis of het schuin tegenovergelegen Reeshofbos in, maar deze keer wilde ik de schemerkleuren wel eens van een hoger punt bewonderen. We zijn spoorwegviaduct van de Burgemeester Baron van Voorst tot Voorstweg overgeklommen (gewoon over het fietspad hoor!).
Vanaf het viaduct keken we uit over het donkere maisveld dat ligt ingeklemd tussen de uiteinden van het Reeshofbos. Een patroon van volgeregende tractorsporen weerspiegelde de schemering in lila-achtige kleuren.
">

Boven onze hoofden vloog een groep vogels naar het donkere bos.
">

Aan de andere kant van de weg lichtten in de verte de wolkenkrabbers van Tilburg op, schemerlicht weerkaatst in de vele ramen van deze hoge woontorens.
">

Eenmaal aan de andere kant van het viaduct waren de mooie kleuren weg en kwamen we weinig fotogenieke plekjes meer tegen.

Al met al was het een wandeling van 2 uur, waarmee we er een heel sportief weekend van hebben gemaakt.
Brando's conditie is in een paar maanden tijd flink gegroeid. Wie denkt dat ie thuis knock out in zijn mand zou ploffen komt bedrogen uit. Eerst moest er nog even gestoeid worden.
">

Pas na zijn bordje eten vertrok mijn manneke naar dromenland.
">

Wat een leuk idee. Dan kan iedereen meegenieten van de leuke dingen die jullie dit jaar gaan doen Ik ben benieuwd!

Leuk idee!
En prachtige foto's!

Dank je wel!
In de Griffonclub staan nog meer topics over Brando. Van zowel Hp-wandelingen als die van ons saampjes. Dus als jullie belangstelling hebben.... er zijn daar nog veel meer leuke en mooie foto's te zien.

Wat leuk van je om git te doen.

Succes.

Het zijn wel hele mooie foto's

Dank je wel Corrie.

Leuk om te lezen en te zien!!

MAANDAG 16 JANUARI

Aan het einde van de middag begonnen Brando en ik onze grote wandeling langs het Wilhelminakanaal met de bedoeling een rondje binnen de wijk te maken. Toen we echter tegen het stijle talud van de fietsbrug naar boven waren geklommen en boven het water van de mooie kleuren aan de hemel genoten, koos ik toch voor een rustige wandeling buiten de wijk.
">

Op de fietsbrug zagen we aan de ene kant van het kanaal de windmolens van de Fuji staan en aan de andere kant de ondergaande zon.
"> ">

Op weg naar beneden...
"> ">

De kleuren van de schemering...
">

De kale bomen van het bosperceel waarin 2 mooie zwarte Schotse Hooglanders lopen...
">Uploaded with ImageShack.us

Schemering over de Reeshof vanaf de brug van de Burg. Baron van Voorst tot Voorstweg...
">

Een schip in het Wilhelminakanaal...
">

Bijna donker, maar ook bijna thuis, nog even de Moerse Dreef oversteken...
">

Brando genoot van het loslopen ook al blijft ie gewoon naast me.
Bij de stoplichten oefenen we regelmatig Voet of Zit als we wat langer moeten wachten. Dat valt niet altijd mee omdat hij nog altijd wat schrikkerig is van harde en onverwachte geluiden.

BOSWANDELING Drijflanen Tilburg 27-1-2012

CURSUS BOSDUVELTJE

Vanmiddag ging ik goedgemutst met het vrouwtje op stap. Ik was een aantal uren alleen met de katers thuis geweest, omdat vrouwtje moest werken. Vrouwtje was blij dat de woonkamer nog netjes was toen ze thuis kwam. Eerder deze week had ik namelijk wat streekjes uitgehaald.
Nietsvermoedend liep ik kwispelend mee langs de singel, de wijk uit en het bos in.
">

Zolang we in het bos waren liepen we gewoon lekker rustig over het pad. Plasje hier, snuffeltje daar, heuveltje op, heuveltje af.
Toen we echter op het zandpad naast het bos kwamen, begon vrouwtje rare dingen te doen.
">

Ze ging naar een boomstronk waar nog een kluit aarde aan zat en zei dat ik daar op kon klimmen. Dat wilde ik wel, maar halverwege moest ik een heel grote stap nemen en dat vond ik eng. Telkens ging ik een stukje omhoog en dan liep ik over een randje om de stronk heen. Vrouwtje bleef me echter uitnodigen en aanmoedigen om het toch te proberen. Het moeilijkste stukje hielp ze gelukkig. Toen ik bovenop stond ontdekte ik allerlei interessante geurtjes tussen het gras.
"> ">

Ik vond het heel spannend daar bovenop die stronk en ben maar gaan zitten. Wel kon ik op dat hoge plekje goed om me heen kijken.
"> ">

En toen moest ik natuurlijk ook weer naar beneden. Oei! Dat was nog enger dan omhoog klimmen. Halverwege, net voor die grote stap, ging ik maar zitten, want ik durfde niet alleen naar beneden.
">

Gelukkig wilde vrouwtje me even helpen en kwam ik weer met alle vier mijn pootjes op de grond terecht. Eenmaal beneden heb ik me eerst eens goed uitgeschud.
Nu gaan we toch weer gewoon wandelen, hè vrouwtje?

Over een veld met gras, mos en heel veel konijnenkeutels wandelden we naar een ander stuk bos.
">

We liepen lekker te kuieren over een zandpad toen vrouwtje plotseling het bos inliep.
"Kom Brando, we gaan lekker klimmen en klauteren!" zei ze.
Eerst wist ik niet wat ze daarmee bedoelde, maar daar kwam ik heel snel achter. Op de grond lagen heel veel boomstammen en takken en daar moesten we overheen, tussendoor, omheen en onderdoor. Ik dan toch.
"> ">

">

Soms nam ik stiekem een makkelijker route dan het vrouwtje en hoefde ik niet zo veel te klimmen, hi hi!
Op een moment zat ze op haar knieën bij een boom met dat zilveren ding dat flitst.
"Kijk Brando, ik heb weer wat zwammetjes gevonden," zei ze.
Ondertussen kon ik even lekker uitrusten natuurlijk.
"> ">

"> ">

En verder gingen we weer. Niet gewoon rechttoe rechtaan terug naar het pad, nee... vrouwtje vond het wel leuk om nog langer tussen de stammen, stronken en gaten door te struinen.
Weet je wat ze op een moment zei? Dat dit een cursus was om te leren voor bosduveltje! Nou ja zeg!
"> ">

">

Hé, hé, eindelijk waren we weer op het zandpad. Daar kwamen we een man en een interessante hond tegen. Het was een teefje en daar wilde ik wel even mee kennismaken!
">

Ze zei dat ze een jachthond is en dat geloofde ik meteen, want ze kon dan toch hard rennen! Haar baas gooide iets weg en dan ging zij er achteraan. Ik kende dat spelletje niet en ging maar weer terug naar mijn vrouwtje.
Plotseling kwam er een man aan met een nog grotere hond. Ook zo'n spring in het veld. Die hele grote zwartgemeleerde hond bleek nog een pup te zijn, een bouvier om precies te zijn. Zijn baas vertelde dat hij met zijn leeftijd van 8 maanden al ontzettend goed is in speurwerk.
Speuren.... dat woord heb ik mijn eigen vrouwtje de laatste dagen ook al horen zeggen als ze stukjes worst in de woonkamer verstopte. Volgens mij betekent dat dat je iets op moet zoeken met je neus.
Toen mijn vrouwtje en de mannen eindelijk uitgekletst waren, werd het al bijna donker.
">

Met teefje en haar baas zijn we door het bos naar huis gewandeld. Onderweg begon het nog te regenen ook zeg!
Mijn vrouwtje heeft altijd oude handdoeken bij de voordeur hangen. Ik heb deze keer heel goed geholpen, want ik legde helemaal uit mezelf om beurten mijn pootjes in de handdoek om ze droog te laten wrijven.

Psst! Weten jullie trouwens wat mijn vrouwtje bedoelt met een bosduveltje?

Vreemde wezens, die baasjes...
Die van jou klinkt wel als een avontuurlijk type. Ze doet ook leuke dingen met dat zilveren kastje.

Ik las net - hoop dat ik niks verklap - dat je vandaag weer op pad gaat met weer andere vriendjes. Veel plezier!

O ja, en dat speurgedoe is echt gaaf, mijn baasje laat me alleen geen worst zoeken maar andere mensen.. Nou ja, de beloning is altijd wel goed en als ik mijn speurlijn aan heb mag ik ook lekker trekken!

Hoi Randje en Skip, zondag dan gaan we met een HP-wandeling mee. Vandaag hebben we samen weer een grote wandeling gemaakt langs het kanaal en door de wijk. Verslag met foto's volgt vanavond.

WANDELING IN DE REESHOF 28-1-2012

Vandaag hebben we allemaal heel lang uitgeslapen en dat vond ik deze keer helemaal niet erg, want ik was moe van de boswandeling van gisteren.
Eenmaal buiten voor mijn plasjes en poepjes scheen de zon. Vrouwtje vond dat ook fijn en beloofde me dat we later nog een grote wandeling zouden maken. Toen ze vanmiddag haar jas aantrok sprong ik meteen op en volgde haar kwispelend naar de hal.
'Nee Brando, eerst moet ik kattenbakkorrels gaan kopen,' zei ze.
Teleurgesteld ging ik terug naar de woonkamer.
Een uurtje later kwam ze haar belofte na. Ze nam het zilveren ding weer mee en stak een worstje voor mij in haar jaszak.

We gingen langs het grote brede water wandelen en ik mocht al snel loslopen, heel lang zelfs. Soms deed vrouwtje kort de riem weer vast als er een hond voorbij kwam die ook aan de lijn liep.
Vrouwtje vertelde onderweg over molens, riet en een reiger die aan de overkant van het kanaal zat en ze flitste ook een keer met het zilveren ding naar mij.
"> ">

"> ">

We bleven heel lang bij het water wandelen. Er lag zelfs water tussen het gras. Soms had ik geen zin om door de modder te gaan en vieze pootjes te krijgen, dan ging ik stiekem op het fietspad lopen.
Toen we de sluis zagen liggen waar we pasgeleden met Kobus en Iris hadden afgesproken, gingen we pas weer de wijk in en tussen de huizen wandelen.

Op de terugweg hebben we even een pauze gehouden. Op een groot groen veld stond een tafel waar vrouwtje me bovenop zette. Ze noemde het een stenen tafeltennistafel. Ze haalde het worstje tevoorschijn en liet me oefeningen doen: pootje geven, high five, liggen en zitten. Nou, dat liggen was niet fijn hoor, die tafel was wel droog maar voelde erg koud aan mijn buikje.
"> ">

"> ">

Even later kwamen we voorbij de voetbalvelden. Om de parkeerplaats heen staan lage hekjes waar vrouwtje me wel eens overheen laat springen. Zonder aanloop kan ik over de laagste hekjes springen, met aanloop over de hogere. Als het druk is op de weg doen we altijd alleen de lage hekjes, omdat vrouwtje niet wil dat ik dicht bij de auto's kom.
">

In onze eigen wijk staken we de drukke weg weer over en klommen we de oprit van de fietsbrug op.
'Kijk Brando, de maan schijnt al!' zei vrouwtje.
Ze wees omhoog naar de bomen en pakte het zilveren doosje er weer bij.


Toen we boven aan de oprit waren zag ik het kanaal liggen, maar vrouwtje had andere plannen. Naast de oprit ligt een meertje met riet en bomen er omheen. 's Zomers huppelen hier heel veel konijntjes rond.
"> ">

Net voor de fietsbrug daalden we via het talud af naar beneden en moest ik bij het water blijven zitten van vrouwtje.
"> ">

Vrouwtje heeft bij het meertje naar alle kanten geklikt met het zilveren doosje. Volgens mij houdt zij net zo veel van bomen als ik. We doen er alleen heel verschillende dingen mee. Ik besnuffel ze en doe er mijn plasjes tegen, maar zij klikt naar stammen, takken, stronken en bladeren, maar snuffelen doet ze niet en dat is nou juist zo interessant!
"> ">

"> ">

Terwijl we bij dat meertje liepen viel de schemering in en dat vond ik best spannend. In de struiken renden konijntjes naar hun holletjes, het riet ritselde, vogels plonsden door het water en in een boom liet een merel een alarmroep horen.
"> ">

We staken een asfaltpad over en kwamen op een heel spannend paadje terecht. Aan de ene kant stonden prikstruiken, aan de andere kant lag water en het licht van autolampen scheen af en toe door de rietkraag heen. Bovendien was het er drassig. Ik zocht mooi het droogste stuk van het paadje op en vrouwtje deed mij na.
">

'Kijk Brando, toen we aan de wandeling begonnen liepen we aan de andere kant van die bomen,' zei vrouwtje.
">

Nu weet ik het zeker hoor, vrouwtje is gek op bomen.
">

Ineens zag ik heel veel lichtjes: straatlantaarns, koplampen van auto's en ramen van huizen. We waren bijna thuis.
">

Ik weet dat ik goed naar vrouwtje moet luisteren als we deze drukke weg over moeten steken.
">

Ja, we zijn bijna thuis. Nog een stukje langs de singel en in de verte staat onze flat.
">

Nog even een blik naar het pleintje en het winkelcentrum.
">

Snel de lift uit....
">

...mandje opzoeken... en plof... lekker uitrusten.
">

'Vrouwtje, heb je eten voor me? Ik heb honger!'

Volgensmij heb ik je topic gevonden

Het was net wederom een leuke wandeling. Brando heeft zn eigen eens goed laten zien

Ik hou het topic in de gaten voor de foto's

Hé, welkom Claudia!
Het verslag van de Duiventoren komt ook hier te staan. Eerst even wat eten en klusjes doen.
Is Bruno al in dromenland? Brando ligt in zijn bench met oogjes open te snurken.

Ja die was zo weg. Bij thuiskomst heeft hij een koekje gehad en is toen in de bank gesprongen lekker onder zn kleedje gaan liggen en was vertrokken. Wel lekker voor mij

HP-WANDELING DUIVENTOREN TE DONGEN 29-1-2012

Als Brando zijn tuigje aankrijgt reageert hij meteen nieuwsgierig en enthousiast, dan weet hij dat we een wandeling gaan maken in een vreemde omgeving. Ik moest mijn boterham nog opeten toen hij kwam informeren wanneer we dan toch eindelijk eens zouden vertrekken.
">

Rond half 12 haalden Claudia en Bruno ons op met de auto en vertrokken we met z'n viertjes naar een bos bij Dongen, de Duiventoren genaamd.
">

Bruno zat fier op de bijrijdersstoel. Onderweg blikte hij naar buiten of nam hij een kijkje onder de hoofdsteun door om Brando en mij te begroeten.
"> ">

Rond 12 uur kwamen we aan bij de Duiventoren, waar al de nodige honden rondliepen.


Het bos nodigde meteen uit om leuke dingen te doen, bijvoorbeeld heuveltjes beklimmen! We moesten echter nog even wachten op Kim en Casper.
Na de kennismaking zijn we met 3 baasjes en 3 honden het bos ingetrokken, heuveltje op, heuveltje af. O wat was dat leuk. En ja, in de verte zagen we al het zand van 'de Woeste Zee' zoals deze zandverstuiving wordt genoemd.
Behalve baasjes met honden in soorten en maten, weten ook mountainbikers, joggers, ruiters en koetsiers zich te vermaken in dit gebied.
"> ">

">

De Duiventoren kent diverse landschappen. Behalve het heuvelachtige deel, liggen er brede Beukenlanen, een zandpad langs het Wilhelminakanaal, smalle bospaadjes, fiets- en ruiterpaden en verschillende waterpartijen wat het heel afwisselend maakt.
"> ">

"> ">

"> ">

We liepen onder een reigerkolonie door en zagen hier en daar nog herfstoverblijfselen: zwammen en elfenbankjes.
"> ">

"> ">

"> ">

"> ">

"> ">

Bruno, Casper en Brando konden het goed vinden met elkaar.
Bruno, die gisteren een niet zo prettige ontmoeting met grote honden had gehad, was vandaag rustiger dan we hem kennen, maar liep wel lekker mee.
Brando was helemaal weg van Casper en heeft bijna de hele wandeling letterlijk en figuurlijk achter zijn kont aangehuppeld.
Casper kon de verleiding van een paar slootjes niet weerstaan en stapte het water in, het maakte hem niet uit dat het rond het vriespunt was.
"> ">

Zoals jullie weten is Brando tot nu toe altijd dicht bij zijn vrouwtje blijven lopen, hij bemoeide zich niet echt met andere hondjes en deed niet mee met rennen en vliegen door bos en zand.
Nou, vandaag liet Brando een totaal andere kant van zichzelf zien. Hij had enkel oog voor Casper, bleef af en toe flink achter om uitgebreid te snuffelen waarna hij het op een rennen zette om zich weer bij ons te voegen. Kim mocht hem aaien en hij liep ook regelmatig bij Claudia.
Wat heeft mijn hondje genoten van deze wandeling en ik van hem. Ik kende hem niet meer terug.

Eventjes pauze bij een boomstronk. Pootje geven om wat lekkers te verdienen.
"> ">

Na twee uur wandelen hebben we tot slot nog wat foto's gemaakt van baas & hond en zijn we moe, koud maar voldaan naar huis gegaan. Echter wel met het voornemen om hier zeker terug te komen, want de Duiventoren is een heerlijk gebied.
">

Claudia & Bruno en Kim & Casper heel hartelijk bedankt voor de geslaagde HP-wandeling. Tot ziens!

Hetvwas heerlijk! Ook jullie bedankt!

Het was idd een leuke wandeling. Je hebt weer mooie foto's gemaakt.

Bedankt allebei

Dank je wel voor het complimentje.

WINTERSE BOSWANDELING 30-1-2012

Op maandagmiddag maakten Brando en ik onze eerste sneeuwwandeling. Ik was benieuwd hoe hij op dit weer zou reageren. Nou, niet veel anders dan anders dus. Ik geloof dat hij het wel prima vond. Belangrijkste voor hem was dat ie weer lekker los mocht lopen.
Geniet mee van de winterse plaatjes van Brando en ons Reeshofbos.

Begin van de wandeling: de bomen aan de Langendijk beginnen wit te worden.
">

Het eerste beetje sneeuw van 2012 verzameld op Klimopbladeren.
">

Brando tussen de sneeuwvlokjes.
">

Vele bomen en struiken vangen de vlokken op en de rest valt in strepen op het bospad.
"> ">

'Vrouwtje, moet ik nou weer achter je aan klimmen over takken en stammen? Nee? Nou, dan blijf ik hier wachten tot je weer terugkomt.'
">

Ik was dus weer met het 'zilveren ding dat flitst' bezig, want ik zag allerlei fraaie wintertafereeltjes.
"> ">

"> ">

Door een straat met villa's naar het Reefhofbos.
"> ">

Besneeuwde bospaden.
"> ">

De sneeuw maakt de patronen van deze boomschors mooi zichtbaar.
">

Brando geniet van zijn vrijheid, hij huppelt en snuffelt er flink op los.
"> ">

"> ">

Winterse houtsnijkunst in het Reeshofbos.
"> ">

">

In het naaldbos was het lekker donker.
">

Langs het bosbeekje: wortels van Beukenbomen, de stronk met Elfenbankjes, het beekje zelf en de blijf-oefening van Brando.
"> ">

"> ">

Onderweg naar huis...
"> ">

Zo laat Brando zijn achterpootjes en buik droogmaken...

Geniet mee van Brando's wandelingen > FOTO'S!!!

Het was echt prachtig om de reeshof wit te zien. Ik ben dinsdag met Bruno het zoals ik het noem witbrant bos ingegaan ook prachtig leek net alsof we in Oostenrijk liepen. Het verbaasde mij ook dat Bruno de sneeuw leuk vond net als Brando.

Bruno heeft wel maandag avond de hele tijd naar ons wit balkon gekeken alsof hij dacht " hoe komt dat wit spul hier, dat lag er gisteren toch nog niet?" echt prachtig om te zien.

Wederom weer mooie foto's en Brando heeft ook weer genoten zie ik

Zag Bruno voor het eerst sneeuw of heeft ie als heel jonge pup al sneeuw gezien?

Misschien kunnen we bij een volgende lading sneeuw (niet dat ik er echt op zit te wachten...) nog eens het Witbrantbos ingaan, want dat wil ik ook wel eens bewonderen in het wit. In het groen vind ik het al zo mooi.

Trouwens, ik ben er ook wel nieuwsgierig naar of Brando voortaan op het uitdagen van Bruno zal ingaan, dus of ie zich voortaan zal bemoeien met Bruno. Voorheen was er niet echt sprake van contact tussen onze doggies, vond ik.

Is Brunootje weer een beetje tot zichzelf gekomen na zijn vervelende ervaring?

WINTERSE BOSWANDELING MET BRANDO IN DE DRIJFLANEN 10-2-2012

Het begint bijna traditie te worden om aan het begin van het weekend naar de bossen van de Drijflanen te gaan. Tja, het is dichtbij huis en een heerlijk gebied in alle seizoenen van het jaar.
We vertrokken met de zon en kwamen thuis met de maan.

Op het plein tussen onze flat en het winkelcentrum hebben ze voor het eerst een ijsbaan gemaakt en dat ziet er gezellig uit. Elke dag lopen we er wel even langs.
"> ">
‘Kunst’ op het ijs.
">
In het bos mocht Brando loslopen.
">
Voor poseren in de sneeuw vond meneertje het vandaag te koud. Als ik een foto had genomen dan stond hij het liefste op en vertrok.
"> ">
Mijn Brussels goudhaartje in het winterzonnetje.
">
Het ven met een dikkere laag sneeuw dan vorige week.
"> ">
Poseren met het hondenkontje op een laagje mos in het zonnetje was zo gek nog niet.
"> ">
De nieuwe vennetjes waren goed dichtgevroren en sommige waren schoongeveegd om er op te schaatsen. Toen ik voelde dat er in dit ven een stevige ijsvloer lag mocht Brando erop. Ik geloof niet dat hij in de gaten had dat ie op ijs stond in plaats van zand. Hij merkte heel even dat het glad was, maar vluchtte er niet af.
">
De avondschemering kleurde de stammen van de dennenbomen.
">
Brando ging zijn neus achterna. Het jachthondteefje dat hij hier vorige week ontmoette kwam hij vanmiddag opnieuw tegen en haar geurtje beviel hem wel. Hij stak op een moment zijn neus in de wind en zat bijna te flemen.
"> ">

"> ">
Opeens werd het een stuk kouder en gingen we op weg naar huis, maar van Brando hadden we nog wel even mogen blijven.
">

Wat een schitterende foto's zeg, zowel van je hond als van de natuur! Heel mooi!

Wat fijn dat je mijn topic heb bezocht. Bedankt voor het complimentje. Dit was nog maar het begin van het jaar. Er zullen, als het aan Brando en mij ligt, nog vele fotoverslagen bijkomen. Als je regelmatig langskomt, blijf je helemaal op de hoogte.

Hoi Willy

Ik heb je hele topic gelezen en de foto,s gezien, ik heb ervan genoten

Heel leuk om te lezen

Je schrijft er leuk bij en de mooie natuurfoto,s en de foto,s van je mooie Brando zijn prachtig

Ga zo door Willy, ik blijf je topic volgen

Hoi Chicka, dank je wel!
Morgen gaan we naar de Drunense Duinen, daar zal zeker weer een verslagje van volgen.