Afscheid nemen

Gisteravond hebben we definitief afscheid moeten nemen van onze lieve schat Boy.
Na 12 jaar is het afgelopen.
't Ging al een tijdje niet zo lekker...
Hij ging echt zienderogen achteruit, hij at niet meer.
Je zag hem gewoon vermageren, hij kon niet meer zelfstandig opstaan en ook uitlaten ging niet meer omdat hij niet meer zover kon lopen.
Toen ik gistermiddag thuis kwam lag hij in zijn eigen ontlasting.
En toen ik dus even een rondje met hem wilde lopen stond hij echt te bibberen op zijn achterpoten en toen ik vroeg:" gaat het nog jochie?" zakte hij spontaan door zijn achterpootjes en ging op de stoep liggen.
Toch maar de zekerheid nog naar de DA.
Die had zijn conclusie al getrokken toen we alleen nog maar binnen kwamen.
Hij heeft hem nog wel onderzocht, maar 't was voor hem al duidelijke zaak.
Boy had zijn tandvlees bijna wit (wat dus duidelijk wijst op een verstoorde bloedsomloop), zijn ogen waren ontstoken, hij was dus echt heel mager en tot slot kregen we te horen dat hij tumoren in zijn buik had. Dat wisten we dus niet eens.
En volgens hem leed Boy echt...
Dus hebben we de knoop maar door gehakt.
Hij is gisteren 4 juli 2009 op 12-jarige leeftijd rustig ingeslapen.
We hebben hem begraven op een heel mooi plekje.
Maar wat mis ik hem nu al....

hoi jolanda

heel veel sterkte met het verlies van boy
het gemis blijft altijd


angelique en lana

Heel veel sterkte gewenst met dit grote verlies van hem.Neem je tijd om je verdriet te verwerken.Het is een harde dobber,ik weet want 19 juni heb ik zelf mijn 13 jarige golden moeten laten inslapen.
Je hebt het voor hem gedaan, je wilt je beste maatje niet laten lijden.Dat heeft hij niet verdiend.
Hij is vast in de honden hemel,en kijk maar eens bij het gedichtje 'regenboogbrug'. Dit gedicht is zo mooi!
Ik leef met jullie mee.
Elise

Aan de andere kant van de hemel is een plek die de Regenboogbrug genoemd wordt
Als er een dier dood gaat waar heel veel van gehouden werd door iemand hier op aarde,
dan gaat dit dier naar de Regenboogbrug

Daar zijn weides en heuvels voor al onze speciale vriendjes
zodat ze samen kunnen rennen en spelen

Er is daar voldoende eten, water en zonneschijn, onze vriendjes
hebben het daar lekker warm en hebben het goed daar

Al de dieren die oud en ziek waren worden weer gezond en sterk,
zij die pijn hadden en verminkt waren worden weer helemaal gezond en sterk,
net zoals we ze herinneren in onze dromen over de voorbijgegane tijd



Ze rennen en spelen allemaal samen, maar de dag zal komen
waarop er 1 stopt en in de verte kijkt Zijn heldere ogen kijken aandachtig,
zijn verlangen vliegt bijna over het groene gras, zijn pootjes gaan sneller en sneller en sneller

Hij heeft jou gezien en als hij jou in de armen vliegt en jullie
elkaar innig knuffelen zijn jullie weer voor altijd samen

Tranen van geluk vallen op je gezicht en je handen strelen het geliefde hoofdje,
dan kijk je weer in de vertrouwde ogen van jouw huisdier, die zolang
uit je leven, maar nooit uit je hart is geweest...

Effe gecopieerd veel serkte

Yvonne

inderdaad Jolanda , jouw lieverd is daar achter de ..regenboogbrug.. en echt je komt hem weer tegen.
en een mooi plekje voor in de tuin , vol herinneringen.

het gemis is er, en de pijn gaat over, maar de mooie dingen die je met jouw lieverd beleeft hebt, blijven.


voor nu, gooi je verdriet eruit, meid. sterkte.

willemijn.

he jolanda
veel sterkte toegewenst
gr liesbeth

Heel veel sterkte met het verlies en verwerken van jou
lieverd

Liefs
Martine

Heel veel sterkte gewenst.

Groetjes Annelies

Heel veel sterkte gewenst !! Het verlies doet altijd z'on pijn, maar het was voor hem natuurlijk het beste en hij heeft een fijn leven gehad bij jullie!

Liefs,
Marie-Rose

Lieve mensen,

Dank je wel voor alle lieve reacties en medeleven.
Fijn om te merken dat er nog meer echte dierenliefhebbers zijn die begrijpen wat ik voel en doormaak.
Ik heb nu al zo vaak te horen gekregen...ach 't was maar een hond.
Maar voor mij was het mijn maatje, mijn 4e kind.
Ik mis hem elke dag nog verschrikkelijk, bij alle kleine dingen die ik doe...
Die leegte als je 's morgens beneden komt, het getrippel op het laminaat....elke avond kwam hij een plakje worst ophalen als ik de broodtrommel voor mijn man klaarmaakte voor de volgende dag...'t zijn allemaal kleine dingen maar toch..
Ik hoop echt dat die pijn wat verzacht.
Volgende week gaan we op vakantie en ik ben nog nooit met zoveel tegenzin op vakantie gegaan.
Ik ga zeker nog wel een keer voor die tijd naar zijn grafje...
Niet dat ik daar wat vindt maar toch...
Wanneer wordt die pijn minder?

Jolanda,
Je hebt mijn verhaal gelezen "een maand geleden" - bedankt voor je lieve reactie.
Wanneer wordt de pijn minder? Bij mij doet het nog altijd pijn, natuurlijk niet meer zo als de eerste weken. Maar het blijft voorlopig wel. De eerste week was het ergste, elke dagen huilen, niet eten, moeilijk slapen. Ik was ook blij dat de eerste week over was want ik dacht voortduren: vorige week was hij er nog en deden we dit, toen hebben we dat gedaan...
Zolan ik bezig ben: werken, boodschappen, bezoeken enz... gaat het wel. 's Avonds, als ons dochtertje (4) gaat slapen en alles is stil in huis dan voel ik de leegte nog het meest en dat zijn ook mijn moeilijkste momenten.
Eerlijk gezegd denk ik dat de vakantie je goed zal doen! Je zal Boy zeker missen, maar vakantie zorgt hoe dan ook voor afleiding.
Heel veel sterkte, ik denk aan je, want we maken hetzelfde mee.
Liefs Nele

Ik geloof zeker dat het verdiet zal slijten...
En vergeten doe ik hem toch nooit.
Maar dat schuld gevoel...
Wie herkent dit?
Ik heb zo'n schuldgevoel dat ik beslist heb dat ie moest sterven.
Misschien wilde hij nog helemaal niet dood..
Dat zit me nu zo hoog...

Hoi Jolanda,

Voel je niet schuldig,je hebt een goede keuze gedaan,uit liefde voor je hondje en Boy voor verder lijden gespaard.

Ik heb het gedichtje hieronder voor jouw opgezocht.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Als ik straks oud ben, ziek en zwak,
en pijn verjaagt de slaap,
als onrust neemt van mij bezit,
doe dan wat onvermijdelijk is,
en laat me gaan.....
de laatste goede daad.

Beslis voor mij en wees niet laf.
Past eigenliefde bij de vriendschap die ik gaf,
of uitstel.... tot het beter past bij een verloren strijd?
Ik ben niet bang tijdens die laatste gang.
Jij loopt niet weg: je kijkt me aan,
je noemt me bij mijn naam en houdt me stevig vast.

Vandaag voor het laatst groet ik je met mijn hondenstaart.....
wat jij liet doen, deed je voor mij:
je hebt me nog meer pijn bespaard,
voor zinloos lijden mij bewaard.
Een zwaar besluit?
Nee, ....huil nu niet.

Een wijs besluit dat werd gegrond op een oud en uniek verbond:
jij bent mijn baas en ik jouw hond.

Heel veel sterkte gewenst.

Lieve groet
Johanne.

Jolanda,
Misschien klinkt dit raar, maar het schuldgevoel hoort er gewoon bij - bij je rouwproces. De eerste dagen / weken was ik ook overmant door schuldgevoelens. Na een tweetal weken kon ik dan wat meer afstand nemen en besefte dat elke dag dat hij langer zou leven voor mij zou zijn. Omdat ik geen afscheid kon nemen... Voor mijn hondje was dit het beste, voor mij niet. Soms twijfel ik nog, maar rationeel weet ik dat het goed is.
Ik heb je ook nog een pb gestuurd.

Nele

Ja, ik herken het ook héél erg. Morgen is het 3 weken geleden dat onze golden insliep,wat een vreslijk schuldgevoel.Was het 't juiste tijdstip, wilde hij eigenlijk wel dood, had hij misschien nog kunnen opknappen, heb ik hem dood gemaakt?
Het is echt een vreselijk gevoel, maar ik heb het juist voor hem gedaan,als het alleen aan mezelf had gelegen dan was hij er nu nog hopelijk geweest. Hij had het niet verdiend om nog langer en meer te moeten lijden. Ik wilde niet egoistisch zijn, maar alleen in zijn belang denken.En hij leed.Wil ik dat hij lijdt?? NEE!!!Hij heeft me zoveel gegeven in zijn leven,dat hij het niet verdiend een enorme lijdensweg te hebben, dat mag ik hem niet aandoen denk ik.Stapje voor stapje gaat het beter,ik heb nu een slechte dag, en dan weer een redelijke dag,en dan weer een slechte dag.Het is rouwverwerking...echt. Je MOET erdoor je kunt er niet langs heen glippen.


lees dit artikel maar eens ,echt super herkennend


http://www.westie-club.be/files/artikels.php?artikelid=37

krijg er tranen van in mijn ogen. Veel sterkte en laat de mooie herinneringen het verdriet niet overschaduwen

x kim

Meissie, wat erg voor je. Maar je hebt de juiste beslissing genomen. Dit was echt het beste, wat je nog voor Boy kon doen.
Ik wens je heel veel sterkte voor de komende tijd.

Olga

echt verschrikkelijk maar je hebt het heel goed besloten het enige wat ik wil zeggen is sterkte meid EN hij is altijd bij jou en jij bent altijd bij hem jullie hebben een plekje in elkaars hart

nogmaals sterkte !

iris en tommy

Heel veel sterkte en een dikke knuf van mij
Sandra

Denk terug aan de mooie dagen, waarop het allemaal begon. Al mocht het soms eens regenen.. eens komt toch weer de zon. Veel sterkte & liefs, Mandy.

heel veel sterkte met het verlies..en ja,hij heeft nu rust...en geen pijn...maar het gemis moet vreselijk zijn....

heeeeeeeeeeeeeeel veel sterkte.....

heel veel sterkte
ik heb me hondje ook in moeten laten slapen...
hoorde ook bij de da dat hij een gezwel had in zijn buik,nooit iets van gemerkt.
ik herken je verhaal echt...heb hetzelfde meegemaakt

oude topic 2009

ik begrijp ook niet goed hoe het komt dat altijd oude topics naar voor komen ik kijk niet altijd naar de datum en reageer dan op iets dat al een tijd voorbij is vind ik niet zo aangenaam
dit gebeurd vaak de laatset weken!