Marloes (gast)
Goedemorgen,
onze pup van 10 weken (net paar daagjes bij ons) is gisteren tussen de deur gekomen. Nu blijkt dat ze zowel haar ellepijp als spaakbeen gebroken heeft. De DA heeft in eerste instantie aangegeven dat een operatie met schoeven/ pinnen/platen de enige optie is waarbij de kans op herstel het grootste is. Ze gaat nog overleggen met een andere DA (van het ziekenhuis met meer ervaring) en zal ons vandaag terugbellen.
Nou moet ik natuurlijk rustig afwachten hierop maar kan het niet laten om zelf alvast meer info in te winnen (googlen). Als ik op internet kijk is een dergelijke operatie het meest gebruikt, maar iets vreemds in het lichaam van zo n klein jong tot nu toe gezond hondje plaatsen vind ik erg heftig, ook omdat ik lees dat het evt. afgestoten worden/is niet altijd succesvol/moet er evt. na zoveel maanden weer uitgehaald worden .
Ik dacht in eerste instantie dat het met spalken (evt. zo’n thomas spalk?) ook goed zou moeten komen, vooral ook omdat de botten recht zijn afgebroken, lijkt het mij een kwestie van aan elkaar groeien (dit heb ik zelf ook ooit gehad en toen zijn mij de pinnen ed. ook bespaard gebleven). Maar als ik het zo zie op internet ligt het voor een hond toch heel anders ..
Andere optie wat ik op internet las is een zgn functionele benadering, waarbij ze een soort van ijzeren spalk krijgt aan de buitenkant van haar beentje. Op de een of andere manier vind ik dit toch ook prettiger klinken als de pinnen e.d in haar pootje. Maar ik weet dus niet of dat voor zo n dergelijke breuk een optie is.
Las ook een verhaal online over een hond waar een magneet op de botbreuk was gelegd (ca. 2 weken) waardoor het bot snel(ler) is aangegroeid. Dit is een alternatieve geneeswijze waar je dus wel je vraagtekens bij moet zetten, maar zou evt. ter aanvulling op de overige behandeling gebruikt kunnen worden (baat het niet, dan schaad het niet…)
Het belangrijkste voor haar en ons is dat ze over een x aantal weken gebruik kan maken van haar pootje (zonder pijn & zonder kreupel te lopen). Ze is nog zo jong en ik zou het verschikkelijk vinden als ze vanaf nu al beperkt is de rest van haar leven. Ik kan/ mag zelf geen conclusies trekken over bovenstaande en natuurlijk is de mening van de DA doorslaggevend in onze beslissing, maar ook zij is hierin niet alwetend. Dus als iemand bepaalde ideen, suggesties, tips heeft op basis van kennis en/of ervaring over behandelmetode en herstel dan hoor ik het graag! Alle hulp is meer dan welkom!










Leuke site met interessante info & een actief forum, helemaal