Misschien hebben sommigen hier het al wel gemerkt, ik ben bijna twee maanden erg stil geweest op dit forum. Naast de GT werkzaamheden werd onze eigen hond, een twaalfjarige Franse bull genaamd Burton, ziek. Maagklachten, soms te sloom voor woorden zijn en dan de volgende dag weer helemaal kwiek! Met de kerst was hij sloom en zelfs het immens grote runderbot kon hem niet echt interesseren. Op 28 december had hij totaal geen eetlust en hadden wij het gevoel dat hij pijn had, ook zijn korte ademhaling wees hierop.
Na een check bij de DA (het dier had een hele gevoelige maag maar was verder voor zijn leeftijd erg gezond) weer naar huis. Op de ochtend van 29 december reageerde Burt om half 9 's ochtends niet goed op ons. Zijn ademhaling ging te snel, hij was afwezig en lusteloos. Direct de arts gebeld en met Burt in mijn armen in de auto gesprongen en naar de DA geraced! Ik voelde Burt nog ademen bij het uitstappen en we legden hem op de behandeltafel, waaop bleek dat Burt overleden was. Binnen 15 minuten was Burt er opeens niet meer. Zoals onze vorige honden was ook Burt een herplaatser, we kregen hem toen hij 7 was.
We zijn dankbaar voor het feit dat hij 5 mooie jaren bij ons mocht hebben, hebben van hem genoten en zijn geraakt door zijn overlijden dicht bij ons, en zonder dat wij de keuze moesten maken hem in te laten slapen.
Inmiddels hebben wij zijn as begraven en een mooie bloeiende plant neergezet die ons zal helpen herinneren aan alle mooie momenten met deze lieverd. Het is tijd om weer aan de slag te gaan met het werk waar hij altijd zo goed bij hielp en op dit moment is het ook weer mogelijk om honden thuis te trainen en een uitlaatservice te bieden in onze omgeving. Dit combineer ik met het trainingswerk en het als vrijwilliger lopen met de honden in het plaatselijke asiel.
Ik wens iedereen die weet hoe het is om je trouwe makker te verliezen heel veel sterkte toe!




3 doggies


















