Nou, redelijk goed nieuws:
Mijn moeder wil het absoluut niet gebruiken. Dus de pillen gaan weg. Daar is mijn vader het niet echt mee eens, maar mijn moeder wil het gewoon absoluut niet. (Pfoe
)
En de radio mocht wat harder aan als normaal, dus daar ben ik ook wel blij om. Wel een beetje jammer dat ik nu de hele tijd naar klassieke muziek zit te luisteren, maar ik ben straks toch aan het werk 
Ze is vanochtend om half tien uit geweest, verder dan vijftig meter kwamen we niet toen er tien meter verderop opeens vuurwerk (en hard ook) werd afgestoken. Dus ze heeft nog net geplast en toen was het hup naar huis. Binnen werd ze helemaal gek, het was inmiddels tien uur en dan mag het. Ze wilde naar boven, dus ik heb haar even de kans gegeven om te zoeken naar een eigen plekje. Maar dat bleek toch wel beneden te zijn. Ik heb drie dikke dekens op de bench gelegd, ze ging er meteen dankbaar in liggen. Na een uurtje werd het wat rustiger en toen heb ik haar de Kong gegeven met lekkers, daarna een kwartier spelletjes gedaan en zojuist heb ik de voerbal helemaal gevuld met kleine stukjes Rodiworst, waar ze nu lekker mee bezig is.
Mijn moeder wil nog steeds naar het park, maar ik heb haar wel een lijstje gegeven met voor- en nadelen. Er waren meer nadelen natuurlijk, maar ik heb ook nog even met haar gepraat. Uiteindelijk zou ze daar heen gaan (met de auto) en dan aan de lange lijn van 5 meter daar gaan lopen met die andere man met die hond. Nala blijft aan die lijn (ik heb haar echt moeten overhalen haar niet los te doen, maar ik ga niet mee dus ik kan het niet checken. Maar ik kan er niets aan doen verder, dus het is haar eigen beslissing). Zodra er ook maar één knal komt, gaat ze naar huis. Dit betekent dat als er na 2 minuten al een knal komt, ze meteen terug gaat met de auto en dan is het ook klaar. Alleen merken we wel dat het gelukkig een stuk rustiger is. Maar is er rond half een veel vuurwerk, dan lijkt het me erg onlogisch als mijn moeder toch nog gaat.
Ik heb een weekje geleden een gesprek gehad met mijn ouders, en die zeggen dat ik Nala wat meer los moet laten. En dan bedoelen ze dat ik niet alles hoef te doen (dat gevoel had ik). Want ik ben erg geneigd om te zeggen als iemand wat wil gaan doen met Nala: nee het moet zo. Nee, anders. Zo doe ik het. Ik doe het wel, laat maar. Dus ik ben aan de ene kant ook wel blij dat ik werk, dan kan ik het wat meer los laten en dan rust het wat meer op mijn ouders hun schouders en dan moeten zij Nala bezig houden. Nu weet ik dat zij het ook druk hebben, dus nu heb ik een uurtje met Nala spelletjes gedaan, maar vanmiddag is het de taak aan hun.
Dus de pilletjes gaan de vuilnisbak in, mijn moeder is overgehaald! En ze gaat na Oud&Nieuw meteen kijken of het niet wat is voor ons om een weekje in een vakantiepark te gaan rond Oud&Nieuw volgend jaar. (Die zitten momenteel stampvol heb ik gelezen, met allemaal huisdieren die panisch zijn, dus daar is het lekker rustig). Dus misschien hebben we volgend jaar wel helemaal geen last er van!
Ik wens jullie een prettig nieuwjaar, en de hondjes wens ik veel sterkte, en even doorzetten!