Hondenforum Afscheid van onze Lizzie
HondenForum > Afscheid en memoriam > Afscheid van onze Lizzie
Anja, Lizzie+ en Luna
Beste mensen,
Mijn hondje Lizzie (11) is gisteren in slaap gegaan
maar het doet zoooveel pijn dat ze er niet meer is.
Liefst slaap ik de hele dag zodat ik er niet over na hoeft te denken.
Ik weet het, dit was het beste voor Lizzie, ze had, of een Hernia of een tumor in de rug, waarschijnlijk het laatste, want het ging heel snel bergafwaards met veel pijn, ondanks de zware medicatie wat ze kreeg.
Mijn vraag is, hoe zijn jullie met het verdriet omgegaan?
Groetjes, Anja
Mijn hondje Lizzie (11) is gisteren in slaap gegaan
maar het doet zoooveel pijn dat ze er niet meer is.Liefst slaap ik de hele dag zodat ik er niet over na hoeft te denken.
Ik weet het, dit was het beste voor Lizzie, ze had, of een Hernia of een tumor in de rug, waarschijnlijk het laatste, want het ging heel snel bergafwaards met veel pijn, ondanks de zware medicatie wat ze kreeg.
Mijn vraag is, hoe zijn jullie met het verdriet omgegaan?
Groetjes, Anja
isabell en mizka en zino
wens je veel sterkte bij het verlies van je trouwe vriend lizzie en ik weet het doet echt pijn een vriend af geven wij hebben onze husky 7jaar geleden af moeten geven aan nier kanker we hebben de eerste dagen niet geslapen we gingen buiten wandelen want het deed echt te veel pijn en we hebben dagen geweend met de tijd slijt dat wel maar vergeten doen we nooit ze blijft voor altijd in ons hart
Judith&Olly
heel veel sterkte, ik heb er zelf geen verstand van, maar kan me wel voorstellen hoe het voelt..
nogmaals veel sterkte!!!!
nogmaals veel sterkte!!!!
Harriet
een vreselijk gemis, maar je hield van je hondje en daarom heb je haar laten gaan....sterkte
Ingrid en Thibo
Ik weet wat je nu meemaakt het verlies van Lizzie,het doet veel pijn
maar je moet verder,je mag jezelf niet ziek maken.
De ene verwerkt het sneller dan de ander.
Bij mij zal het in mei 2 jaar worden dat mijn jongen er niet meer is,
ik laat regelmatig nog een traantje.
Ik wens je veel sterkte toe en leef met jou mee
maar je moet verder,je mag jezelf niet ziek maken.
De ene verwerkt het sneller dan de ander.
Bij mij zal het in mei 2 jaar worden dat mijn jongen er niet meer is,
ik laat regelmatig nog een traantje.
Ik wens je veel sterkte toe en leef met jou mee
willemijn, baasje van bamse.
Anja, wat verdrietig, het is moeilijk om afscheid te moeten nemen van je maatje. en voor iedereen is dat vreselijk, niemand wil zijn/haar maatje kwijt, je hebt er goed aan gedaan, te veel pijn.
ze heeft bij jou een mooi leven gehad, ze heeft veel gegeven en jij gekregen, ook jij hebt veel gegeven. ze is en blijft voor altijd in je nabijheid, vergeten zal je dr niet.
heel veel sterkte anja. en gedenk haar in mooie herinneringen.
ze heeft bij jou een mooi leven gehad, ze heeft veel gegeven en jij gekregen, ook jij hebt veel gegeven. ze is en blijft voor altijd in je nabijheid, vergeten zal je dr niet.
heel veel sterkte anja. en gedenk haar in mooie herinneringen.
willemijn, baasje van bamse.
Anja, hoe je daar mee moet omgaan ? door heel veel er over te praten, met iedereen, vooral je naaste.
maak een mooi plaatsje vlak in de nabijheid van je dagelijkse bezigheden, zo kan je haar gedenken. een prachtige foto neerzetten van je lieverd, en wie weet eens wat bloemen erbij, een kaarsje laten branden, zo blijft ze vlakbij je.
maak een mooi plaatsje vlak in de nabijheid van je dagelijkse bezigheden, zo kan je haar gedenken. een prachtige foto neerzetten van je lieverd, en wie weet eens wat bloemen erbij, een kaarsje laten branden, zo blijft ze vlakbij je.
*** Hanne & Bonny | Billy + & Bobby + ***
Heel veel sterkte met het verlies van Lizzie !
Ze blijft voor altijd in je hart .
Ze blijft voor altijd in je hart .
Sylvia Groot
Heel veel sterkte...wij ook deze zomer...
Het kost tijd...relativeren....je gedachten ordenen...veel tijd....en veel erover praten...
Ik heb steun gehad hier, hier begijpen we het helemaal...
Kijk maar bij alle berichten in deze topic...
Het kost tijd...relativeren....je gedachten ordenen...veel tijd....en veel erover praten...
Ik heb steun gehad hier, hier begijpen we het helemaal...
Kijk maar bij alle berichten in deze topic...
corrie koopman
Heel veel sterkte met het verlies van Lizzie.
Iedereen verwerkt het op een andere manier.
Lizzie zit voor altijd in je hart.
Zet een mooie foto van haar neer.
Iedereen verwerkt het op een andere manier.
Lizzie zit voor altijd in je hart.
Zet een mooie foto van haar neer.
Helene Lindemans
Anja,
Een vreselijk gemis, dat is je maatje te moeten missen.
En daar gaan heel veel tranen en verdriet mee gemoeid.
Tijd heeft het ook nodig ,dit gaat niet zomaar voorbij.
Praten en huilen helpen beide.
Maar je kan nog meer doen ,wij hebben een prachtig fotoboek gemaakt waar het fijn is om in te bladeren.
Iemand hier op het forum heeft een heel mooi portret gemaakt.
En zo zijn er allemaal dingen te bedenken die je helpen om het gemis een plekje te geven.
Vergeten zal je haar nooit, er is voor haar een plekje in je hart.
Wens je heel veel kracht en steun.
Rust zacht lieve Lizzie.
Een vreselijk gemis, dat is je maatje te moeten missen.
En daar gaan heel veel tranen en verdriet mee gemoeid.
Tijd heeft het ook nodig ,dit gaat niet zomaar voorbij.
Praten en huilen helpen beide.
Maar je kan nog meer doen ,wij hebben een prachtig fotoboek gemaakt waar het fijn is om in te bladeren.
Iemand hier op het forum heeft een heel mooi portret gemaakt.
En zo zijn er allemaal dingen te bedenken die je helpen om het gemis een plekje te geven.
Vergeten zal je haar nooit, er is voor haar een plekje in je hart.
Wens je heel veel kracht en steun.
Rust zacht lieve Lizzie.
Elly
Heel veel sterkte en kracht gewenst met het verlies van je maatje Lizzie...
Je hebt de goede keus gemaakt, nu heeft Lizzie geen pijn meer.
Ik heb geprobeerd mooie herinneringen naar boven te halen toen Kim overleed, en heel veel gepraat en ik wist gewoon dat ik de goede keus had gemaakt ook al was dat nog zo moeilijk op dat moment. Een hond die constant pijn heeft dat kan niet meer, voor mij was de keus toen een stuk gemakkelijker. En op een dag zal ik Kim weer zien.....
Sterkte !!!
Je hebt de goede keus gemaakt, nu heeft Lizzie geen pijn meer.
Ik heb geprobeerd mooie herinneringen naar boven te halen toen Kim overleed, en heel veel gepraat en ik wist gewoon dat ik de goede keus had gemaakt ook al was dat nog zo moeilijk op dat moment. Een hond die constant pijn heeft dat kan niet meer, voor mij was de keus toen een stuk gemakkelijker. En op een dag zal ik Kim weer zien.....
Sterkte !!!
Fleurtje en vrouwtje
Sterkte het valt niet mee maar je ho dje heeft nu geen pijn meer en dat is misschien een schrale troost maar je hebt het beste gedaan voor haar.
Sterkte hoor.
Sterkte hoor.
Kylie
Het verdriet en het gemis blijven.
Maar na verloop van tijd moet je wel tot het besef komen dat het je niet mag blijven verlammen... dat je door moet en dat je hondje ook niet anders gewild zou hebben. Omgekeerd ook. Moest je er zelf niet meer zijn zou je ook willen dat je hondje niet zou wegkwijnen, maar toch nog plezier in het leven kon hebben.
In het begin is het moeilijk om met een gelukkig gevoel aan je hondje terug te denken. Die laatste dagen blijven immers hangen... en je vergeet hoeveel dagen het fijn was om samen te zijn. Dat komt na een poosje terug. Dan kunnen jullie er makkelijker over praten, wat er zo leuk... zo lief... zo mooi was... Zo leeft je hondje voor altijd verder in je hart en in je gedachten. De band die er ooit was is niet weg. Liefde en vriendschap kennen geen grenzen en blijven voor altijd.
Je kunt door de dag je leven weer oppikken en de dingen doen die moeten. Wordt het je te moeilijk dan kun je even gaan zitten... een kaarsje aansteken en intens aan Lizzy denken en haar vertellen hoezeer je haar mist. Laat dan ook gerust je tranen komen. Je hebt immers verdriet. Maar probeer er ook aan te denken dat ze niet meer het zieke hondje met de tumor of hernia is. Die pijnlijke dagen zijn voorbij.
Sterkte en in gedachten een knuffel voor Lizzy.
Maar na verloop van tijd moet je wel tot het besef komen dat het je niet mag blijven verlammen... dat je door moet en dat je hondje ook niet anders gewild zou hebben. Omgekeerd ook. Moest je er zelf niet meer zijn zou je ook willen dat je hondje niet zou wegkwijnen, maar toch nog plezier in het leven kon hebben.
In het begin is het moeilijk om met een gelukkig gevoel aan je hondje terug te denken. Die laatste dagen blijven immers hangen... en je vergeet hoeveel dagen het fijn was om samen te zijn. Dat komt na een poosje terug. Dan kunnen jullie er makkelijker over praten, wat er zo leuk... zo lief... zo mooi was... Zo leeft je hondje voor altijd verder in je hart en in je gedachten. De band die er ooit was is niet weg. Liefde en vriendschap kennen geen grenzen en blijven voor altijd.
Je kunt door de dag je leven weer oppikken en de dingen doen die moeten. Wordt het je te moeilijk dan kun je even gaan zitten... een kaarsje aansteken en intens aan Lizzy denken en haar vertellen hoezeer je haar mist. Laat dan ook gerust je tranen komen. Je hebt immers verdriet. Maar probeer er ook aan te denken dat ze niet meer het zieke hondje met de tumor of hernia is. Die pijnlijke dagen zijn voorbij.
Sterkte en in gedachten een knuffel voor Lizzy.
