Vandaag kreeg ik een totaal ontredderde schoonzus aan de lijn...haar hond lag dood voor het hok...
Met een rotvaart ben ik naar haar toe gereden...
De hond, een grote Newfoundlander van 8 jaar oud, lag dood voor zijn hok.
Zijn buik was heel dik, en zijn voorpoten waren nat met slijm.
Gisterenavond was hij nog speels(11 uur), en kreeg hij nog medicatie voor een ontstoken oog en previcox.
Hij was aan de beterhand.
Het was een goed verzorgde hond met een uitgelezen stamboom, alles tiptop in orde.
Dat dit nu gebeurd is, vind ik verschrikkelijk voor haar.
Ik heb de tuin rondgelopen op zoek naar aanwijzingen, maar vond alleen wat krabsporen in het zand...
Ik heb dan, net zoals zij naar haar da, naar de dierenkiniek gebeld, en het uitzicht beschreven.
De hulpvaardige da, vertelde me aan de hand van mijn beschrijving, dat het vermoedelijk om een maagtorsie ging, en dat dat nogal eens voorkomt bij grote rassen.
Even later heeft ze de hond bij haar da binnengebracht en autopsie laten uitvoeren, de diagnose was inderdaad een maagkanteling, en de dikke buik, kwam van het gisten van het voedsel in de maag.
Dit alles heeft zich dus op een relatief korte tijd afgespeeld, de hond heeft ook niet 'geroepen', alles was buiten rustig...
Vind het echt erg voor haar, hij was haar grote schat...



3 doggies























